CÜBBELİ AHMET HOCA:“İSLAMOĞLU, ÇOK ZARARLI TEHLİKELİ”

Mustafa İslamoğlu için, “Bu şahıs ehlisünnet ve cemaatin dışında görüşler serdetmektedir.” şeklinde görüş bildiren Cübbeli Ahmet Hoca, İsmailağa Cemaati’nin yayın organı olan Arifan Dergisi’nde de İslamoğlu için





reddiyeler yayınlayacağını da söyledi. Ahmet Mahmut Ünlü, Mustafa İslamoğlu hakkındaki görüşünü şu cümlelerle dile getirdi; “Bu şahıs ehlisünnet ve cemaatin dışında görüşler serdetmektedir. Bu hususta Arifan dergisinde önümüzdeki aydan itibaren reddiyeler yapacağım. Hangi kitabından ne demiş, ne yapmış ehlisünnete muhalif… Bunları tek tek reddedeceğiz. (…) Dolayısıyla bu kişinin sohbetleri dinlenilemez bize soruyorsanız kitapları da okunmaz. Çok zararlı, tehlikeli, yanlış bilgiler karmaşa açıklamaktadır. Yani 'Şia’ınn görüşü budur' dese anlayacağın. 'Ehlibeytin görüşü budur' diyerek Şia’nın pis bir görüşünü ehlibeyte mal ederek büyük iftiralara mal edecek şekilde, görüşler vermektedir. Sohbetleri dinlenemez.”

http://www.haber7.com/haber/20090210/Cubbeli-Hocadan-akredite-hoca-listesi.php

Yeni Selefiyeciler,teşbih ve mecazı kabul etmiyorlar.Kuran'da yok diyorlar.

MAİDE SURESİ 64. AYET

64- Yahudiler: "Allah'ın eli sıkıdır." dediler. Dediklerinden ötürü el­leri bağlansın. Ve kendilerine lanet olsun. Aksine, Allah'ın (nimet veren) iki eli açıktır. Dilediği gibi sarfeder. Şüphesiz ki Rabbindcn sana indirilen­ler, onların çoğunun azgınlığını ve inkârını artıracaktır. Biz onların arası­na, kıyamete kadar düşmanlığı ve kini saldık. Ne zaman harp için bir ateş tutuştursalar Allah onu söndürür. Onlar, yeryüzünde bozgunclıığa koşar­lar. Şüphesiz ki Allah, bozguncuları sevmez.

Bu âyet-i kerimede geçen "Allah'ın nimet veren elleri açıktır." ifadesi mecazi mânâ taşır. Bundan, Allah'ın, kullarına bolca nimetler verdiği kastedil­mektedir. Elin açıklığı cömertlik mânâsına gelmektedir. Yoksa Allah'a el isnadı mümkün değildir. [174]

(Taberi tefsirinden alıntıdır)

“Allah, göklerin ve yerin nurudur. Onun nurunun misali, tıpkı içinde lamba bulunan bir kandile benzer. O lamba bir cam fanus/cam sırça içindedir. Cam fanus ise, sanki inci gibi parlayan bir yıldızdır. Bu lamba ne doğuya ne de batıya mensup olmayan mübarek bir zeytin ağacından tutuşturulur. Bu öyle bir ağaç ki, neredeyse ateş değmeden de yağ ışık verir. Nur üstüne nurdur/pırıl pırıldır. Allah, dilediği kimseyi nuruna iletir. Allah -gerçeği anlamaları için- insanlara misâller verir. Allah her şeyi bilir.” (Nur, 24/35)


Allah kendi nurunu, tıpkı içinde lamba bulunan bir kandile benzetiyor.Yani teşbih yapıyor.


Cehennem için de insanlardan ve cinlerden pek çok kimse yarattık ki onların kalpleri vardır, onlarla anlamazlar, gözleri vardır onlarla görmezler ve kulakları vardır onlarla duymazlar. Bunlar hayvanlar gibi hatta daha aşağıdırlar. İşte bunlar gafillerdir.

Yukardaki ayettede mecaz vardır. Bir kere mantıken kalp anlamaz beyin anlar.Kalbin görevi vücuda kan pompalamaktır,anlamak kavramak değildir.Burda Allahu teala mecaz yapmıştır.




Bu dünyada kalbi kör olan, ahirette de kör ve daha şaşkındır.(İsra 72)
Yukardaki ayettede mecaz vardır.

Kalb kör olurmu? Kalbin gözü yokturki kör olsun.Burdada Allahu teala mecaz yapmıştır.

46 - Yeryüzünde dolaşmıyorlar mı ki olanları akledecek kalbleri, işitecek kulakları olsun. Gerçek şudur ki, gözler kör olmaz, fakat asıl göğüslerin içindeki kalpler kör olur.
(HAC SURESİ)

Allah mahlukların sıfatları ile sıfatlanamaz. Onun gazab ve rızası keyfiyetsizdir. Sünnet ehlinin görüşü budur. Allah gazab eder ve razı olur. Onun gazabı cezalandırması, rızası da sevabıdır, denilemez. Biz onu kendisini vasfettiği gibi vasfederiz. O birdir, hiç bir şeye muhtaç değildir. Doğurmamış, doğurulmamıştır, dengi yoktur. Hayy, kayyum, kadir, duyan, gören ve bilen odur. Onun eli kullarının eli üzerindedir. Ama eli kullarının eli gibi bir uzuv değildir. O ellerin yaratıcısıdır. Onun yüzü yaratıklarının yüzü gibi değildir. O bütün yüzlerin yaratıcısıdır. Onun nefsi yarattıklarının nefsi gibi değildir. Bütün nefislerin yaratıcısı odur. "Onun benzeri hiç bir şey yoktur. Duyan ve gören odur"

(Şura/11 Ayet)

FIKH-UL EKBER( İmam-ı Azam Ebu Hanife )

 

İbni teymiye “Mecmu-u’l fetava” diye adlandırılan kitabının 4. cüz’ünün 374. sayfasında Allâh hakkında açıkca “CULUS” yani “OTURMA” sıfatını ifade etmiştir.

İbni Kayyim el-Cevziyye de “Bedâi-u’l fevâid” diye adlandırılan kitabının 4. cüz’ünün 40. sayfasında Allâh hakkında açıkca “CULUS” yani “OTURMA” sıfatını ifade etmiştir.
Muhammed ibn AbdulVehhab ise “Mecmuatu rasail fittevhid” diye adlandırılan kitabında “CULUS” yani “OTURMA” sıfatını ifade etmiştir.
İbn Baaz “Mecelletu’l-hac” h. 1415 yıla tekebül eden 11. cüz Hac dergisinde haşa şöyle demiştir: “Allâh zatı ile arşın üstündedir”
Salih ibn Fevzan, “Nazarat ve takibat ala ma fi kitabisselefiyye“ (Daru’l-vatan, Riyad) isimili kitabının 40. sayfasında şöyle demiştir: “Allâh arşa yerleşmiştir“
Useymin, “Fetâva’l-akide” isimli kitabının 85. sayfasında şöyle demiştir: “Allâh zatıyla arşın üstündeki cihettedir.” Aynı kitabın 742. sayfasında da haşa şöyle demiştir: “Allâh hareket ediyor”.
Bu gibi ifadeler, bu insanların Allâh’ı cisim olarak kabul ettiklerinin göstergesidir.
Ayrıca Useymin “Tefsir Ayetul-kursiyy” isimli kitabının (Mektebetu İbnu’l-Cevzi) 19. sayfasında Allâh hakkında haşa şöyle demiştir: Kürsi, Allâh’ın iki ayağının bulunduğu yerdir.”
VİDEO VE KAYNAKLAR DEVAMINDA …….

Muhammed ibnu AbdulVehhabı bizzat ecdadından kabul eden, Abdurrahmân ibnu Hasen ibnu Muhammed ibnu Abdulvehhab, “Fethu’l-Mecid” kitabının 356. sayfasında (Mektebetu Darusselâm, Riyad) haşa Allâh’ın kürsiye oturduğunu açıkca ifade eder.
Bu son kişinin sözünde, Allâh’a isnat edilen oturma sıfatı, arş ile bağlantılı olarak geçmese de haşa kürsi ile bağlantılı olarak geçiyor ve bu sebeple bu da küfürdür. Bir kimse Allâh’ın haşa arşa oturduğunu iddia ettiğinde nasıl ki küfre giriyorsa Allâh’ın kursiye oturduğunu iddia ettiğinde de küfre girer.
İmana zarar veren bu tür hallerden Allâh’a sığınırız.
Ehl-i Sünnete göre Allâh’ın kesinlikle uzuvları yoktur. Kur’anî ve hadîsî nasslarda uzuvmuş gibi bir izlenimin verildiği yerlerde geçen kelimeler, arapçada çok anlamlı kelimelerdir, mesela mecazi olarak kullanılan ifadeler geçer ve bazı yerler Allâh’ın sıfatlarına delalet ederler bazı yerler ise başka anlamlara.
Selef-i salihin“in bir kısmının tevil etmesiyle birlikte çoğunluğunun müteşabih olan nasslar hususunda izledikleri yol, bu müteşabih olan nassları zahirlerine hamletmemektir (benzetme içerecek bir manada anlamamaktır) ve üzerlerinde durmayarak benzetmeksizin, nasıllık isnat etmeden Allâh’a layık bir anlamı olduğuna inanarak geçiştirmektir.
İbni teymiye, ibni Kayyim el-Cevziyye ve Muhammed ibn AbdulVehhâb gibi müşebbihe olan (Allâh’ı yaratıklara benzetmeye kalkan) şimdikl vehhabilerin de Allâh’a “OTURMA“ sıfatını isnat etmeyi devam ettirdiklerini pekiştirmek için misal verilecek olursa:
Aşağıdaki resimde görüldüpü gibi Akaitle ilgili olan bu kitabı vehhabi olan AbdulAziz ibn Faysal adında biri yazmıştır.
Kitabı takdim eden de koyu vehhabi Salih ibn Fevzandır.

Bu kitapta Allâh’a “OTURMA” sıfatı açıkca isnat edildiği halde Salih ibn Fevzan bu kitap için takriz yazmıştır aşağıdaki resimde görüldüğü gibi:

Sözkonusu olan vehhabi AbdulAziz ibn Faysal’ın kitabında, Allâh hakkında “OTURMA” sıfatını kullandığı ifade ise aşağıdaki resimde görüldüğü gibi ortadadır ve tevil edilemeyecek şekilde sarihtir (belirgin, açık):

Arapçayı anlamayanlar için yukarıdaki sayfada geçen yazı özetlenecek olursa, yazar haşa “Allâh’ın istivası, oturmaktan başka türlü olur mu?” diyen birisinin sözünü naklediyor bir de ardından yorum yaparak “Bu söz ise doğrudur üzerine toz konmuşluğu yoktur…” diyerek o küfür sözünü böylece doğrulamaya kalkıyor.

Bir vehhabinin, arapça dilinde Allâh’a “OTURMA” sıfatını diliyle nasıl isnat ettiğini kendi kulakları ve gözleri ile duymak ve görmek isteyen, video çekimi olan şu görüntüleri izlesin:

VİDEO LİNKİ

http://video.yahoo.com/watch/8461301




http://www.sapitanlar.com/index.php/...ayin-etmeleri/

Ibni Teymiyye
Kimdir?


İsmi, Ahmed b
Abdü’l-Halîm İbn-i Abdillâh b Ebi’l Kâsım ibn-i Hadır
en-Nemîrî el-Harrânî ed-Dimeşkî el-Hanbelî, Takiyyüddîn ibnü Teymiyye’dir Harrân’da[3] doğdu (661
H) Babası onu Dimeşk’e
götürdü Orada yerleşti ve meşhur
oldu Verdiği bir fetvadan
dolayı Mısır’a çağrıldı Oraya gitti… Orada bir
müddet hapse atıldı Sonra, İskenderiyye’ye
nakledildi Sonra, serbest bırakıldı
ve 712’de Dimeşk’e gitti 720 tarihinde orada
tutuklandı 728 senesinde, Dimeşk
kalesinde tutuklu iken öldü

İbn-i Teymiyye,
Felsefe ve Mantık ilimlerinde araştırması çok olan birisiydi Lisânı fasîh idi Yirmi yaşına varmadan
ders okuttu ve fetva verdi Eserleri çoktur

Hâsılı O, yedinci
asır Hanbelî fıkıh ve hadîs âlimlerinden, şâz görüşleri bol olan birisidir Şâzlarının bol oluşunun
da, değişik sebebleri vardır Bunlar, akîde, fıkıh ve
üslûb olmak üzere üç tanedir

Mîzâc ve ahlâkı
çerçevesinde doğan ve gelişen üslûbuyla, olması îcâb eden veya olabilecekten
daha fazla bir cesâret, hiç olmaması lâzım gelen tepeden bakma, boyundan büyük
olan nice büyüklere karşı, akıl almaz bir saldırganlık, acelecilik, muğalata ve
benzeri sebeblerden doğan bıktırıcı tekrarlar, çekilmez tenâkuzlar
sergilemiştir Tenâkuz ve tekrarları
çizildiği takdirde yazdıklarının neredeyse dörtte biri bile kalmayacaktır Kitablarını aklı havada
bir kara sevdalı edasıyla değil de, bir ilim adamı ciddiyeti ile okuyacak olan
herkes bu hakikati görebilecektir “İktizâ”sı,
“Kâidetün Celîle”si, “Furkan”ı, “Ubûdiyye”si, Akîdeye dâir kitabları,
Fetâvâ’sının akîdeyle alakalı kısımları, birindeki cümleleri diğerinde biraz
değiştirilen, zaman zaman da hiç değiştirilmeden aynen tekrarlanan sözlerden
meydana gelen cinsindendir

Yerine göre
zâhiri, yerine göre filozof, yerine göre de Ehl-i Sünnet vasfıyla temâyüz
etmiştir Ne zaman ve nerede hangi
cepheden olması lâzım geldiğini buna kanaat getirdiyse, o tâifenin düşünce ve
müdafaalarıyla karşı tarafa saldırmış ve esasen başkalarına âid olan malzemeleri
kendine mâlederek, onların kendi tahkiki olduğu zannını uyandırmıştır Yerine göre Ehl-i
Sünnet olup Ehl-i Bidata karşı, zaman zaman Ehl-i Bid’at fikrinden yana olup
Ehl-i Sünnete karşı, bazen de felsefecilerden yana olup diğerlerine karşı
amansız bir muharebe vermiş ve nihayet ilim adamlığını, muztarib mütefekkirliği
(!) içinde kurban etmiştir

Hüseyin Avni
KANSIZOĞLU İnkişaf Dergisi, Sayı: 7


İbn
Teymiyye

el-Kevserî merhum, et-Ta‘akkubu'l-Hasîs limâ Yenfîhi İbn
Teymiyye mine'l-Hadîs ve el-Buhûsu'l-Vefiyye fî Müfredâti İbn Teymiyye adını
verdiği eserlerinde bir kısım hadisler hakkındaki tavrını ve şazz görüşlerini
tenkit ettiği İbn Teymiyye'nin özellikle itikadî konulardaki tutumunu hemen her
çalışmasında eleştirmiştir Özellikle birinci
eserinde, İbn Teymiyye'nin Minhâcu's-Sünne'de ele aldığı birçok konuda sahih
hadis mevcut olduğu halde o konularda hadis bulunmadığını veya mevcut hadislerin
güvenilmez olduğunu söylemesini tenkit etmektedir Diğer benzerleri gibi bu
iki kitabı da basılarak ilim alemine kazandırılmayı beklemektedir

Gerek
Makâlât'ında, gerekse diğer telifleriyle, ta'lik ve takdim yazılarında sık sık
İbn Teymiyye'nin görüşlerine değinmiş ve kendisine zaman zaman oldukça ağıra
kaçan eleştiriler yöneltmiştir Bunların başında İbn
Teymiyye'nin, Yüce Allah'ı, mahlûkâta mahsus özelliklerle tavsif etmesi
gelir Her ne kadar İbn
Teymiyye, "teşbih" ve "tecsim" olarak ifade edilen tavra katılmadığını
belirtmişse de, izlediği yolun sonunun teşbih ve tecsime çıktığı da bir
gerçektir Bilindiği gibi İbn
Teymiyye, gerek hayattayken, gerekse vefatından sonra en fazla eleştiri alan
âlimlerden birisidir Geniş ıttılâı, güçlü
hafızası ve keskin dili ile o da pek çok büyük âlime ağır eleştiriler
yöneltmiştir Bıraktığı çok sayıda
eser, büyük yankılar ve derin tesirler uyandırmıştır Günümüzde Suud merkezli
Vehhabîlik hareketi ile Selefîlik diye anılan akım, İbn Teymiyye'nin kalıcı
tesirinin en büyük ve somut iki göstergesidir

ALINTIDIR.

http://www.mumsema.com/islamda-tasav...-tasavvuf.html