hırsız

yalan be.
vallahi de billahi de
külliyen yalan...
aşk. meşk. leş falan.

koltuk ahşap
ahşap pamuk minderli esvap
gözlerin de’sen...
desen desen bu gece.
çiz çizebildiğin kadar
bana giz’i çiz adam
senin ellerin el gibi
adamlığın adam.
ayakların feryat figan. gül. ve
sallan. sevdiğim...
ben allanırım. sen sallan.

dal budak sarmaşık olmuş
benim ruhumun korkuluğu
tir tir korkudan
ve tanıyorsun onu
orada bir kız çocuğu ki...
alt dudak sarkık.
ve alnının tam ortasında bir nişan
babam... sevdiğim...
o nişan babam.

yalan be...
vallahi de billahi de
külliyen yalan.
aşk. meşk. leş falan.

zira ben martin eden’in
suya düşmüş cesetsi düşüyle eş’im
eşim dostum varım yoğum hep...
bir roman kahramanıyla öz’ deş
sen deşmediğin için mi vuruldum
ok’larına?
yok’um sevgilim
yok. baksana istanbul’a
bugün gün... günlük güneş.

sen ki çok’sun biliyorum
siliyorum diyorum. silemediğim
bir şeyler var. belki de bir ney
bir ney deliğinden üflenmiş tuhaf...
ufak bir ezgi
sezgileri kıt bir çift kara göz. ve
öz’ü karasında saklı kalmış
söylenmemiş bir çift ak söz

velhasılı kelam...

yalan be.
vallahi de billahi de
külliyen yalan.
aşk. meşk. leş falan.

sen gel bizim meclise
gel de içelim. yaş üzüm efe...
ve efeler gibi çekip gidelim
birbirimize.
omuzlarım ak bi kar topu
sopası yok allah’ın
onlar senin olacak. ve...
donacak. donacak. donacak
içimdeki yazın en "cevcevli" temmuzu
ki... baktım inan.

yok böyle bir sözcük diyor
hazreti türk dil kurumu
o sebeple
şiirin bittiği yerdir işte burası.
altı. üstü. içi. dışı ceviz kabuğu
ve ceviz dediğin lezzet...
dilimde kızılcık şerbet ve kan.

zaten sevgilim
ne sanıyorsun ki. hayat...

yalan be.
vallahi de billahi de
külliyen yalan. yani....
aşk. meşk. leş falan.

gel gör ki aşığım sana.
ve sensin işte o.
tenimden çekiştire çekiştire
gizlice ruhumu çalan.


JD ya da DJ/ ya da herhangi biri...

                                                                           JALE DEMIRDÖGEN

 





çimdik


hey sen kırk kırık senelik kadın
durduğun yeri vaha mı sandın
henüz nedir ki gördüğün
daha düne kadar kördüğündün
kabul et

hilekâr bir mevsimin yeminidir
ayaklarına dolanan al çiçekli yeşillik.

saçlarının don yediğine bakma sen
henüz çim tutmadı kirpiklerinin dibi nemden
çatlamadı bak sapasağlam hâlâ
sabrının boğazına geçirdiğin bilezik

ve henüz kemirmedi ruhunu
aşık olduğun o soylu müzik.

sesin neşeye yakışmadı diye mi
hiç şarkı söylemedin
çizemeyişin körlüğünden miydi
vazonda duran beyaz gülü
hadi memur da olamadın anladım.
şair mi olmalıydın illâ? ve vallahi
ve billahi bil!

bu şiirlerin başları yalan
akıbetleri külliyen esrik.

daha alazlanacaksın
palazlanacaksın biraz daha
önce gırtlağına dek malaz
önce çokça çaresiz
sonra can dediklerinin dilinde bir “siz”
en nihayetinde iz…

ve mir olacaksın işte. ancak o vakit;
adın ve soyadınla
kendi mezarının taşında. silik…

inan pek silik.


JD
JALE DEMIRDÖGEN