Gittin...
 
                                           Ben, arkandan sadece baktım.

                                     Oysa; söyleyecek o kadar çok şeyim vardı ki...

                                "Gidersen iyiye dair ne varsa içimde yitireceğim hepsini.

                                        Gidersen sönecek içimdeki ateş

                                       ve bir daha hiç kimse yakamayacak.

                                    Gidersen karanlığa mahkum edeceksin günlerimi

                                  O karanlıkta yolumu kaybedeceğim" diyecektim sana.

                                                  Konuşamadım...
 

                                                      Gittin...

                                      Gidişini görmemek için gözlerimi kapattım

                                  Öylesine acıdı ki içim, tutup koparsalardı kolumu

                                         bacağımı bu kadar acı duymazdım.

                                      Acım yaş olup akmalıydı gözlerimden.

                                                   Ağlayamadım...

                                                      Gittin...

                                   Seni delicesine bir tutkuyla seviyordum oysa

                                  Tutkum seninle olmaktı, tutkum teninde erimek,

                                    tutkum hayatı seninle sadece paylaşmaktı.

                                                   Anlatamadım...

                                                      Gittin...

                                   Gidişini önlemek için tutmak vardı ellerinden

                                 Ellerim değil miydi her dokunuşumda seni ürperten?

                                             Ürperdin yine biliyorum.

                                    Bir kez dokunsam, bir kez tutsam ellerini

                                Gitmek için biriktirdiğin bütün cesaretin kaybolurdu.

                                                     Tutamadım.

                                                      Gittin...

                                            Bir yıkım gibiydi gidişin

                                        Sen adım adım uzaklaşırken benden

                                         Çöküp kaldı bedenim olduğu yere

                                 Nice terk edişlere dayanan yürek bu kez yenilmişti

                                     Bu kadar zayıf değildim ben kalkmalıydım.

                                                    Kalkamadım...

                                                      Gittin...

                                      Oysa geldiğin gün gideceğini biliyordum

                                                 Hazırdım gidişine,

                                            Kaçak zamanları yaşıyorduk

                                          Zaman bitecek ve sen gidecektin

                                           Bense, gidişinin ertesi günü

                                   Hayatıma kaldığım yerden yeniden başlayacaktım.

                                                   Başlayamadım...

                                                      Gittin...

                                           Bir şey söyledin mi giderken?

                                             "Kal" dememi istedin mi?

                                       Son bir kez "seni seviyorum" dedin mi?

                                     "Bekle beni döneceğim" diye umut verdin mi?

                                           Beynim öylesine uğulduyordu ki.

                                                    Duyamadım...
   
 

                                                      Gittin...

                                          Nereye gittiğin önemli değildi

                                        Binlerce kilometre uzakta da olsan,

                                        iki metre ötemde de fark etmiyordu.

                                 Artık yoktun ve asıl bu düşünce beni felç ediyordu.

                                                Kurtulmalıydım senden,

                                       bu yokluk duygusundan kurtulmalıydım.

                                                    Kurtulamadım...

                                                      Gittin...

                                         Unutulanların arasına katılmalıydım

                                              Anıları bir sandığa koyup

                                         hayatı bir yerinden yakalamalıydım.

                                   Bu aşk noktalanmalıydı, bu sevdadan vazgeçmeliydim.

                                                    Yapamadım...

                                                      Gittin...

                                             Bir okyanusun ortasında

                                          tek küreği kaybolmuş sandalda

                                    Dev dalgalarla boğuşan bir denizciyim şimdi.

                                        Bil ki; sevmekten vazgeçmedim seni,

                             Bil ki; seninle birlikte sevdanı da taşıyacağım yüreğimde,

                                            Bil ki; seni Unutamadım...

                      İSA YAĞCİ
    
                            komple@hotmail.de