Hazreti Muhammed (s.a.v)in karikatürlerini protesto için Afganistan’ın başkenti Kabil’de bir gösteri düzenlendi. Göstericiler Amerikan üssüne yürüdü. Güvenlik güçleri ateş açtı. Bir kişi öldü, 4 kişi yaralandı. İzdiham sırasında bu çocuk da Amerikan üssünün dikenli tellerine takıldı ve ‘o’ anda, medeniyetler çatışmasını icat eden, bundan yararlanan zihniyetlerin dikenlerine takılı kalan masumiyeti temsil etti. (Associated Press / Rafiq Maqbool)   Fotoğraf İran’dan... Tahran’da Danimarka Büyükelçiliği’nin önünde ‘o’ anda Hazreti Muhammed (s.a.v) karikatürlerini protesto gösterisi yapılıyordu. AP Muhabiri Vahit Salemi de olayı fotoğraflıyordu. Objektifini elindeki Kuran’ı gösteren genç kıza yöneltiyordu. Genç kızın bakışları dolduğunda ve olgunlaştığında deklanşöre basıyordu. (Associated Press / Vahid Salemi)   Irak'ta Amerikan Birlikleri, Suriye karayolu üzerindeki bir köyde silah ya da mühimmat arama operasyonu yapıyor. Annesi sorgulanan çocuk, Irak olayıyla ilgili bütün “neden” sorularını üstüne almış, bakışlarıyla bunları Amerikalı askere yönlendiriyor. Küçücük bedenin masum duruşundan öyle bir güçlü çıkıyor ki bu “neden?” demeti, 'o' an, çocuğun bakışları yüzünden bütün zerreleriyle askere doğru kayıyor. (AP/Jacob Silberberg)   Savaştan, veba salgınından yada açlıktan ayaklarını kaybetmiş insanların yinede hayat devam ediyor deyip bir umutla hayata sarılışı bu kare..! Umudu yitirmeden sabırla beklenen güzel günleri anlatıyor sanki.. Hayata sarılmak nedir anlatan işte o an..! 12.03.2004   Afrika'da Malavi'de bir çocuk. Bitmek üzere olan bir vücudun üzerine hastalıklar çullanmış. Hem zatürre hem de verem. Çünkü açlıktan vücudu zayıf düşmüş. Yan gözle objektife değil de bizce uygar dünyaya bakıyor. Kalan son takatini sanki bakmak için kullanıyor. Fotoğrafçı Obed Zilwa sanki bakışların en güçlü olduğu anı yakalıyor. ‘O’ anda öylesine güçlü ki çocuğun bakışları, kendisinin mi yoksa berideki dünyanın mı güçsüz olduğu sorgulanır hale geliyor. (Associated Press / Obed Zilwa)   Somalili bir kız çocuğu elindeki çiçekle poz veriyor. Önce renklerin tezatı göze çarpıyor ama burada tezat yok. Öndeki de gerideki de mecazi anlamda çiçek. Öndeki de gerideki de solgun. Öndeki çiçek de gerideki kız çocuğunun temsil ettiği toplumun huzur umudu da ömrünü tamamlamak üzere çünkü bu kız çocuğu, yıllardır anarşinin başıbozukluğun hüküm sürdüğü bir ülkede, 14 yıldan sonra ilk kez bir hükümetin görevine başlaması vesilesiyle umudu selamlıyor.   Irak Musul’da bir çocuk oyun oynarken düşmüş ve ağlamaya başlamış. Çevrede bulunan Amerikan Birliği’nden bir asker, çocuğu teskin etmeye çalışmış ve Associated Press’ten Jim MacMillan da 'o' anda deklanşöre basmış. Fotoğraf, Amerikan Gücü’nü sevecenlikle ve merhametle eşleştirmiş. Çocuğun yüzünde şaşkınlık değil de şöyle derin şüphe götürmez bir huzur olsa yarattığı izlenim daha da etkili olurmuş.   Associated Press Ajansı bu fotoğrafı 22 Kasım günü Birleşmiş Milletler tarafından yayımlanan bir rapor nedeniyle arşivinden çıkararak servise koydu. O gün, 11 Haziran 2002 günü, açlık sorunuyla karşı karşıya bulunan Angola’da Farinha adlı 2 yaşındaki çocuk yemek dağıtımını beklemekteydi. ‘O’ anda gözlerinde yaşından beklenmeyecek bir olgunluk vardı. Küskün müydü? Umutlu muydu? Çeşitli yorumlar yapmak mümkündü. Belki de yaşadığı dünyaya acımaktaydı. Sözünü ettiğimiz Birleşmiş Milletler Raporu’na göre, o günden bugüne 3 yılda 18 milyondan fazla çocuk açlıktan öldü. Yani bugün hayatta olup olmadığını bilmediğimiz o Angolalı 2 yaşındaki çocuk, ‘o’ anda dünyanın haline acıyorduysa eğer haklı çıkıyordu. (Associated Press / Marcelo Hernandez)

Irak Savaşında rehin alınan bir baba ve oğlunun fotoğrafı.

Yarın var mı yok mu bilmeden beklemenin karesi sanki bu fotoğraf..

Ve babanın kendi bile kuşkuyla baksa da "herşey düzelecek oğlum" dediği işte o an..!