akşam gittiğimiz filmi beğenmedin hatta yordu seni.benim için film önemli değildi.yanımda olduğun zamanları iyi geçirmeye çalışıyordum bütün sevdiklerinden uzak kaldığın zamanlara inat.

yanımda uyuyorsun.bende başucunda bunları karalıyorum sana belki yarın sokağa atacağım bir kağıt parçasında bizi anlatıyorum nedensiz kendimce.

şimdi kimbilir nasıl bir düştesin bedenin benim yanımdayken kim bilir kimi kabul ediyorsun rüyana.belki bir kaç gün sonra yine sesinle yetinmeye devam edicez..dünyaya geldiğim ilk günden bu yana her anımda yanımda olan senin varlığınken yine gideceksin gitmek zorunda olduğun yere.kilometrelerce uzağımıza düşecek ve bütün endişelerimizin sebebi olacaksın.

sen benim çocukluğumsun...

daha kundaktayken kalbime almıştım ben seni.oyunlarımızdaki çocuk sevinçleri gibi hala yaşadılarımız.düşünsene adını bile ben seçmişim o kağıt parçaları arasından.daha 1 yaşındayken.

sen gençliğimsin...

ilk aşk acımı bilen sendin!çok seviyorum çok derdim sesimdeki sevgi büyüktü ama daha anlamını bile kavrayamamıştım.sevgi neydi sahiden...bi gören bulan tanık olan varmıydı?

yaşadığım bütün aşklarımın tanığı yine sendin.karşılığını alamadığım sevgilerin boşluğunu sen doldurmaya çalışıyordun sanki.sanki hissettirmeden sarmaya çalışıyordun yaralarımı.

ben bu yüzden en çok senin yara almandan korktum bu hayatta.daha yeni yeni var olmaya başladığımız bu acımasız bu bencil dünyada gelişinin sevincini yaşayamadan gidişinin üzüntüsünü hissetmek zorunda olduğum bu anda sen yanımdayken sana olan sevgimi bil istedim .kilometreler gölge düşürmesin kardeşliğimize..

                                                                                                                             kuzenin