Bursa’da bir eski cami avlusu

Mermer şadırvanda şakırdayan su

Orhan zamanından kalma bir duvar

Onula bir yaşta ihtiyar çınar

Eliyor dört yana sakin bir günü

Senden böyle uzak kalmanın hüznü

İçinde gülüyor bana derinden

Sanki bir hatıra serinliğinden

Ovanın yeşili, göğün mavisi

Ve minarelerin en ilahisi

Bir zafer müjdesi burda her isim

Yekpare bir anda gün saat mevsim

Yaşıyor sihrini geçmiş zamanın

Bu kırık taşlarda mahfuz rüyanın

Güvercin bakışlı sessizlik bile

Çınlıyor bu geçmiş zaman vehmile

Gümüşlü, bir fecrin zafer aynası

Muradiye, sabrın altın meyvası

Ömrünün timsali beyaz Nilüfer

Türbeler,camiler,eski bahçeler

Şanlı menkıbesi binlerce erin

Sesi arşa çıkmış hengamelerim

Nakleder yadını gelen geçene

Bu hayelle uyur bursa her gece

Her sabah onunla uyanır , güler

Gümüş aydınlıkta serviler güller

Serin hülyasıyla çeşmelerin

Başındayım sanki bir mucizenin

Su sesi ve kanat şakırtısından

Billur bir avize Bursa, da zaman

Yeşil türbesini gezdik dün akşam

Duyduk bir mucize gibi zamandan

Çinilere sinmiş Kur’an sesini

Derinleşmiş buldum tebessümünle

İsterdim bu eski yerde seninle

Başbaşa uyumak son uykumuzu

Bu sukun içinde ve ufkumuzu

Baştan başa örsün bu ziya bu renk

Havayı dolduran uhrevi ahenk

Bir ilah uykusu olur elbette

Ölüm bu tılsımlı ebediyette

Belkide ruyası eski cedlerin

Serin bahçesinde su seslerinin

Ahmet Hamdi Tanpınar