Sen beyazı seversin ya anne..
Ben de onu sevdim işte..
Çok küçükken bulut beyazımdı benim..
Onları defterime mavi mavi çizerdim.
Bana "Pamuk kızım" derdin..
Temiz olan şeyleri senin için severdim.
Beyaz kokardı sanki tenin..
Hayatın bembeyazdı senin..
Okulum oldu benim, bırakamazdı ellerin..
Her sabah bembayaz sütümü içerdim üzülerek giderdim.
Defterim beyazım oldu tek bir çizgi çizmedim.
Kıyamadım çizmeye "Annem o benim" dedim.
Ama anlamazdı öğretmenim.
Benim için beyaz hep sendin.
Beni tertemiz büyüttün; artık kampüsteyim.
Övün annem benimle ben hep seni söyledim.
Yeni doğacak bebekler için dua ettim.
"Allah size bembeyaz bir anne versin."
Birgün bembeyaz oldu tenim.
Seni ağlatan ben miydim?
Bu iğneler neden etimde hiç bilmedim.
Ağlıyordun, gülemedim yiyemedim.
Beyaz pamuklar neden kırmızı oluyor?
Bu doktorlar benden ne istiyor?
Beyaz tenim neden günden güne morarıyor?
Biri bana söylesin annem neden ağlıyor?
Onun gibi bembeyaz olamadım diye mi?
O beni ağlatmazken ben onu üzdüm diye mi?
Biri bana suçum nedir söyleyebilir mi?
Annem neden ağlıyor? Neden her zamankinden daha beyaz teni?
Yoksa artık sevmiyor mu beni?..
Tutamayacak mı titreyen ellerimi?
Ya ben gidersem kim silecek yaşlı gözlerini?
Kim mutlu olacak görüp mutlu gülüşlerimi?
Kim yetiştirecek onun için soyut beyaz gülleri?
Karlar bizim için yağardı.
Biz beyazı severiz diye..
Annem hep hayal kurardı.
Beni beyaz gelinlikle..
Hastahaneleri sevmem beyaz olsa da..
Haketmedin anne! Ağlamasana!
Neden bağırıyorsun ki? Bana sarılsana..
Hissetmiyorum iğneleri artık. Arkanı dönme bana.
Neden heryer bembeyaz oldu birden anlamıyorum.
Sonsuz bir beyazlıktayım ama "beyaz"ımı bulamıyorum..  )=