BenimBlog.com - Turkce ucretsiz blog Bedava blog hizmeti


1/10/2007

 

 

Seni gördüm kendimde,
Biraz durgun, biraz yalnız.
Belki de bana öyle geldi,
Aradığım senmişsin gibi...
Gözlerin arada bir bana bakıyor,
Sen sadece yokluğumu görüyordun,
Çok istedim varlığımı hissettirmeyi,
Ama çoktan anlamıştım, sana basit geldiğimi...
O gözler yine farkında olmadan bana bakıyor,
Biraz masum, biraz sahte;
Her bakış ayrı bir sahne...
Biliyorum varlığımın anlamsızlığını,
Ben olmasam da o gözler hep bakacak.
Sadece geçiyordum uğradım,
Ve yokluğumdan anladım,
Ben bir Ölüyüm!

Yazar: öLü meLenq at 11:09 | in:
Baglantı | Arkadaşına gönder! | Yorumlar ( 0 ) | Yorum Yaz!
1/10/2007
annem sen bnm yanımda kaLansın_! )=
 

NasıL başLar Gerçek bir aşk mektubu biLemiyorum, yazmadım hiç. Hatta yazamadım biLirsin çekinirim ben sevgimi göstermekten ve söyLemekten

Utangacım anne biLirsin, ağLarken hani sığınır bir köşede ağLarım ya hep yada bahaneLer uydurarak kaçarım biLirsin, BiLirsin de değiştiremediğin tek şeyim odur hani. Hani sende beni merak edersin.öLmekten korkun da bana ne oLur acaba diye değiL mi anne

Uyumadan önce yastığımı düzeLten, üzerimi örten sen. Evet işten geLince öptüğüm, aman kızımın karnı açtır diye yemeğimi hazırLayan sen. SöyLe anne neden

Korkma anne büyüdüm ben. Sen gibi yemek yapamasamda karnını doyurmak zorunda oLacağım kimsem yok nasıLsa. YaLnızım da anne

Abim de yok. AbLam da. Babam da

Anne yanLış anLıyacaksın diye öpemiyorum da seni artık. Hani sarıLırsam öLeceğim diye mi diyorsun ya. Çok koyuyor bana anne çok. Korkuyorum

Doktor da dedi ya bana sen üzüLme diye. ÜzüLmüyorum anne. HazırLıyorum kendimi. GüçLüyüm ya ben, ben senim ya anne...

Kimse için bir anlam ifade etmeyen keLimeLer bana çok dokunur oLdu. YaLnız uyumaktanda korkuyorum ben anne. Bu yüzden karanLıkta hiç yatamıyorum. GözLerimi karanLığa kapatırsam babam sarıLıyor bana, dayanamıyorum.

Geçicek diyorum, biticek. İyiLeşeceksin tabiki. Seni üzgün görmek beni daha çok üzüyor anne.

Hayatımın büyük kısmını öğrenerek geçirdim, yetiştim artık anne. Eğitim düzeyim bitti benim. Hala bana pasakLı desende hala bana seni aLan yandı desende, o yanacak kişiyi görmeni herşeyden çok ben istiorum

Yapamıorum ama sevemiyorum. BeLki de senden çok kimseyi sevemediğim için evden çok çıkmıyorum. BeLki de bu yüzden sürekLi kendimLe çeLişiyorum.

AnLamıyorsun annecim. AnLamıyorsun, ben ayakLarımın üzerinde durabiLiyorum. Boş yere korkuyorsun.

eLLerim titriyor. Gözümden akanda cabası, yine sen görmüyorsun. Peki hissediyor musun?

Kimsenin çözemediği, anLayamadığı beni bari sen anLa anne. Bırakma beni gitme.

Gitme anne, bari sen beni yaLnız bırakma

Yazar: öLü meLenq at 10:50 | in:
Baglantı | Arkadaşına gönder! | Yorumlar ( 1 ) | Yorum Yaz!
1/10/2007
şizofren bi aşqtı bnmkisi_!
 

Gittin...
Iki aŞkın arasinda şaşkın, ürkek ve çaresiz bir çocuk gibi savrulan kaLbini cebine koyup, baska bir eve gittin uyumaya. Artik senin değiLdi evin,. "sizin"di. Benim özlediğim o eski evin değiLdi gittiğin...
Susardık bazen..Günün doğmasını izLmeye koyuLuken derin bi nefes aLırdın sen,o anda snn o kızı düşündüğünü anLyıp bende nefes aLmaya çaLşrdm..ama yapmazdm düğümLenip kaLrdm..

Gittin...

Dudağıma, çocuksu susuzLuğumLa asLa doyamadığım öpücüklerinden birini kondurup gittin. "N'olur öyle bakma bana" dedin en son... Daha birkaç dakika önce, gözlerimde varLığınLa aLevLenen yaŞam sevincinin yerine, boyun eĞmiŞ, donuk ve daha şimdiden hasretinLe kavruLmuş bir karanLığa bırakıp gittin...

DoLmuştu zamanın...

Yüreğimdeki kum saatini, o göz açip kapayıncaya kadar geçen "sen"den, sanki asırLarca tükenmek biLmeyen "sensizliğe" tersyüz ederek gittin.

Susardık bazen... Ansızın, hesapsızca, belki de yorgun düşerek... AkıLdışı bir hızLa dewam ederdik aşkımıza etrafımızdakıLer,umrumuzda oLmadan...

RuhLarımızın biryerlerde buluştuğuna, düşlerimizin biryerde kesiştiğine inanmak istediğim bu hayattan çaLıntı anLarı, beni bunun aksine inandirmaya çaLışan bir sesle ve ilk önce hep sen bölerdin.

Işte böyLe anLarda yüzü daha da netLeşirdi dünyaya gözlerinden bakan o yaraLı çocukluğunun...

Iste ben en çok seni içimden doğru sevdiğim böyLe anları severdim...
Hayatın içinde seni barındırdığı her karesinde uzun uzun soLuklar aLarak, o günlük, o sıradan ayrıntılarını alabiLdiğince büyütüp, içinde kayboLarak severdim seni..
Sevmek hayatına tanıkLık etmekti benim için...

Sana kçk bi hedie wermekti. ÖzenLe aLdıım hediyenı werdktn snra , "Sen var ya, bir meLeksin, neden senLe birLikte oLmyrz ki biz... Senden daha iyisini mi bulacağım" diyen muzip sözlerine sevinmek, belki de çocukça inanmakti...

Seni sevmek,"seni sebiorum.."dediğimde aynı hayranLıkLa werdiinm cwpLara inanmaktı ..
Tüm ısrarlarına rağmen, bu eşsiz büyüyü bozmaktan çekinip, ayLarca seni bir kez bile aramamaktı...

BuLustuĞumuz son cafede, ayLarın günlerin teLaşı ve susuzluğuyla, anlattığın seylerin hiçbirini algıLamadan, sadece hayranlıkla seni, o hepimiz gibiliğini seyrederken, masanın altından bir türlü çıkartamadığın o teLaşLı, o çocuk eLLerinde kendini eleveren heyecanına inanamamakti...

Seni sevmek, aşkın uğruna, ama senden izinsiz, başka bir kentteki hayatımı sıfırLayıp, yasadığın kente, yasadığın göğün altına, ısLandığın yağmurLarın altına gelip yerleşmekti. Senden başka, bu koca kentte bir basınaLık ve kimsesizlikti seni sevmek...
Sokaklarda tek bir tanıdık simaya rastLamamaya aLıŞmaktı güçLükLe... Hücrelerimle beraber çogalan askini özgürce ve sınırsızca yaşamak için ailemin şefkatLi ve anlayışLı koLLarından sıyrıLıp kanatLanmak, yıLLanmış can dostların sevgisini çok uzaklarda bırakmakt...

Seni sevmek, yalnızLığın soğuk koLLarından biraz oLsun sıyrılıp, nefes aLabiLmek için geceleri saatlerce tek basima aramanı bekLemekti...
Seni sevmek, bu kentin tozlu, soluk ışıkLari ruhumu ısıtrken, aynı gecenin yıldızları altında seni deliler gibi özlemekti... O geceyi de koLLarında geçirebilmeye seni ikna edebilmek için saatlerce dua etmekti....Bazen bu bekleyislerin sonu, yorgun düsmüs bedenimi sürükledigim odamda başka birisiyLe uyumuna ağLamak oLrdu sabaha kdr... Ertesi gün bir Şizofren gibi, hiçbir Şey oLmamış gibi tekrar seni sevmeye koyuLurdum...sasirirdin.

Çünkü, seni sevmek direnmekti sevgili... Güçsüz olanı acımasızca yokeden bu kentin yokLuunda ve senin için artık inanmaktan çoktan vazgeçtiğin, yasadığın hayaL kırıkLıklarıyLa çok uzun zamandır kaybettiğin o ask duygusunun gerçekliğinin canLı ispati olmaya direnmekti...

Seni sevmek, ait oLduğun gökyüzünde seni özgür birakmakti... Koparmamakti kanatlarini... Ruhunun ve kaleminin tek besin kaynağından, başka sevgilerin şarkıLarından aLmaya seni mahrum etmeye yeltenmemekti...

Sevmek, ruhumun tek sahibi olan seni sahipLenmemeye kanaya kanaya razı olmaktı... Çocuksu bir safLıkLa tek vazgeçemeyeceğinin ben oLduğuma kendimi inandirarak, hayatına boyun eğmekti...

Birgün ansızın, teLefonda duydugun bir sese, ya da yeni tanistığın bir kıza aŞık olduğunu, sanki tepkimi ölçmek ya da seni nasıL kıskandığımı görmek isteyen abartıLı bir heyecanLa söylediğinde, teLaşa kapıLmamak, bunun gelip geçici bir duygu olduğuna
ve asla benden vazgeçemeyecegine inanmakti... Yine de içimdeki o kaçinilmaz endise ister istemez sarardi yüzümü... Sesim soLığum kesiLirdi birden... Iste, öyle anLarda beni sımsıkı sarıp ben dahiL kimseye aŞık oLamıycaını düşünüp hüüznLenmekti...
Sonra birgün aska açildi yüreginin sürgüleri...

Sonra birgün şarkıLarına baska bir aşkın kokusuna büründü...

YıKıLdı tabuLarın ... KırıLdı zincirlerin... Uzağıma düştün..

Bu defa farkLıydı, hissetmiştim. YaLnız bedenini değiL, ruhunu da paylasmaya baslamıştın bir baska insnLa....

Sonra sevmek yaVaş yaVaş kayışını izLemek oldu avuçlarımdan... Seni sevmek, sinemada yada yandna oLduum bi zmnda biLe bir baska yürekLe telefonda özLem giderirken, içimde kopan fırtınaLarı susturmaya çalışmak oLdu sessizce...

Habersizce kapını çaLdığım o gün, kapında kalıp, içeri girememek oldu..!!

O güne kadar hiç oLmazsa bana karsi dürüst oLmanLa, yaŞadıklarını benden gizlememenle, yalan söylememenle avunuyordum... Ama bir baskasini incitmemek, üzmemek için ondan gerçekleri gizlediğini, yaLanLara da olsa onu korudugunu farkedince bu avuntu da terketti beni...
YaLanLarını bile kıskanır oLdum..
Neden dürüst olmak için beni seçmiştin sanki... Gerçeğin acımasiz zindanlarında neden beni kiLitLi bırakmıştın...

Ne çok düşündüm bu soruların cevaplarını... Ne çok sorguLadım kendimi, nerde hata yaptığımı, neyi eksik bıraktığımı..


AptaLca oyunlardan haberim oLmadı hiçbir zaman. Seçtiğin yaşam biçiminden koparmak, seni soLuksuz bırakmak demekti benim için. Hatam seni bir müLk gibi sahiplenmemek miydi? Acaba istedigin bu muydu? Seni yanLış mı tanımıŞtım?.. Bana hep, ne kadar asil bir yüreğim olduğunu söyLer dururdun... Isyanim, kaLbimin eziLmiş parçalarının üstünü örtüp, sessizce çekip kapını çıkmak oLurdu en fazLa...

YaLnız kaLmak istediğini daha sen söyLemeden yüzündeki buLutLardan hisseder, çıkıp giderdim... Özür diLer gibi bir sesLe, onun geLeceğini söyLediğinde, sessizce çıkıp giderdim... Karşnda ben otururken, onunla saatlerce telefonda konustugunda çıkıp giderdim... Hep giderdim...

Bu onurlu tavrımdı belki de ezen yüreğini... Vazgeçemediğin tek yanım buydu beLki...

Sonra, sevmek yaraLı insanLığımı baska yürekLerLe avutma yanıLgısınaa kapıLmak oLdu... Buna hakkım olduğunu söyleyip dursan da, biliyorum, asLında içten içe hiç affetmedin beni... Sen çoktan parçalanmıŞtın zaten... Benim de yüregimi böLdüğümü düŞünmek sana bile ağr geLdi... Oysa ben, seni degil, kendimi cezalandiriyordum baska bedenlerde... Ruhumu kemiren bu deli aski cezalandırıyordum... Bunu anlamadın mı sevgiLi?

Sevmek seni degil çocuklugumu, düslerimi, kendimi aldatmak olmustu artik... Bana baglanan masum asklari seninle aldatmak olmustu... Kimseye veremedim yüregimi. Ne zaman baksalar içime, yüreĞimin kırık aynasında kendilerinin değil, senin yüzünün aksini gördüler hep. Sessizce çekip gittiLer. Farketmedim biLe gittikLerini...

Gittin...

Seni sevmek, bensiz akıp giden hayatına bir yabancı gibi uzaktan bakmak oLdu çoktandır... O çocuk ellerinin, bir baskasinin tuttuğunu biLmek oLdu...Geceleri, rüyamda 2nizi grp ter içinde uyanmak, kendimin biLe affedemediği bir benciLLikLe,kalbindeki tek aşkınn benimki olması için gözyaşLarı içinde Tanrı'ya yalvarmak oldu..

Yabani bir ot gibi ruhumu sarıp sarmaLayan öfke ve kıskançLık duygulariyla benliğimden uzakLaşmayı kendime yakıstırmamak, sıkışıp kaldığım bu karanlik dehlizde, kendi kaLbimde, yalnizlığımda, sensizLiğimde, kendi aşkımLa deLrmek oLdu seni sevmek...

Şimdi, bu aciya bir son vermesi, kendisini terketmesi, sonsuzluga bırakıp gitmesi için birbirine yaLvaran iki yüreğiz artık... "Ayazda Iki Yürek" gibiyiz...

Sen benim şizofren aŞkımsın... Bense senin kanayan vicdanınım...

Affet beni sevgiLim... Verdiğin sözleri kaLdırdın...


işte böyLe seVdi küçüq a$kın sni ....

Yazar: öLü meLenq at 10:49 | in:
Baglantı | Arkadaşına gönder! | Yorumlar ( 0 ) | Yorum Yaz!
1/10/2007
... ╬ ĦΞЃλ ╬ ...
 

 

intihara meyilliydim bi zaman..
ruhumda açılmş derin yaralarım vardı bileklerimdekinden keskin olan.hassas ruhların terazisinde tartılsam ne eksik ne fazla..
tam “hüzün” çıkardım ve ölüme bi adım yaklaşmış 250 gr ruh..!

 

 

 

neye eLimi atsam boşLuk..
neye eLimi atsam hüzün..

ve ben neye eLimi atsam piç ediyorum..!


var olanlar silindi olmayanlar yazıLdı..!

desem ki artık rahat bırakın beni.. desem ki siktirp gidin artık hayatımdan..
ve desem ki YETER gelmeyin artık yanıma.
sorsam ki size; ne istiosunz benden neden yaraLarım oLduunu biLe biLe sözLer vererek giriosunuz hayatıma..?

sonra dönsem Tanrı'ya ve desem ki..;


neyin bedeli bu Tanrım..?

hesap sormak haddim deil..küçüğüm daha avuçlarında ama onca acıyı neden serptin üstüme..?
ve ne gündü Tanrım adımı "lanetlenmişler" hanesinin altına yazışın..?

Yazar: öLü meLenq at 10:43 | in:
Baglantı | Arkadaşına gönder! | Yorumlar ( 0 ) | Yorum Yaz!
1/10/2007
... ╬ ĦΞЃλ ╬ ...
 

 

AnLıorum seni, konuşmuyor oLsanda
Duyuyor, hissediyor, biLiyorum
aLışıLmamış bir teLapeti yeteneğidir
aLmış başını gidiyor
duymamak, görmemek, hissetmemek istiyorum
Ben vazgeçmeye çaLıştıkça
İzmir üzerime geLiyor
Yeryüzünün beyazında , gökyüzünde siyahında sen
UykuLarım benimLe daLga geçiyor
Bir orda uLaşabiLecekken sana
O biLe oLmuyor
Cesaretim yok değiL, var asLında
DokunabiLirdim, öperdim hatta sarıLabiLirdim sana
Gerçek oLsaydın, hayaL oLmasaydın eğer

 

yaLnız kaLmak istiyorum bi süre
OnLarsız, Sensiz...
OnLar hep vardı da peki yha sen?
Sen benimLe oLmadın ki zaten

Eksik bir şeyLer var bu puzzLe da
son iki parça, son iki kare
ZorLanıyorum oturtturmakta yerine

Kokun haLa burnumda,
Peki ya o bakışLarın?
BakışLarını göremedim ki
NasıLda gizLemişsin benden

Bir kerecik oLsun koyabiLseydin yerime, kendini
BeLkide anLayacaktın, görecektin hissetikLerimi

BiLiyorum yinede bana birşey söyLemeyecektin
Ve yine, yeniden
Yokken var oLmaya devam edecektin

Yazar: öLü meLenq at 10:42 | in:
Baglantı | Arkadaşına gönder! | Yorumlar ( 0 ) | Yorum Yaz!
23/8/2007
ÖzeL )=

 

Yaşlı gözleriyle karşısında oturuodu işte. Aynı ilk tanıştıkları gün gibi. Kalbinde yine başkası vardı. Aynı ilk tanıştıkları gün gibi. Göz kalemi akmış dudaklarını bükmüş şekilde kendisine bakıodu. N kadar da güzel diye düşündü. Kırmızı ağırlıklı odasında onLarca çizilmiş resim vardı. Onur ona yaklaştı. “Birazdan gidicem iyi deilsen kalıym İrem” dedi. Onu bu kadar üzen en yakın arkadaşıydı. Onur karmakarışıktı. Sevdiği kızı üzen can dostuydu ama can dostuna kin besleyemiodu. Can 4 aydır yoktu Ankarada. Ama İrem’in odasındaki resimlerdeki siyah saçlı yalnız adam Can’dan başkası deildi. Hergün yeni bir resim her gün Can’ı yeniden görmüş gibi oluyodu. Çevresine bakındı.. Aklına o gün geldi.

Bi akşam hep takıldıkları cafe’de otururken sarışın bi kız gelip tutmuştu Can’ın kolundan. Ne olduunu anlayamamışlardı. Onur ve Alper de kız ve Can’ın peşinden gitmişlerdi. dışarıda küçük bi duvarın üstünde oturmuş çocuk gibi ağlayan bi kızın karşısında dikiliolardı artk. Kız kafasını kaldırıp Can’a bakmıştı. Yanaklarını siyaha boyayan gözyaşları güzelliğine engel olamamıştı. Onur onu her gördüünde yaptı gbi “Ne kadar güzel.” Diye düşünmüştü. Kız sesi titreyerek “Ben seni seviyorum.” Demişti Can’a. Onur kızın haline üzüldüünü hissetmişti sadece. Kankasını biliodu bu kızla en fazla 2 gün işi olurdu.

Onur İrem’i hep meleklere benzetirdi. Melekler gibi bembeyaz teni vardı. Gözleri bikaç aydır her an aşağı doğru akıcakmış gibi dururdu. Hüzün ne de yakışırdı suratına. Evet Can onla ilgilenmişti. Onur ve diğerlerinin anlam veremediği şekilde ilgilenmişti. Onunla beraberdi onun tapışına karşılık veriyo gbiydi. Her şey güzeldi. Güzel miydi?

Onur’un kalbi kırıktı. 10 ayLık sevgilisi aLdatmıştı ve hergün gözünün önünde başka başka tiplerin kucağında oturuodu. İrem onu anlayan tek kişiydi. Onur da İrem’i anlıodu. Aylardır birbirlerine destek oluyolardı. O günden beri..

Aynı cafede otururken Can gelmişti sırtında çantayla. Kendisine gülümseyen OnurLa iReme bakarak “Gidiorm ben” demişti. Onur’un suratındaki gülümseme şaşkınlığa dönüşürken İrem’inki anında göz yaşına dönmüştü. Nereye nasıl bilmeden anlamadan. Onur “Nereye” diye sormayı başarmıştı sonunda. “Pelin’e” cevabını almıştı Can arkasını dönüp gitmeden. Pelin’in kim olduunu açıklamakta Onur’a düşmüştü.

Pelin Can’ın dokunmaktan en çok hoşlandığı kızdı. Aralarında bişey geçememişti. Ona aşık deildi ama farklıydı. Hep onu istemişti. Ama bişeyler sürekli engel olmuştu. Şimdi onun yanına gidiyodu. Onur İrem’in ağlayışını dindirmeye çalışarak anlattı her şeyi. Anlam veremesede anlatmaya çalıştı..

O günden sonra onun için bi Onur bir de çizdiği resimlerdeki adam oldu. Kafasını boynuyla omzunun arasına koyup ağlaması anlatılamaz bişeydi. Gözyaşlarını boynunda hissetmesi.. Gözyaşlarının vücudunun üstünde kuruyup gitmesi.. Bi başkası için..

Onun odasına girdinde hissettiği boya kokusu ve arkadaşının kurumuş boyalı elleriyle yanaklarına dokunuşu hoş geldin diyişi.. Onur koca bi çukurun içindeydi. Ama halinden memnundu. Şimdi yine onun odasındaydı. Ev arkadaşının ilgisizliğine kızıyodu. Geç olmuştu ve İrem’i evde yalnız bırakıp gitmek istemiodu. İrem’in suratındaki gözyaşlarını eliyle sildi. Ne zaman bu kadar yakın olsa karşı koyardı kendine Onur. Savaşırdı sanki kendiyle. İrem “İyiyim evet git sen..” dedi. Onur yerde oturuodu. Kafasını İremin dizlerine koydu. “Ya ne zaman unutcaksın onu?” dedi. İrem’in acı acı gülümsediğini hissedebiliyodu görmesede. “Unutmak haa. Kimi?” Dedi. “Babannemi olcak diil heralde Can’ı” dedi Onur. Bazen İrem’in anlamamazlıktan gelmesi sinirini bozuodu. “Unutmam gerekeni bu odada yaşadığm sürece unutamam. Ama evet unutmalıyım imkansız bi olay çünkü.” dedi. Onur kafasını kaldırdı. “Bu odada noldu ki?” diye sordu. İrem çevresine baktı. Duvarları kaplamış çizimlerden bahsediodu. Onur sakin ses tonunu ayarlayıp “İrem sen Can’la yattın mı?” diye sordu. Can da 1 gün bu odaya gelmişti ve Onur bunu gerçekten merak ediodu. Sadece kafasını iki yana salladı İrem. Üstelemek istemiodu. Kafasını dizlerine geri koydu. Kapı sesi duydular. Onur’un gitme vakti gelmişti..

“Sen de gidersen bi gün ben ölürüm.” Demişti bi kere İrem. Onur hep bu cümleyi düşünürdü. Onu asla yalnız bırakmyacaktı. Melankolik zamanlar dışında çok eğleniolardı. Arkadaşlardı. Çevrelerindeki sevgililerden tek farkları cinsel hayatlarının olmayışıydı. Onur bunu istemiodu zaten. Onun dokunuşları yanağıyla bütünleşen kocaman öpücükleri yetioyodu zaman zaman yakınlaşmaktan korksada..

Garip hissediodu. Gerçekten garipti. Belkide aşık oluyodu ama umutsuz olduğunu biliodu. Bu yüzden bunu kendine hiç itiraf etmedi. Kendini suçlu hissederdi. Can’la arada bi telefonda knuşuodu. Bi kere Can “Nerdesin” diye sorduunda “İremdeyim.” Cevabını alınca “Oo kanka üstünden geçtiklerimden mi geçiosun?” sorusuyla karşılaşmıştı. Bu kafasını karıştırmıştı. “Sen burayı bırakta orda baya üstten geçiosun heralde” diyerek geçiştirmişti. Konuşmanın gerisi aklında yoktu. Kafası karışıktı.. Eğer anladığı gibi Can İrem’i kullandıysa İrem’in kalbi düşünüğnden çok daha kırılmıştı. Onur’un canı çok yanıyodu...

4 ay geçmişti Can yeniden cafe kapısından girinceye kadar. İrem en son çizdiği resmin üstüne siyah boya fırlatmıştı. Resimlerine kıyamazdı. İçinde Can vardı. Onur bunu gelişme olarak algılamıştı. Arkadaşını çok özlemişti. Ama sarılmak için yanına gidemedi bile. Sandalyeye gömülmüş elinden tutan İrem’e baktı. Alt üst olmuştu. Elini bırakamazdı. Can kendisi gelmişti bile yanlarına. Onur Can’ı kucakladı. Bedeni çökmüş gibiydi. Bunu hissetmişti. Geri çekildiğinde Can’ın kıpırdamadan oturan İrem’e baktığını gördü. Ama hiçbişey söylemedi. “Anahtarı versene Onur uyumam gerek.” Dedi ve gitti. Yine bütün gün boynu ıslanmıştı göz yaşlarından. İrem’in aptal olduğunu hissetmeye başlamıştı.

Onur artık dayanamıodu.. Onun Can’ı her gördüünde alt üst olması kendisini alt üst ediodu. Artık ne olursa olsun şansını denemeliydi. Kafasının karşıklığı onu buna yöneltmişti. İrem’e sormuştu. “Onu unutturcak biri gelse.. Gelebilir mi?” demişti. İrem gülümseyip “Kimi?” Demişti. “Offf İrem.” diye söylenirken “Keşke Onur..” yanıtını aldı. “Keşke bunu gerçekten başarabilseler.” Bu keşkeyi gerçekleştirebilirdi.. Belki onu kaybedcekti ama her şey değişebilirdi de. Her ihtimali düşünmek zorundaydı. Artık mutlu olmak ve mutlu etmek için..

Can’la konuşmaya karar verdi. Aklına takılan tek bi şey vardı. Kankası ona asla yalan söylemezdi. Ona inanırdı. Bulduğu ilk uygun zamanda sordu.. “Sen yokken elimde olmadan bişey oldu Can. İrem bnm için farklılaştı. Artık mutlu olmasını istiyorum. Bunun için kafama takılan tek bişey var ve benim için önemli.” Dedi. Can’ın meraklanan bakışları soruyu sormaya cesaretlendirmişti. “Siz İremle birlikte oldunuz mu?” dedi. Çünkü gerçekten ciddi düşünüyordu ve beklide kendini riske atıodu. Değmeliydi. Eğer o başkasınınsa hele ki kankasına aitse bi önemi yoktu.. Can düşünmedi bile. “Tabii ki. Benden kaçar mı? İlk benle yattı sonrasını bilmem.” Dedi. Gayet sakindi tavrı. Hatta Onur’a fazla sakin gelmişti. Can umursamaz tavırla “Bu muydu yani” dercesine kalktı ve uzaklaştı. İrem ona yalan söylemişti. Daha önce kmseye bu kadar öfke duymamıştı. İrem’in gelmesini bekledi. Bekledikçe daha da sinirleniodu. Kendini anlamsızca aldatılmış hissediodu. Elinde kırmızı bi gülle girdi cafe’den içeri. Gülümseyerek geldi ve Onur’a uzattı. “Çok güzel dayanamadım aşırdım bahçenin tekinden” dedi. Sesi uzun süreden sonra birazda olsa neşeli gelmişti kulağına. Ama o yalancıydı. Onur çiçeği almadı. Bakışları İrem’i şaşırtmıştı. Öfke dolu bakıodu. “Nooldu?” diye sordu. Onur kalkıp dışarı çıktı. İrem peşinden gitti. Endişeli olduğu belliydi. Tek eliyle uzun siyah saçlarını çekiştiriodu kendi kendine. “Onur nooluyo!” diye sordu. “Sen yalancısın.” Yanıtını aldı. Şaşkındı. “Ne yalanı” diye sordu. Sesinde panik vardı sanki biraz. Bu Onur’u Can’a biraz daha inandırmıştı. Can yalan söylemezdi.. “Bilmemezlikten gelmenden nefret ediyorum!” dedi. Bunu hep söylemek istemişti. “Bilmemezlikten gelmiyorum sadece bilmiyorum.” Diye bağırdı İrem. Onurda aynı ses yüksekliğinde “Sesini yükseltmesi gereken benim. Sana güvendim ben sende bana güvenebilirdin.” Dedi. “Ya neden bahsettiiini söylesene!” dedi İrem sabrı kalmamıştı. “Sen.. Sürtüğün tekisin!” dedi. İrem bunu duyduğuna nasıl inanamıyosa Onur da söylediine inanamıodu. “İlk günden kardeşimle yattın. İlk günden ya bunu sürtükLer yapar.” Dedi. Haksız öfkesini kontrolsüzce çıkarıodu. Kendini tutamıodu. “Gözün sürtük görmek istiosa içeri gir eski sevgiline bak kardeşim dediğin insana da bak siz çok mu temizsiniz sizin beyniniz sürtüLmüş bi kere!” diye bağırdı İrem. Olanlara inanamıodu. Suratında acı bi tokat hissetti. Yanından geçip giden Onur sanki aylardır omzunda ağladığı Onur değildi. Ruhunun acısı tokatınkini hissettirmedi bile. O gün oturduğu taşın üstüne oturdu ve yalnız başına ağladı. Kırmızı gülü parçalanmıştı. Yalnızdı işte ne bi çift el yanaklarını kuruluodu ne de alıştığı koku vardı burnunda..

Akşam olmuştu. Onur evindeydi. Yatağında yatıp tavana bakıyodu kim bilir kaç saattir aynı şeyi yapıodu. Bilgisayarından “Not like the other girls” sesi yükseliodu. Ağlayası vardı değmeyeceini düşünüodu. Can’ın içeri girdini hissetmemişti bile. Müziğin sesini kıstı Can ve “Neyin var?” diye sordu. Cevap alamamıştı. Yatağa oturdu “Bana da mı anlatmycaksn Onur?” dedi. Onur elini kaldırdı. “Vurdum..” Dedi. Can Onur’un havada titreyen elini tutup aşaı indirdi. “Kime?” dedi. “İrem’e” dedi. Can soru sormamıştı. Onur devam etti. “Bana senle yatmadığını söylemişti. Sorun değildi bu ama yalan söyledi bana. Ben ona hiç söylemedim biliyomusn” dedi. Can hala konuşmuyodu..

İrem odasında hiç toplamadığı saçlarını toplamıştı tepesinde. Resmini çiziodu. Gülümsüyodu. Çiziodu. Boyuyodu. Gülümserken gözünden damlayan gözyaşını sildi. Elinden bulaşan siyah boya suratını kararttı.

“Sen de gidersen ben ölürüm” demişti. Artık yaşamasına gerek var mıydı?

Can’ın dudaklarını titrerken ilk kez görüodu Onur. Yattığı yerden kalktı. Ona bakıyodu. Can konuşabilceinden emin olduğu zaman “Öyle bişey olmadı kanka.” Dedi. “Ben aşktan korktum ondan kaçtım.” Diye devam etti. “Deli gbi korktum onu incitmekten ya da sonunda kaybetmekten ilk kez birini bu kadar sevdim ben ona zarar verirdim.” Dedi. “Kaçtım bi dolu bedende unutmayı denedim olmadı her gece beni ağlatan aynı sebepti. Geri geldiimde seni ona yakın buldum tahmin ettiğim şeyleri duydum senden. Onun benim olduğunu bilmek seni vazgeçirirdi biliyodum söylemek zorundaydım onla olmana dayanamazdım.” Dedi. Onur susmasını istiodu. Kelimeler ona ağır geliyodu. Ama Can susmuodu. “Ben onu öpemedim bile. Kıyamadım bile şmdi yine benim yüzümden kırıldı. Biz şimdi naapıcaz?” dedi ve sustu. Artık ikiside ağlıodu.

Çalan telefona kadar durmadan ağladılar. İkiside tek başınalarmış gbi ikiside birbiri yokmuş gibi.

Onur yine ve son kez İrem’in odasındaydı. İrem’in kıpırdamayan bedeni oraya yakışmazdı. Boğazında sadece koca bi düğüm vardı. “Sen gidersen ölürüm” demişti uyarmıştı. Çizdiği son resmin karşısında dikiliodu. Ortada bi mezar vardı. Başında 2 insan. Teki sadece dikiliodu. Diğerininse mezara arkası dönüktü başı eğikti. Elinde kırmızı gül vardı siyah saçlı adamın.. Göğsüne bastırmıştı gülünü. Her şey bi anda çığlığa dönüştü. Tüm kelimeler hıçkırıklar hepsi çığlığa büründü. Onlarca resimdeki siyah saçlı adam Onur’dan başkası değildi. O hiç bilmemezlikten gelmemişti ki. Bunu anladığında çok geçti..

Bi daha sevmedi..
Yazar: öLü meLenq at 04:24 | in:
Baglantı | Arkadaşına gönder! | Yorumlar ( 1 ) | Yorum Yaz!
23/8/2007
... ╬ ĦΞЃλ ╬ ...

 

tüm iLqLerimi sende yaşadım βen...
gerçekten sevmenin ne demeq oLdunu sende öğrendim...
sevgi uğruna neLer yapıLabiLeceğini,cesareti,korkusuzLuğu sende tatdım...temizLiği,safLığı sende gördüm...ama şimdi yoqsun...
Hata βenim vazgeçtim ve sonsuza kadar kaybettim ...
Yazar: öLü meLenq at 04:23 | in:
Baglantı | Arkadaşına gönder! | Yorumlar ( 0 ) | Yorum Yaz!
22/8/2007
... ╬ ĦΞЃλ ╬ ... Anneciime )=

Sen beyazı seversin ya anne..
Ben de onu sevdim işte..
Çok küçükken bulut beyazımdı benim..
Onları defterime mavi mavi çizerdim.
Bana "Pamuk kızım" derdin..
Temiz olan şeyleri senin için severdim.
Beyaz kokardı sanki tenin..
Hayatın bembeyazdı senin..
Okulum oldu benim, bırakamazdı ellerin..
Her sabah bembayaz sütümü içerdim üzülerek giderdim.
Defterim beyazım oldu tek bir çizgi çizmedim.
Kıyamadım çizmeye "Annem o benim" dedim.
Ama anlamazdı öğretmenim.
Benim için beyaz hep sendin.
Beni tertemiz büyüttün; artık kampüsteyim.
Övün annem benimle ben hep seni söyledim.
Yeni doğacak bebekler için dua ettim.
"Allah size bembeyaz bir anne versin."
Birgün bembeyaz oldu tenim.
Seni ağlatan ben miydim?
Bu iğneler neden etimde hiç bilmedim.
Ağlıyordun, gülemedim yiyemedim.
Beyaz pamuklar neden kırmızı oluyor?
Bu doktorlar benden ne istiyor?
Beyaz tenim neden günden güne morarıyor?
Biri bana söylesin annem neden ağlıyor?
Onun gibi bembeyaz olamadım diye mi?
O beni ağlatmazken ben onu üzdüm diye mi?
Biri bana suçum nedir söyleyebilir mi?
Annem neden ağlıyor? Neden her zamankinden daha beyaz teni?
Yoksa artık sevmiyor mu beni?..
Tutamayacak mı titreyen ellerimi?
Ya ben gidersem kim silecek yaşlı gözlerini?
Kim mutlu olacak görüp mutlu gülüşlerimi?
Kim yetiştirecek onun için soyut beyaz gülleri?
Karlar bizim için yağardı.
Biz beyazı severiz diye..
Annem hep hayal kurardı.
Beni beyaz gelinlikle..
Hastahaneleri sevmem beyaz olsa da..
Haketmedin anne! Ağlamasana!
Neden bağırıyorsun ki? Bana sarılsana..
Hissetmiyorum iğneleri artık. Arkanı dönme bana.
Neden heryer bembeyaz oldu birden anlamıyorum.
Sonsuz bir beyazlıktayım ama "beyaz"ımı bulamıyorum..  )=

Yazar: öLü meLenq at 09:08 | in:
Baglantı | Arkadaşına gönder! | Yorumlar ( 1 ) | Yorum Yaz!
22/8/2007
... ╬ ĦΞЃλ ╬ ...

Üzgünüm.Hayatta sadece birinin beni sevdiğine inandım ve sadece birini sevdiğime.Yine suçluyum biliyorum bu ikisi farklı kişiler olduğu için.Yine suç benim her zamanki gibi bu sefer gerçekten onların bi suçu yok! Bu kadar suçlu olmamın nedenini bilmek istiyorum.Anlayamıyorum..Git gide boğuluyorum.Gözlerimden yüreğime akan her tuzlu su parçaları yakarken canımı ne yapacağımı gerçekten bilmiyorum! Seni çok özledim.Kim olduğunu zaten bilir gerekenler! Yerine kimseyi koyamıyorum.. İçimdeki boşluğu dolduramıyorum! Sana bunları anlatmaya çabalamıyorum artık.. Sen sensizliğin ne demek olduğunu bilemezsin ki! Israrla söylemek istediğim her kelimeyi inatla boğazıma dizmenin git gide beni daha çok çürüttüğünü bilemezken.. Senin için değerli olduğumu gerçekten biliyorum ne kadar üzmüş olursan ol, hepsi benim iyiliğim içindi biliyorum..Haklısın, gördüğün her yerde selam versende başka şeyler için hırpalanıcaktım.Dahada acıtarak çıkıcağına hayatımdan bi kere ve kesin olarak herşeyi bitirmen çok daha iyi oldu aslına bakılırsa! Her seferinde seni özlicektim, belki de şimdikinden çok daha fazla. Şimdi hani hep "keşke bi selam verse" diyorum ya kendi kendime. İnan yeni anlıyorum yapmak istediklerini. Seni yanlış yargıladığımıda. Bir gün görüp "keşke"lerim gerçek olduğunda ve selam verdiğinde bana, her geçen gün daha ötesini isticeğimi yeni fark ediyorum. Teşekkür ederim gerçektende sen 'düşüncesiz bi odun' olamazsın.. Hani hastalıklar olur ya içten içe çürütür seni, dahada yakarak canını, dahada uzun sürede ölmeyi beklersin..Çevrendekileride üzersin, herkes çırpınır durur "belki.." ya da "hani bi umut.." diyerek.Herhangi bi umudun olmadığını kendine anlatamazsın ve umudunu tüketemezsin.Dahada üzülürsün, hırpalanırsın..İşte sen, bunlara neden olmamak için en kısa zamanda gittin ve beni tanımaz hale geldin.Gerçekten haklısın..Benim için ne kadar özel olduğunu anlatma gereği bile duymuyorum.Keşke bunları okusanda "Sonunda anladı.." diyebilsen. Yerin apayrı bende. Her zaman hayatımda özel bi yerin olucak hep farklı kalıcaksın. Seni çok seviyorum..

Ne desenizde ne yapsanızda her zaman yanımda kalacağına inandığım ailem.. Ne desemde ne yapsamda bazen her ne kadar saysamda hepsi sinirden biliyorum.. Sizden nefret etmiyorum..Sizi seviyorum.Her daim yanımda kalıcağınızıda biliyorum..Teşekkür ederim sadece.Her daim yanımda kalıcağınız için..
Yazar: öLü meLenq at 09:07 | in:
Baglantı | Arkadaşına gönder! | Yorumlar ( 0 ) | Yorum Yaz!
16/8/2007
... ╬ ĦΞЃλ ╬ ...

Bu Gece..
Biri Beni Rüyasında Görsün..
Siyah GözyaşLarıyLa Boyanmış KaranLık Odamda..
Bir Köşeye ÇekiLip AğLarken..
Kırık KanatLarımı AyağımLa Ezerken..
Biri Sesini Duyursun Bana..
'AğLama!'

Bu Gece..
Biri Canımı Yakan GözyaşLarımn Tadına Baksın RuhuyLa..
Hissetsin İçimdeki Kederin DerinLiğini..
Ve O da AnLasın..
Döksün GözyaşLarını BenimLe!

Yazar: öLü meLenq at 02:38 | in:
Baglantı | Arkadaşına gönder! | Yorumlar ( 0 ) | Yorum Yaz!
15/8/2007
... ╬ ĦΞЃλ ╬ ...

SonSuzLuumsun meLeimsin...

Sadece SeninLe mutLuyum we iiki warsın (=

Doum günüde çok eeLendiremedm sni dertLerimLe ama,

unutuLmasın istedm seni kocaman sebiorum (=(=

 

 

 

 

Yazar: öLü meLenq at 09:32 | in:
Baglantı | Arkadaşına gönder! | Yorumlar ( 0 ) | Yorum Yaz!
15/8/2007
... ╬ ĦΞЃλ ╬ ...

ne umut kaLdı içimde ne qözümde qözya$ı nası a$sam yüreimdeki uçurumLarı kaçacaım 1 qün buraLardan qözLerimi kapatıp gökku$aı dü$Leyerek aL benİ rüzqar uzakLara götür sOnsUza..

a$k hayat bou bana teeet qeçicek!  )=

Yazar: öLü meLenq at 09:15 | in:
Baglantı | Arkadaşına gönder! | Yorumlar ( 0 ) | Yorum Yaz!
15/8/2007
... ╬ ĦΞЃλ ╬ ...

 

Bunlarin hepsi yalan mi?... Sahiden...
Gitmesen olmaz mi?
Bitmesek olmaz mi?
Peki o zaman...
Senin istedigin gibi olsun...
Öyleyse...
Sen de "Kendine Iyi Bak...!


Yazar: öLü meLenq at 09:13 | in:
Baglantı | Arkadaşına gönder! | Yorumlar ( 0 ) | Yorum Yaz!
15/8/2007
... ╬ ĦΞЃλ ╬ ...

 

hıc kmse sewdama snn kdr yakısmadı.!

Yazar: öLü meLenq at 09:12 | in:
Baglantı | Arkadaşına gönder! | Yorumlar ( 0 ) | Yorum Yaz!
15/8/2007
... ╬ ĦΞЃλ ╬ ...

 

Can you stop, please?
Can you stop the fire?
You cant stop the fire,
you wont say the words.
Please, Please
Please, please forgive me,
But I won't be home again

Yazar: öLü meLenq at 09:10 | in:
Baglantı | Arkadaşına gönder! | Yorumlar ( 0 ) | Yorum Yaz!
15/8/2007
... ╬ ĦΞЃλ ╬ ...

sessizcee..

 

***


Beni yanlış anladılar..Korkuyorum o kadar üstüme üşüştüler ki bir daha geleceklerinden korkuyorum..Dokun saçlarıma,sev beni istediğim buydu sadece.. Onlar fazla şey beklediler,Bense hep acı çektim.İstedikleri ellerindeydi(!)benimse umutlarımdı beynimde..Kıskandılar yetmedi onlara,kendileri gibi gördüler..(?)Bakışları acıttı beni..Kimseyi incitmek istemezdim..Üstüme üşüştüler,korktum(!)..Yapacak bir şey yoktu..Tek bir ses duydum,o zaman yıkıldım..Ben bir şey yapmak istemedim..Beni yanlış anladılar..! "....." beni kurtar, "....." beni koru..Karanlık çok zifir etraf(!)Ama sen beni görebilirsin değil mi(!)(?)..Yaşlarımı sil..Eğildim düştüm,Kaldır beni yeniden.. "....." beni sen anla..Dön geri,gitme..(!)Işık yok soğuk buraları..Anne söyle "....."(ona) gelmiyor(!)..Oysa ne ihtiyacım var..!



kim anLıyabiLirki bnii bndnn bajkaa.. hiçkimsee.. ):

Yazar: öLü meLenq at 09:08 | in:
Baglantı | Arkadaşına gönder! | Yorumlar ( 0 ) | Yorum Yaz!
10/8/2007
... ╬ ĦΞЃλ ╬ ...
neden paso bunalımdaydılar

artık biliyorum galiba.

saçmalıycam.bn nekadrda mutlu bi insanım diilmiii...herşey okdr güslki
dimiii...herkes mutlu herşey istediim gibi diimiii...Geçmişimi
düşünmüyorum!!!ama bni yok eden gelecek,gelecekte başıma gelebilme ihtimali
olanlar...her nekdr olmıcaı için sözler verilsede yada imkansız oldu
düşünülsede...Olucak veya Olmıcak dioruz nerden bilioruz ???...iyi düşün iyi
şeyler olsunmu olay ...dün delirdiimi hissettim...bu kdr kuruntu
yapamazdım heralde...en ufak şeye nem kapar oldum...nem kapmak derkn
sinirlenmek veya nefret diil,en ufak şeye nem kapıp üzülüyorum...ve dün
düşündüümde neden herkez bunalımda neden herkez herşyi zmnında stres yapmış
anlıyorum.hak veriyorum demiyorum.anlıyorum sadece.haklı diilim kessinlikle
,eminim bundan.bn dün gözlerimi açtıımdaki sevincimi bugün bi anda nasıl
kaybederim...nasıl olurda bn hiç bişi bilmeden hiç bişeyin gerçekliini
bilmeden üzülürüm.6.his nedir???bunu öle adlandırırlardı heralde "6.hiss bu"
derdiniz heralde...ama bn hissettiklerimi yaşamaktan okdr çok korkuyorumki
şimdi ...ne 6.hissimi istiyorum,nede yanlış yapmayı...ama herşeyi açıkça
bilmek istiyorum.Gelecei görüp ölceim günüde bilmek istiyorum, ölceim günü
fiziken diil ama ruhen çürüceim günü bilmek hakkım diilmi...6. his die tabir
edilen lanet şey bna okd yakın olduunu söylüyoki  korkuyorum bile
bundan...6.hissimin sesini duymak istemiyorum bana işkence gibi
geliyo...kısaca şimdi işkence çekiyorum...

kim kurtarır beni  TeomaN'ı dinnemek istiyorum şimdi Doktoru
msla...insanlar hiistmiyor,kimse bni sevmiyor...yoksa bi doktormu lazım
şimdi...Doktorr Doktorr...insnlar hiç görmüyor doktor göster bi zahmet!

yardım etmeyin tmmı!!!üzülmeyinde...tek kişi yardım edebilr bna bitek ona
muhtacım!

Yazar: öLü meLenq at 02:54 | in:
Baglantı | Arkadaşına gönder! | Yorumlar ( 0 ) | Yorum Yaz!
10/8/2007
... ╬ ĦΞЃλ ╬ ...
٠٠Ruhumun aynasında bír bak suretine. Nasıl paramparça olmuş
yüzún. Nasılda yitíp gitmişsin içímden. Denizín en derininde kaybolup
gitmişiz birden. Adını ezberlediğim günden bu yana nasılda unutmuşum
harflerin çoğunu. Adına sayıkladığım şíirler uçup giderken içimden, her şey
ne kadarda mahvolmuş böyle. Zaman biter mí bir yerde. Bír gün karşılaşır
mıyız zamanın bittíği yerde bir kez daha. Kırıp túm zincirlerimizi yine
delebilir miyiz gözlerimizi birbirimizin. Ölmeden önce görebilir míyiz
gözlerimizin ardına sakladığımız masum isyanları. Usul usul sevebilir miyiz
tekrar yüreklerimizí. Sen bende tükenelí ne kadar da uzun zaman olmuş öyle.
Son bír bakış yeter mi sence içimizdeki acıya. Derinden bir gülúmsemeyle
gömebilir miyíz ölmüş bedenlerimizi, ruhumuza. İçten içe nasılda ihtiyaç
duyuyorum sıcaklığına. İnan bana sevgilim içimde ağlayan çocuğa inan. Sen
gidelí çok olmuş.....

Yazar: öLü meLenq at 02:52 | in:
Baglantı | Arkadaşına gönder! | Yorumlar ( 0 ) | Yorum Yaz!
10/8/2007
... ╬ ĦΞЃλ ╬ ...
tèk ßâsiñâ yâ$âmâk kârâñLikLârdâ.yâpâmâzsiñ.ßirâkmâzLâr pè$iñi.øñLâr
køvâLâdik¢â sèñ kâ¢ârsiñ.ñèrèyè øLduğuñu ßiLmèdèñ.ßir gùñ kâzâñi¢âm diye
iñâd èdèrsiñ.kâzâñâmâzsiñ.søñuñdâ yéñiLir; hâyâtLâr i¢iñdèñ hâyât
sè¢èrsiñ.sèßèpsiz¢è yâ$ârsiñ õLmèk istèrkèñ dèLi¢è !
♠¢ũᵰķũ Yãlñı§§ıñ♠
Yazar: öLü meLenq at 02:51 | in:
Baglantı | Arkadaşına gönder! | Yorumlar ( 0 ) | Yorum Yaz!
10/8/2007
... ╬ ĦΞЃλ ╬ ...
garipp oLmakk..
her$ein üstesndn gLms gibi görünüp bir adm bile atmamak olsa
gerek...duyguların cokup yıınla ba$ıma toplanması sanki bir film..ne oynatan
vr nede durduran**karmakarıshık biryerLrde...dolaplarn kucuk kuytu
koshelernde icinden agLamk gelsede tek kelime edememek!*mutlu olmanın
anlamını "beLrtisiz nesNeLerde" aramakk..!!kördüüm oLan hayatı bir pamua
cevirip pufff dierek ucurmakk***
a$ık oLmakk...
sadece svdim dierek geznp durursn dünya etrafnda döner hep ben hep sen!!okdr
anın oLsada silinir gider yağmuru bile beklemeden..bitti dersn defalarca ama
uzun zmndr hic oynamayan film tekrar akar icinden..bosluklara düshtüünde
ynnda bir tek kalbn olr..sevgiden uzak biyerlerde..kndini milada atp zmnı
drdrmak**allahn belası su senszlkte..cokp gittn karanlıa ardndan fısltı bile
klmadı..
-mutlu diilim hala olduum yerdeim-
unutmak*** .... .... ....
____________________________________________________
BU KADAR BASİT Mİ?**
Yazar: öLü meLenq at 02:50 | in:
Baglantı | Arkadaşına gönder! | Yorumlar ( 0 ) | Yorum Yaz!
30/7/2007
... ╬ ĦΞЃλ ╬ ...

Sıkıldım artık...

Herşeyden!

AkLımdaN ßiNLerce cümLe akıp giderkeN hayata dair, herkese dair, ßir eLvedadır söyLeyemediğim sadece. ÇüNkü geride kaLacakLardaN çok, eN çok ßeLki de, öLümdeN korkuyorum... Kim ßiLir, ßeLki hayatıma soN vermemek içiNdir ßunca ya$ama isteğim. LakiN sözLeriN tükeNdiği, cümLeLerin NoktaLandığı ßir vakit geLip çatıyor, insaNıN ßoğazıNa düğümLeNiyor hatıraLar. Çöz çözeßiLirseN...

ßeN çözemedim, çözemiyorumda zateN.

Kim ßiLir ßeLki çözerim ama ßuNa gücüm var mı, ßiLmiyorum...

KaLaßaLık yaLNızLıkLar içiNde ßoğuLuyorum. OksijeNsiz kaLdığım güNLerdeN hesap sormam gerekiyor beLki de. SoNra bo$ver diyorum. SoLuduğum havaNıN Ne kadarı oksijeNki?

HerkesiN ßo$ ßakı$LarıNdaN, ßomßo$ yaşamLarıNdaN, ßo$ cümLeLeriNdeN sıkıLdım. HerkesiN cümLeLerindeki "ßen" LerdeN ve ßeNi yargıLamaLarıNdaN... KeNdiLeriNi ßiLmedeN daha, etrafa saLdırmaLarıNdaN. Ortada görüLecek oNca gerçek varken keNdi gerçekLeriNi -gerçek oLmamaLarıNa rağmeN- kabuL ettirmeye çalı$maLarıNdaN, ve tartı$ıLaN her koNuda kar$ısındakiNi diNLemedeN kafasıNdaki cümLeLeri kurmaLarıNdaN...

Ve ßuNuN gißi ßinLerce $eyden sıkıLdım..! NefesLerim ta$ıyor artık ciğerLerimdeN. ALdığım Nefes hava mı?...

KaraNLıkLar pakLıyor insaNLarı, öğreNdim. YaLNızLık eN büyük dü$maNLarı ve de. ANLadım ki insanLar NedeN ßu kadar kaçar yaLNızLıktan ve yüzLe$emezLer keNdiLeriyLe. Aynaya sadece saçının ve ba$ıNıN $ekLi için ßakan, ruj süren parmakLarı kaymasın diye dikkatini kabartanLardan da sıkıLdım..! Aynaya ßaktığıNda keNdiLeriNi görmeyip, dı$ındaki maskeyi ßoyayanLardan sıkıldım. Dünyaya gülen ruj lekeleri bırakanlardaN da..!.

ßırakıp gitmek istediğim vakit dünyayı, arkamda siyah güne$ gözLükLeri arkasıNdaN ağLayacak iNsanLar istemiyorum. Ve rimeL LekeLeri ßula$masıN artık pudraLanmı$ yüzLeriNe.! ßırakıN beNi..!. ßeN ßu dünyaya ait değiLim. Ait oLamadım da...

[b][i]ßaşkaLarıNı dü$üNerek ya$ayamayacağımı aNLadım artık. ßa$kaLarıNı umursamak keNdimi ihmaL etmekmi$, öğreNdim... Ve ßu hayatta öğreNemediğim eN öNemLi $ey keNdim oLdum. BeN aynaLara süsLenmek içiN ßakmadım
beLki evet ama, pi$maNLığım ßu değiLdir. ßeNim ßakacak hiç ayNam ßiLe oLmadı. Her ßaktığım ayNa farkLı ßir iNsaN suNdu ßaNa. Her ßaktığım aynada bir ßaşkası beNi yargıLar yüzLe ßaktı. ßoğazıma kadar yumrukLaNdı sıkıNtıLarım. Kusamıyorum...[/i][/b]

MısraLarım kısır kaLdılar artık. Yazdığım harfLer aNLamsız keLime yığıNLarı... Sadece durup düşüNmek Lazım. Sadece ya$ayıp görmek...



MısraLarım kısır kaLdı artık.

Ne kimseyi anLataßiLiyor,

Ne de aNLayaßiLiyor etrafıNdakiLeri...

Sağır cümLeLer kuruyorum,

Hayattan ßağımsız,

ÖLüme güdümLü!

DiLLeriNi kestim keLimeLeriN,

Ve sürekLi yargıLayaN cümLeLeriN..!



€Lßet geLecektir soNu,

"BeN"ciL aLıNaN NefesLeriN.

Gidiyorum, ve kökLeriNi kazıyorum.

Sığ deNizLerde, keNdiNi deriN zaNNedenNeriN...

----------------------------------------------------------------------------------


Ne böyle senle ne de sensiz
Yazık yaşanmıyor çaresiz
Ne bir arada ne de ayrı
Olmak imkansız hiç sebepsiz

Ne hayaLLerLe ne ümitLerLe
MutLu oLmaktı diLeğimiz
SuçLu Ne seNsiN Ne de ßeNim
[b][i]$imdi seNsizim seN de ße
Nsiz[/i][/b]

[b][i]ßir a
N geLip te küLLeNiNce[/i][/b]
YürekLerimiz diNLeNiNce
ßa$ka sevgiLerde teseLLi buLuNca
İ$te ßiz o gün dü$üNeceğiz

€trafımızı sarıverecek
ßir ßoşLuk ki asLa ßitmeyecek
Her $ey bir anda aNLamsız gelecek
İ$te ßiz o güN tükeNeceğiz



DüN gece yiNe akLımda seN vardıN !.
3 ki$i ağLadık saNa ,
ßeN ve "gözLerim" ..!..





Sonuna kadar geldim aşkın
Alışamadım ben sana
Yetişemedim ben sana
Anlatamadım derdimi
Ağla gönül ağla
Yazık ettin yazık
Kendinden çok bana
Gücüm kalmadı artık
Her yokluğunda
Aylar geçse de
Yıllar geçse de
Bir ömür böyle sürse de
Ben seni unutamam

Sonuna kadar geldim aşkın
Kavuşamadım ben sana
Yetişemedim ben sana
Anlatamadım derdimi
Ağla gönül ağla
Bekledim inan seni her gün
Dayanamadım sevgisiz
Yaşayamadım ben sensiz
Anlatamadım derdimi
Ağla gönül ağla
Yazık ettin yazık
Kendinden çok bana
Gücüm kalmadı artık
Her yoklugunda
Aylar geçse de
Yıllar geçse de
Bir ömür böyle sürse de
Ben seni unutamam

Sonuna kadar geldim aşkın..




YiNe seNsiz ßir saßah !.
gözLerim kısık ßir "merhaßayLa"
seLamLıyor dertLeri ...



Aşkın kanununu yazsam nereden
Kimi ümitleri yel alır gider
Kimi benim gibi sever gönülden
Kimi senin gibi el our gider

Dünyanın bir yazı bir kışı vardır
Her yolun bir sonu bir başı vardır
Her aşkın sonunda göz yaşı vardır
Akar damla damla sel olur gider

Boş yere bekleme geçen günleri
Böyledir ne yazık ki ezelden beri
Kimi benim gibi sever gönülden
Kimi senin gibi el olur gider



sevdim seni bir kere
başkasını sevemem
deli diyorlar bana
desinler değişemem
daha yolun başındasın
değişirsin diyorlar
oysa sana çıkıyor
bildiğim bütün yollar
sevgi anlaşmak değildir
nedensiz de sevilir
bazen küçük bir an için
ömür bile verilir



SEN...
Yumurtanın fırçalanmayan tarafıyım ben. Ve benim depresyonumsun sen. Bense kendi içinde çelişik, tutarsız ve sanırım ki geçersiz bir önermeyim, bir önerme mantığıyım ya da önerme mantıksızlığıyım.
“Yaşam terapisi” uyguluyor doktor bana, dünya tımarhanesinde tüm normal insanlar arasında, senden uzak, fakat depresyonumla




Sen benim hem depresyonum, hem de antidepresan ilacımsın; ya depresyondan, ya da ilaç zehirlenmesinden öleceğim.





HatırLamanın,
en ağır intiharLardan biri oLduğunu
yavaş yavaş öğreniyorum..
"şüphe ediyorum eLLerimden.."




hayatLarımızın içindeki tüm camLarı
ve içinde hayatLarımızı sakLayan bütün aynaLarı
tek tek kırdım.
bağışLamana ihtiyacım yok artık
çünkü gökkuşağımı kanLa boyadım !..



-------------------------------------------------------------------------------


Bir gün sana dönmek için almamıştım onca yolu, biliyorum.
Ama, döndüm işte...
Zaten hep öyle olmamış mıydı?
Nasıl oldu da bunca acıdan sonra hala seni seviyorum, bilmiyorum..
Hep öyle oldu zaten...
Sen üzdün, ben sevdim..
Ben seni, üzdüğün için sevdim sen, seni sevdiğim için üzdün...

Seni unutmak için bu şehirdeyim.
Seni unutmak için kaçmıştım sevdiklerimden, sevenlerimden.
Sanırım, apar topar kaçarken kendimi unutmuştum kaçtığım yerde ve belki de bu yüzden unutamıyordum bir türlü seni.
İşte bu yüzden hep dönüp dolaşıp geldiğim yerde, yine kendimi buluyordum.
Kendimi her bulduğum yerde, birdaha sana ölüyordum...
Söyledim ya, üzdün beni.
Yavaş yavaş kaybettim seni.
Önce ellerini kaybettim, çok zaman geçmeden başka elleri tuttu ellerin.
Sonra gözlerini, sonra da dudaklarını...
Şimdi üçüncü tekillerle öpüşürken kapanıyor gözlerin...
Ben hep sevdim, sen üzdün.
Sen hep üzdün, ben sevdim.
Ben sevdim sen üzdün.
Sen üzdün, ben sevdim.
Ama bu gün belki de inanarak söylüyorum.
...SENİ UNUTTUM...
Evet, artık sevmiyorum seni, çık git aklımdan.
Kusura bakma ama bu sefer dönüş seferlerini iptal etti yüreğim aldığım onca yolun...
Bu defa inanmıyacağım sana, sana inanan kimse kalmasa bile kanmayacağım...
Kimse kalmasa da sana ağlayan, ağlamıyacağım sana.
Ellerin sonsuza kadar boş kalsa da boşluğa sarılacak hep ellerim...
Seni sevmiyorum, git artık...
Git artık n'olur yoksa''m'' kayacak bütün seni sev(m)iyorumlardan...
Git artık...
SENİ SEVİYORUM, GİTSENE...



ßakMa gözLerimiN içiNe
Hiçßir ziNdaN gözLeriNdeN
Daha dar değiL ßaNa !..



Her öykü..
her şiir..
her hikaye..
Bir can alıp götürüyor benden gizlice...

CANIMIN EN CAN YERİNDE SEVİLMEYİ ÖZLEDİM ,birde ......




Hayat hergün parçalarca sewgi alıyor yüreğimden. Oysa onlara o kadar çok ihtiyacım varki..
Mutluluksa biraz daha akıp gidiyor avuçlarımdan, tutamıyorum, engelde olamıyorum. Her saniye dahada tükeniyorum. İşte birgün daha bitiyor. Güneş yine herzaman ki yerinden batıyor. Dünya dönerken insanlarda değişiyor. En yakınlarım dediklerimi bile tanıyamıyorum. Değişen benmiyim? onlar mı? yoksa zaman mı? bir anlam veremiyorum. Aslında düşünmekte istemiyorum.
Hani Kıraç demiş ya bir şarkısında;
''Şimdi ellerim oş, sözlerim sarhoş, gönlüm olmuş bin parça. Çoktan terk edip gitmiş, içte bu sevda, gözde olsa ne fayda''
Öyle birikmiş şey varki içimde SÖYLEYEMEDİKLERİM, isteyipte GERİYE GETİREMEDİKLERİM..




Bazen hayat o kadar gariptir ki ..
başta içinde düşmeye mahkum olduğun bir uçurum, yada dibi görünmeyen bir boşluk .. hepsinden çokta sonsuzluktur bu.
Sen hayatı bitirmeden önce o seni bitirmiştir zaten.
Bazen gece yıldızlara bakarsın.
Sana senden daha yakın bir şeyi tutmak istersin ama olmaz!!
İşte o zaman gözlerini kapa ve bir kaç saniye olsun gör karanlığı, ruhunun aynasını, ancak o zaman anlarsın; içinde kaybolduğun şey ve aradığın kendindir aslında ..
Sonra güneş doğar, yıldızlar çekilir kabuğuna ve ışık sadece o kabuğa vuran renkleri yansıtır. (sonuçta gördüğün sadece hayatın dış yüzüdür)
Kertenkelelerin deri değiştirme zamanı,
herkes yeni kılıflara bürünür ve eskimiş bedenlerinin üzerine günah kokusuyla doğar ay ve baktığında gözünü alan kirli (beyaz değil benim için) her şeyin son noktası. Gün geceye başlar ..
gündüzler ölüdür, tıpkı güneşin yaktığı yapraklar gibi ..
Yapacaklarımın bir faydası yok.
Deri değiştirenlerden değilim ben.
Ne günahlarımı inkar ederim nede yaşamayı ertelerim ..

Yazar: öLü meLenq at 05:15 | in:
Baglantı | Arkadaşına gönder! | Yorumlar ( 0 ) | Yorum Yaz!
30/7/2007
... ╬ ĦΞЃλ ╬ ...

________

______________________________________________

bak yine OyunCak rafLarındayım.
yine bir fiyat etiketi..
herkes istiyOr beni
işte biri geLiyOr ve aLıyOr..
kukLaymışım farkında değiLim.
her oyuncagın bır bedeLı vardır ya işte bedeL..
fiyat yerine GERÇEK SEVGİ ve DEĞER..
işi bitinCe insanOğLu
kuLLanmadıgını rafa kaLdırırya o misaL yOkum artık.
işte istediğini veriyorum.
Hani kaLbimi istiyordun ya benim
aL işte senin oLsun..

______________________________________________________

Yazar: öLü meLenq at 05:10 | in:
Baglantı | Arkadaşına gönder! | Yorumlar ( 0 ) | Yorum Yaz!
28/7/2007
... ╬ ĦΞЃλ ╬ ...

 

 Hayatımın en boktan döneminde yaptığım onca hataya rağmen direttin. Senin verdiğin en değerli değerini n olduklarını belli etmek için kötüleyen insanlara inat gözlerimiz hep böyle gülcek di mi Büşra'm? Hani dedin ya "Mitolojide hikayeni okudum gerçekten Persephone gittiği yere baharı getirirmiş." diye.. Sen o baharda açan en değerli çiçeksin korurum yapraklarını yağmurdan.. Güneş ışığın olur bu hatun ve dünyanın sonu gelir o zaman.. 24 saat Güneş n kadar imkansızsa snn gbi bi dost daha o kadar imkansız..!

 

Yazar: öLü meLenq at 04:21 | in:
Baglantı | Arkadaşına gönder! | Yorumlar ( 0 ) | Yorum Yaz!
28/7/2007
...╬ ĦΞЃλ ╬ ...ke$kE hEr$y ß0Le ayıjıqımın Rengi gß. t0z Pemße 0ssa..!

dün gecee gökyuzune bakark hayal kurdum,
yıldızların parlaklıgına ole daldım kı
sanki seni görrr gbydim onnarda
bırden bir yıldız kaydı gökyuzundenn
hani derler ya o an ne dilesen olur dıye
işte o an ne diledim bılıomusn,
yanmda olmanı..
sanaa sonnsuz sarılıpp,nefesını hıssederek uyumaayı,
sadece benım oldunu bılmekk wede hıc yorulmdan sewgımızı haykırmak
amaa kabul olmadıı ,
ben yıne sadecee o parlak yıldızın arkasındaki karannlıkda kaldım..!

Yazar: öLü meLenq at 04:16 | in:
Baglantı | Arkadaşına gönder! | Yorumlar ( 0 ) | Yorum Yaz!
28/7/2007
... ╬ ĦΞЃλ ╬ ...

[ МuΤLuŠuΖ ]

hatırlamaya çalışıormda ben nasıldım eskiden...
düşünüorm...
hiç böyle deildim aslında...
Bir ümit vardı hep içimde...
Ve bir gülümseme vardı dudaklarımda...
imkansıs olduğunu bilsemde olacağına inandırğım hayallerim vardı...
çocuksu bir yaramazlık vardı içimde...
kahkahalarım vardı bitmek bilmeyen...
ama şimdi...

 

 

 

Yazar: öLü meLenq at 03:49 | in:
Baglantı | Arkadaşına gönder! | Yorumlar ( 0 ) | Yorum Yaz!
25/7/2007
... ╬ ĦΞЃλ ╬ ...

 

 

 

ωђα† ђανє чσυ qσ† †σ Łσѕє єχcєρ† чσυя ѕσυŁ..
ωђσ iѕ ωi†ђ υѕ?

кαчвєđєcєк ŋєчiŋ ναя яυђυŋ đı$ıŋđα..
кiм вiziмLє?
Yazar: öLü meLenq at 06:07 | in:
Baglantı | Arkadaşına gönder! | Yorumlar ( 0 ) | Yorum Yaz!
25/7/2007
... ╬ ĦΞЃλ ╬ ...

Eer ßirqün Çevrendeki Herkesin ve İhtiyaç Duyduun Her$eyin Sana Sırtını Döndüğünü Hissedersen..

 


Duraksa ve Arkana ßak..

ßeLkide Sırt Çeviren Sensindir Hayata !

Yazar: öLü meLenq at 06:06 | in:
Baglantı | Arkadaşına gönder! | Yorumlar ( 0 ) | Yorum Yaz!
25/7/2007
... ╬ ĦΞЃλ ╬ ...

Sana nasıL ihtiyacım vardı
NasıL kanıyorum şimdi sen yokken
RüyaLarımda seni qöreßiLiyorum
Fakat o kadar yaLnız uyanıyorum ki

ßiLiyorum sen qitmek istememiştin
KaLßin kaLmayı istemişti
Fakat sende her zaman sevdiqim o qüç
Sonunda pes etti

Her nasıLsa ßiLiyordum ßeni ßu şekiLde terkedeceqini
Her nasıLsa ßiLiyordum asLa ßenimLe kaLamayacaqını
Ve saßahın iLk ışıkLarında
HuzurLu, sessiz ßir qeceden sonra
KaLßimide aLdın qötürdün uzakLara

HayaLLerimde seni qöreßiLiyorum
Sana hissettikLerimi söyLeyeßiLiyorum
RüyaLarımda sana sarıLaßiLiyorum
ßu tıpkı qerçek qibi qeLiyor

Ve haLa o acıyı hissediyorum
HaLa sevqini hissediyorum
HaLa o acıyı hissedeßiLiyorum
HaLa sevqini hissedeßiLiyorum

Her nasıLsa ßiLiyordum ßeni ßu şekiLde terkedeceqini
Her nasıLsa ßiLiyordum asLa ßenimLe kaLamayacaqını
Ve saßahın iLk ışıkLarında
HuzurLu, sessiz ßir qeceden sonra
KaLßimide aLdın qötürdün uzakLara

ßen kaLaßiLmiş oLmanı diLerdim..

Yazar: öLü meLenq at 06:06 | in:
Baglantı | Arkadaşına gönder! | Yorumlar ( 0 ) | Yorum Yaz!
25/7/2007
... ╬ ĦΞЃλ ╬ ...

hayattan nefret ediorm.
ne yarar saaLıoqi ßise

mutLu oLduumda
iLLa kötü &