Sevdandan kalan kırıntıları topladım yine
Yüreğinin mahzeninde aşk dedim, dilendim
Sebep olup kanımı akıtırken kalbimde kırdığın hançer
bakışına su, bir tebessümüne hayat dedim...
Düğüm olurken dilimde ismin
Hergün içime attım sevdanı denizlere
baktım çare yok sustum...
''Zaman herşeyin ilacı'' derken dostlarım
Zehir oldu ömrüme sensiz geçen her an
Nefes almaya çalıştıkça ruhum
Hayalinin enkazı yıkıldı kirpiklerime
Yüzüm soldu
gülmüyor artık İNSANLAR''a
Hayata küsüm
Yüregimde hüzün
kalbimin derininde matemin var
Senden ayrıldıktan sonra
Can evimden vuruldum
Sağ yanımda kadehler
Sol elimde7.65lik can dostum...
Ardından deli düştüm
Her akşam resminle konuştum
Ağladı evimin duvarı
Adını yazdı sigaramın dumanı...
Uğultusuyla seni sordu rüzgar...
sustum...
sustum...
Gecelerine ortak oldum boş şehrin
Gdişin ile feryatlar etti sokaklara,
Cam kırığı gözlerim...
''Dönüşü yok gittiğin yolun
Bu gidişin mutluluğun sonu
Duuur...
Dur dedim...
Dur...
Hayallerimin kayboluşu dur,
duur dedim
dur...''
S U S T U M...
Yokluğunun ilk günü ;
Oturup bir kaldırıma sedasızca öldüm
Karşı köşede hüznüm dirildi
Kalkıp yürürken uzaklara hayalin
İçimden ;
G İ T M E E E
GİTME GİTME......
Diye haykırdım...
Bağıra bağıra SUSTUM...
Ç.İ.Ç.E.G.İ.M