|
SEVMEK SENİ DEĞERLİ KILAR
tarih: Saturday 10 May 2008 11:28
Bak gördün mü yine yazıyorum bir gün batımında
ve yine sana haykırıyorum içimdekileri…
Belki duyuyorsun belkide boşver…
Sana bunlar BİTMEYESİN,
GİTMEYESİN yada DÖNESİN diye değil…
Sadece ve sadece BİLESİN
Bazen hayatında bir şeylerin eksikliğini hissedersin.
Ne olduğunu anlayamazsın.
Anlasanda kabul etmek istemezsin.
Belki de hayatımızdaki en zor dönemeç budur.
Ya da bu dönemecin adını AŞK koyabilir miyiz?
Şu an biliyor musun kimi düşünüyor?
Belki seni beklide aşkı düşünüyor.
Ama sen aşk değil miydin zaten.
O zaman aşk’ta sendin…
Kırgın durduğuma bakma,
aslında bende herşey aynı.
Hüzünlere olan bu bağlılığım,
eskiden kalma.
Hüzünler biraz daha sanki bana benziyor.
"Hiç değişmeyeceksin" diyor bir dostum.
Bu söz ,
tarifi imkansız bir mutluluk veriyor bana.
Aslında yeni bir başlangıç için;
yaşım ve rüzgar müsait.
Ama gerekli dermanı dizlerimde ve yüreğimde bulamıyorum.
Yokuşları çıkarken yaşıma yakışmayan bir daralma oluyor nefesimde.
Bu darlıkta neyi değiştirebilirim ki?
Yaşım daha küçük yüreğimden.
ooysa yaşadıklarımız
Ben aslında rüzgar olsam,
hep doğudan eserdim.
Ben aslında,
hayatın sayfalarına ölüme dair dipnotlar hiç düşmedim.
Ben aslında,
bir gün kapımın umuttan yana çalınacağına emindim.
Ben aslında,
hayat ile hayali hep birbirine karıştırırdım.
Ben aslında anladım,
yaralarıma uzanacak ellerin çok uzak olduğunu.
Ben aslında anladım,
cami avlusuna terkedilen
kundaklık bir çocuktan bir farkının olmadığını.
sürgün sevdamın
Ben aslında anladım,
hayatımın hep yamalardan ibaret olduğunu.
Ben aslında,
cürmüm kadar yer yakardım.
direnmeliyim evet yaşamaya
.....
yüregim gibi yine yagmurlu bir gündü veda ediyordun bana
askimiz bitti diyordun
biten neydi askimiz mi,
sevgimiz mi?
biten bir sey yoktu
bunu sende biliyordun
bitirilen sevgimiz vardi
her seyi silmek istiyordun
yagmurlu bir gündü
silip süpürdü yagmur yüregimden kopan fırtınayı
duymadın aglayan yüregimi hissetmedin
yagmur yagmur diye bagırdım
feryat ediyordum niye yagıyorsun
yagmur gözlerim yagıyor
yüregim yagıyordu birde senmi yagıyordun üstüme ne
askı ve sevgiyi bıraktım
yagmurlu bir günde sevdamı ve askımı ...
'Neyse' deyip toparlanmalıydım artık.
Dökülen cümlelerimi,
kırılan gençliğimi,
darmadağın olan hayatımı onarmalıydım
ve yeniden kalkabilmeliydim düştüğüm yerden.
Bu kadar hassas olmanın vakti değildi artık.
Küçük yaralarımla uğraşarak kaybedecek vaktim yoktu.
Zira hayatın tutunacak dalları vardı.
Asılmalıydım ben de zayıf kollarımla hayata;
sabrı öğrenmeliydim.
Sıkıca tutmalıydım bana uzanan elleri.
Değişmem zor aslında.
Acılar hep aynı çünkü.
Acılarım hep aynı...
Yine de değişmeliyim,
ey rüzgarlı hüznüm.
Ne tarafa eseceğin belli değil,
biliyorum. Biliyorum,
denizi özlemem de kar etmez.
Kimbilir belki masal olsaydı yaşadıklarım,
bir umut olurdu hep Kafdağı'nın ardında.
Ama masal değil yaşadığım, biliyorum.
Belki de oturup ağlayarak başlamalıyım değişmeye...
Oturup ağlamalıyım halime.
ertelenen yılara giden zamana
Belki tebessümlerimin bereketsizliği de terkeder beni böylece,
kimbilir...
hayat herşeye rağmen yaşanmaya deyer.............
mutluluk içimizde saklı yeterki sabırlı
ve istemesini bilelim ...............
sevmek seni değerli kılar karşındakini değil..........
10.05.2008
0 yorum :: yorum bırak
::
ANA SAYFAYA DÖN
| 
