GECE KONDU
yasaklıydı şehir adımıza
soyadımıza yazılırken fatura
gülümsemek dahi pusuydu yüze
kenar mahalleli yalnızken
hüzün kaynardı kazanda
gaz ocağında

ay ışığı sızlanırdı pencereden sızarken
bir nazımdı adeta aydınlık
sevgimiz göç ederdi her yöne
dağınık yağmurdu yağan
damlayan damda

demirsiz nilüfer kiremitleriyle
gri betonlu kireç şerbetli
mavi ara renklerinde bir oda
beş horanta onlar bunlar ve
sabah gelen caterpıllar

vurgun yedi düşlerimiz
nafile sularla yıkanarak
büyümeye çalıştık
ağlaştık beraberce
in/cin/dik
hep gece konduk hayata
ve her sabah yıkıldık

Sami ARSLAN Karşıyaka /

İZMİR Saiirin diger siirlerini görmek icin

http://www.edebiyatdefteri.com/