Ic Sıkıntınsı
Penceremin perdesi yari acik,daliyorum disari.
Umutlarim ucup gidiyor,gelmiyor geri.
Ben hayati böyle düslememistim oysa!
Hergün bedenimden birseyler alip götürüyor.
Penceremden bakarim gecen sonsuz sevinclerime.
Rüzgarin önünde caresiz sürüklenip gidiyor.
Cocuklugumdami kalacakti bütün düslerim?
Hayallerim bile artik bozbulanik secilmiyor.
Penceremin cami bugulu,gözlerim yasli.
Tozpembe duygularim,hislerim bosa akiyor.
Bütün gecen ömrümde bir türlü anlayamadim ki!
Bu hayat böyledir,inisli cikisli bu haldedir.
Pencereme carpar bilinmez bir öpücük,rüzgarla.
Kimbilir kimdendir,hangi sevilenin dudaklari?
Bir sansta yok,bir umutta yok ne acimasiz felek!
Hergün ruhumun beyazlarini alip götürmekte.
Yakup icik
Melle/Almanya