26,04,2004 17,30 yaşamıma bütünüyle kenetlenen daha sonra yaşamımı ele alacak bir ağlama sesi duyuldu ameliyathane kapısında beklerken..hayattan habersiz umarsızca ağlıyordu!tek bir saniye bile susmadan.sonra bir hemşirenin kolları arasında kapıda belirdi.ve hızla küveze alındı.onu görebiliyordum aramızda bir cam vardı yalnızca..gözlerimi tek bir saniye kırpmadan izliyorum bu mucizeyi.o an aklımdan geçiriyorum belki belki son acımdı son endişemdi.miniğimi kollarıma alana dek kafamdan gecenler..bu minik beden bütün kötülüklerin sonuydu belkide!o benim şartsız koşulsuz sevebileceğim sevgisine asla doyamayacağım tek varlık!bir hayat dünyaya geldiği yaşamının ilk anlarından bu yana gözlerimin önünde şekilleniyor.tüm yaramazlıklarına şımarıklıklarına rağmen sıcaklığı içimi ısıtıyor.tüm sinirli tüm çekilmez hallerimi en kötü dayanılmaz anlarımı bile tek bakışı yarım yamalak konuşmasıyla yok edebiliyor.onsuz bir hayat düşünemiyorum.tüm bencil tüm duygusuz şuursuz insanlarla paylaşmak zorunda kaldığımız bu dünyada yaşanılasıtek yer o'nun yanı...benim kanatsız meleğim!!o ışıl ışıl gözlerin,yaşamımı anlamlı kılan,hikayemin en güzel bölümü..seni ne bir söz anlatır ne bir kalem yaza ne de bir kağıt parçasına anlatılırsın.senin ifaden yok,tarifin yok!senin izahın cennette sen benim cennetimsin.benim minik cennet meleğim...! (SENİ SEVİYORUM)