gittin... ben ardından sadece baktım oysa söyleyeceğim o kadar çok şey vardı ki gidersen iyiliğe dair ne varsa gidecek senle gidersen sönecek içimde ki ateş ve bir daha hiç kimse yakamıycak gidersen karanlığa mahkum edeceksin günlerimi "o karanlıkta yolumu kaybederim" diycektim sana ama konuşamadım.... Gittin. gidişini görmemek için kapattım gözlerimi öylesine acıdı ki içim tutup koparsalardı kolumu bacağımı inan bu kadar acı duymazdım acım yaş olup akmalıydı gözlerimden ama ağlayamadım....Gittin. gidişini engellemek için tutmalıydım ellerinden ellerim değilmiydi her dokunuşunda seni ürperten? ürperirdin yine biliyorum bir kez dokunsam bir kez tutsam ellerini gitmek için biriktirdiğin bütün cesaretin  kaybolurdu ama tutamadım...Gittin. bir yıkım gibiydi gidişin sen adım adım uzaklaşırken benden çöküp olduğu yerde kaldı bedenim nice terk edilişlere dayanan bu yürek ilk kez yıkıldı bu kadar zayıf değildim ben kalkmalıydım ama kalkamadım...Gittin. oysa ben geldiğin gün gideceğini biliyordum hazırdım gidişine kaçak zamanları yaşıyorduk zaman biticek ve sen gidecektin bense gidişinin ertesi günü haytıma tüm güzelliğiyle devam edecektim edemedim, başlayamadım...Gittin. bir şey söyledin mi giderken kal dememi istedin mi bekle döneceğim dedin mi beynim öylesine uğulduyordu ki duyamamdım...Gittin. nereye gittiğin önemli değildi binlerce kilometre uzaklarda da olsan iki metre ötemde de olsan fark etmiyorduartık yoktun ve asıl bu düşünce beni felç ediyordu.kurtulmalıydım senden bu yokluğun duygusundan kurtulmalıydım ama kurtulamadım...Gittin. unutulanların arasına katılmalıydın anıları bir sandığa koyup hayatı bir yerinden yakalamalıydım. bu aşk noktalanmalıydı bu sevdadan vazgeçmeliydim ama yapamadım...Gittin. bir okyanusun ortasında tek küreği kaybolmuş sandalda dev dalgalarla boğuşan bir denizciyim artık... bil ki; sevmekten hiç vazgeçmedim seni, bil ki;seninle beraber sevdanı da taşıycam yüreğimde, bil ki; seni unutamadım, unutamıycam da..........SENİ ÇOK SEVİYORUM...

TUFAN'A...