31/10/2006 - Bloglarda neler gizli?
Bu gün bloglardaki gizemleri anlatmak geldi içimden kendi bildiğimce,anladığım kadarı ile...Bu renkli sayfaların arkasında neler gizlidir,kimler,ne amaçla,nasıl,neler yazarlar bir irdelemek geldi içimden...
Biliyorum,bir çoğunuz bu satırlarımı okumadan geçeceksiniz.İnternetin sunduğu sınırsız eğlence,zaman geçirme,kısacası çeşitli alternatifler arasında bu düz yazı bir çoğunuzun ilgisini çekmeyecek,,farenizin tuşlarına basacaksınız küçük bir parmak hareketi ile ve uçuvereceksiniz başka dünyalara...
Ancak ben yine de yazacağım aklımdakileri,düşüncelerimdekini,uykumu kaçıran gerçekleri buraya.belki diyorum,belki bir iki göz takılır kalır da satırlarıma, duygularıma ortak oluverir uzak diyarlardan...
Bloglar!...Hepsi birbirinden değişik,hepsi ayrı bir dünya.Yüreklerden kopup gelen fırtınaların dindirildiği yerler bloglar...Sevgilerin,saygıların, unutulmuşlukların, özlemlerin,hasretlerin,gönüllerin sergilendiği arena bloglar. Bloglar...Rengarenk,çeşit çeşit,duygulu,sempatik...
Işıl ışıl bloglar var,gençlerin fırtınalı dünyasını anlatan veya yüreği genç kalanların yaşayamadıklarını yaşatmaya çalıştıkları...Yıldızların birer birer toplanıp karanlık gök yüzünden,renklerin en güzeli ile boyanıp,göz kamaştırıcı ışıklarıyla alev alev yanan bloklar var...
Arkadaşlığın,dostluğun,insan sevgisinin,sanalda dahi güvenin olabileceğini ispatlarcasına insanların akın ettiği,kısacık cümlelerle selamlaşılan,hal hatır sorulan,bu karmaşık,acımazı hayat şartlarında bir tutam gülümseme yakalanabilen bloglar da var...
Gönlündeki hüzünleri,yalnızlıkları,acıları,ümitleri okunası,belki ardından ağlanası kelimelerle süsleyip,şiir tadında gözlerimize ,gönlümüze sunan bloglar da var...
Ya da hayatı tüm çıplaklığı ile,tüm gerçeği ile,tüm acımasızlığı ile kaleme alan, kelimeleri kullanılabileceğin en güzeli ile kullanıp,ifadenin en füzelini yükleyip cümlelere,önümüze fırlatan bloglar da var...
Kısacası blog sayfalarında her birimizin gizli,erişilemez,anlatılamaz,o gizemli iç dünyamız var...Kimimiz onlarca arkadaş toplamışız çevremize,belki yalnızlığımıza derman aramaktayız,kimimiz siyah sayfaların arkasına çekilmişiz bir gelen olsa,derdimize ortak olsa düşüncesinde, hüzünleri oynamaktayız son perdede...Kimimiz de göz yaşlarımıza belki ortak etmekteyiz üç beş cümlemizi, hayatımıza sessiz,zahmetsiz,kedersiz arkadaş etmekteyiz sayfalarımızı belki de...
Bir çoğumuz da şu yazdıklarımı içimize gömmekte,kendi halimizce yaşamaktayız işte...
Mutlu kalın blog dostlarım...
Sinan
|
