21/5/2008 - BEN SUSTUM O GÜLDÜ

...günler durmaksızın geçiyordu.tam 2 ay olmuştu çıkalı...
çok güveniyordum ona,hayatıma giren ilk erkekti,ilk sevgiliydi.
en saf en cahil günlerimde sevdim onu.
dünya güneşsiz olmayacağı gibi bende onsuz olamazdım yaşayamazdım...
bir gün deniz kenarında oturuyorduk elimi tuttu,sıkıca sarıldı
nefes alışını duya bilecek kadar yakındık.
o benim gözlerime bakıyordu hissettim ama ben bakamadım utandım
hiç bukadar yakın olmamıştık.
bana ''neden utanıyorsun ki ben senin sevgilin değilmiyim?gözlerime bakarmısın''dedi
utanarak,yüzüm kızararak baktım  gözlerine.
sonra yanaştı öpmek istedi beni
ben yine utandım istemedim.
hiç kimseyle öpüşmedinmi diye sordu ben sustum o güldü.
hiç öpemeyecekmiyim seni diye sordu bende öpersin dedim
ne zaman dedi ben yine sustum o yine güldü.
araya mesafe koymuşken yine yaklaştı sarıldı bana,
kolunu boynuma dolayıp sertçe beni kendine çekip yapıştı dudaklarıma
kuşun kanatları misali çırpındım kollarında
ben çırpındım o öpmeye devam etti
pes ettim artık bende öptüm
bir an gözleri gözlerime deydi ben utandım çekildim
ben utandım o güldü.
nasıl hoşuna gittimi diye sordu ben yine sustum o yine güldü
kimseler yoktu etrafta.birinin gelmesinden çekinmeyerek hiç utanmayarak daha da ileri gitmeye başladı.........
olanlardan sonra biraz oturduk deniz kenarında.uzun bir süre yüzüme baktı
seni seviyorum dedi
peki sen diye sordu
bende evet hemde çok dedim
ne kadar çok dedi
hiç ayrılamayacak kadar çok dedim
baktı yüzüme yine güldü
canım benim, her birlikteliğin sonunda bir ayrılık vardır dedi
ben şaşırdım nasıl yanı dedim cevap vermedi
eyer birgün ayrılırsak üzülme dedi
ben yine sasirdim nasıl yanı dedim
dediklerine anlam veremedim,beni seviyordu bende onu ve olanlardan sonra nasıl ayrılabilirdikki
hiç bir anlam veremedim sustum
ben sustum yine o güldü ve bu sefer gülerken, çok tatlsın yosun gözlüm dedi.
ve bu sefer ki gülüşünde birseyleri farkettim galiba....
beni sevmiyor olabilirmi?
ya da gönül eylendirio benimle?
belkide seviyor ama yine belki ayrılırsak?
ooofffffffff aklım karıstı...aklım hala söylediklerine takılıp kaldı
dediklerini anlamayacak kadar aptalmıyım
yoksa anlamamazlıktanmı geliyorum....bilmiyorum....
her gece başıma yastığa koyduğum da o söyledikleri beynimi kemirip duruyor
ya ayrılırsak dediği gibi ya bu birlikteliğin sonu ayrılık olursa
ne yaparım ben ozamn nasıl yasarım....
saatler geçiyor,günler geciyor... bu gün tam 3 gün oldu ve beni bir kez aramadı
simdi iyicene beynimi kemirip durmaya başlamıstı sözleri
tamam dedim işte yolun sonu istedini aldı ve elveda demeden gitti...
yooo hayır gitmez seviyor beni bende onu
kesin bir iişi cıkmıstır müsait deyildir bu yüzden aramıyordur dedim sonra kendi kendime
o aramıyosa ben aradım
aradım acmadı...aradım mesgule aldı bidaha aradım efendim dedi soguk bir tavırla
nasılsın dedim,iyiyim canım sen nasılsın dedi
neden aramıyorsun hiç dedim, işlerim var dedi zaten şehir dişina gitmem gerekiyo uzun zaman görüşemeyeceğiz dedi 
tamam dedim
ararım senı fırsat buldukca dedi ben yıne sustum o yıne guldu ne oldu küstünmü dedi
yooo hayır....nezamn geliceksin dedim belli olmaz dedi iyi tm görüşürüz dedim kapattım telefonu.
içime bir korku düştü anladım bitecek bu ilişki ayırlıcaz ve ben yanıcam yasarken ölücem bu dünyada
günler zehir olucak,hergünüm onu düşünmekle, igrenc bir anıyı hatırlamakla gecicek
hayır bunların hepsi cok agır gelir bana kaldıramam bu yükü daha ben neyim ki,
kimim ki neyim ben
hayır yasamamalıyım eğer ayrılık olursa ölmeliyim
hergün ölmektense bir defada ölmeliyim...
günler ne kadar zalim olsada geçiyor işte ve günlerdir ondan bir haber yok
bir kere aramadı beni
ümidimi kestim artık armıcak biliyordum.
ama bunu nedne yaptı,neden benı bu hale düşürdü,neden beni üzmek istedi ben ne yaptım ki ona
hiç bir sorumun cevabını veremedim
çünki ben ona hiç bişey yapmamsıtım ki sadece onu çok sevdim
ona güvendim,herşeyim oldu benim.
sevgimin karşılığını haketmediğim şekilde ödetiyor işte bana.....
ama yinede bir umut var içimde gelicek diyorum..
aradan acıyla dolu günler gecti...
bir gün arkadaslarla buluştum gezdik dolastık biraz ve bir cafede oturup birşeyler içmek istedik
onunlada hep gittiğimiz cafeye gittik birşeyler içtik ve tam kalkıcaktık
bir gülüşle yankılandı cafe nerden geldiğini anlayamadık
sonra bir daha bir kahkaha koptu arkaya doğru baktım
bir kac hafta öncesine kadar beni saran kollarında suan bir baskasıyla onu gördüm
kızın agzı kullakrındaydı
kimbilir kızın kulağına neler fısıldıyordu
kız okadar çok mutluyduki kahkahaları cafeyi inletti.
bu adam benim sevdiğim adammıydı yoksa ben hayalmı görüyordum.
ne yapıcamı bilemedim.görsemiydi beni, onu gördüğümü bilsemiydi yoksa görmemezlikten gelip cıksamıydım
yoksa gidip herkesin içinde bagırsamıydım kıza
sarıldıgın kollarında ki adam benim sevgilim,benim canım,aşkım dediğin adam benim aşkım aslında mi demeliyim
ne yapmalıyım allah'ım yardım et die yalvardım allah'ıma
bir kac saniyede aklımdan okadar çok sey gectiki ama ne yapıcagıımı bilemedim
içimden bir ses git dedi yanına, yavas yavas yaklastım gözümdeki yaşlarla
beni gördü titriyordum ama belli etmemeliydim
 eskiden utanırdım gözlerine bakmaya simdi sadece gözlerine baktım en derinden
gülerken bir anda sustu
o sustu ben güldüm
o yine sustu ben kahkaha attım
o sustu ve yüzüme bakıp gitti!!
hiç birşey demedi
açıklama yapma gereyi bile duymadı...
ne olucaktı bundan sonra ne yapıcaktım
ne yapmam gerekiyordu...
belki onu o kızla görmeseydim herşey cok farklı olucaktı belki onu beklicektim
gelmeyince yasarken gömülücektim bu aşka
iyikide görmüşüm
şimdi yapıcagım tek sey onu unutmak olucak
UNUTMALIYIM SENI
ARKAMA DÖNÜP BAKTIĞIMDA AKLIMA GELSENDE
SEVMEMELİYİM ARTIK SENİ...
UNUTAMAM BELKİ BU AŞKI AMA ALIŞMALIYIM ALIŞICAM GÖRÜCEKSİN
VE BİLKİ YİNE YAZICAM SANA AMA BU DEFA PİSLİK AŞKINI DEYİL UNUTULDUĞUNU YAZICAM HER BİR SATIRA.

                                 yosun gözlü