8/5/2008 - BU SESSİZLİĞİ BİLİYORUM BEN

sen sustun...

daha az konusup daha fazla somurttun

sen sustun...

daha az güldürüp daha fazla ağlattın

sen sustun...

ve ben anladım gideceğini,ayrılığın kapımızı çaldığını

boşuna uğraşma sevgili biliyorum ben bu suskunluğu...

suskunlugun ardından gelen şiddetli fırtınalardır hep, biliyorum

çünkü yaşadım.

önce garip bir suskunluk olur,

sonra sebepsiz öfkeler daha az konusup daha cok susmalar...

ve sonunda sevgili der ki seni seviyorum ama bitsin,

olmuyor anlasamıyoruz ...

(aslında sevmiyor sadece ayrılık zor olmasın diye yaptığı

basit bir duygu sömürüsü...)

yasanan seyleri bir kalemde silip gider arkasaına bile bakmadan.

geride kalan ağlar başlamadan biten sevginin ardından.

bunları biliyorum,çünkü ben yaşadım ben ağladım...

ama bu sefer öyle olmadı önce davrandım galiba

fırtınanın şiddetini birazda olsa azaltmak için

belki acı cekmemek için.

belkide kendimi avutmak için yalan yere

TERKEDİLMEDİM TERKETTİM DEMEK İÇİN...

sanki terkettim dersem herşey daha farklı olucakmış gibi.

ben bu sessizliği bilyorum sevgili biliyorum

şimdi hiç bişey demeden git hadi

istediğinde bu değilmiydi zaten

ardından ağlamıycam,elveda bile demicem sadece git diyorum sana

sadece git diyorum sevgilim git!...

yosun gözlü