kan damlıyor gidişin ardından

yaban düşler sonrası sürgünsün bu gönülden

yalnız kaldı bahçede sevda

tek başına da kalınıyormuş sevdayla

sevgili,

sevgi sözlerim bu gün elvedaya döndü.



Eşikte adın

sesimi kör kuyulara attım

dudaklarımı dişlerimle kanattım

gitme..! diyeceklerdi

söyletmedim.



Bir volkanmış ayrılık

hep patlamaya hazır

günlerden bu günü seçmiş

zaten gönlün benden geçmiş

yanıyorum

gidiyorsun

biliyorsun

gidiyorsun.



sarı sıcak senli yazlar yazacağım

beyaz, ayaz kışlar da seni özleyeceğim

biliyorsun

gidiyorsun.



Gönülden sevmedin mi sen

bu terkediş neden?

hüzün satan hazanı alıyorum gecelerime,

düşlerime

çocuğuma

sevdama

yakışmayan bu ayrılığı yazamıyorum.



Gözlerimdeki yıldızları alacağını

baharlarımı çalacağını

ömrüme göz diktiğini bilemedim.



Tek kişilik acılarımı

kurşun yemiş yüreğimin sancılarını

yazamadım

yazamam ki

alın yazım olmuş ayrılığı

her defasında aynı nakaratı yazamam ki.

uyut beni binbir yalanlar diyarında Tanrım

ben bir gidişe daha dayanamam ki.


Elçin ORHAN

(TOKAY ŞİİR'den İMKANSIZIM'a

HÜZÜN'e