SUSTUĞUN YERDE BİRŞEYLER KIRILIYOR
11/12/2007

Sessizlikle baslayan bir hikaye bu.
Eger basladıgı gibi bitecekse sonu,
yasanan her ne varsa sil,
gitsin.Hayallerde gerçek gibi yasarken seni,
umutlarda bitti bir zaman,
sevgiler de.
Seni seviyorum
çünkü ne zaman siir okusam,
mısralarından sen akıyorsun,
gözlerimden yaslar süzülüp resmine damlıyor,
sessizlik sararıyor içimde, susuyorum.

Tam buldum dedigin anda
kaybetmek nedir bilir misin?
Hayaliyle yasamayi ezberledin mi?
Delicesine sevdigin o ani hiç yasadın mı?
Onun eksik yanlarını bile sevebildin mi ?
Terkedilişe ilk defa görüyormus gibi baktın mı?
Elvedasız ayrılıklar acıttı mı içini?
Göz kapaklarına inat, uyumadıgın oldu mu gecelerce?
Sadece mum ışığının aydınlattığı odanda
onu düsündügün oldu mu saatlerce?
Ellerin onsuz kaldığında üşüdün mü?
Duyuyorum susuyorsun,
yine susuyorsun,
tıpkı o zamanki gibi söylemiyorsun.

Seni seviyorum
çünkü hergün biraz daha tükenirken hersey,
benligim sesizce
inliyor ben susuyorum.
Bir an elinden tutuyorum,
biran sonra belkide tamamen
elimden kayip gitmis oluyorsun,
anlayamiyorum.Yine sensiz kalıyor kollarım,
yine ıslanıyor gözlerim.
Yasamam için tek nedenimdin sen.
Fakat binlerce
sebep vardi seni sevmem için.

Seni seviyorum
çünkü yasanacak bütün imkansizliklarda sen varsin.
Biryerlerim acıyor durmaksızın.
Sessizligin çok sey söylese de bazen
susmanda incitir beni.
Bilirim, belkide en iyi ben bilirim ki,
susmasını bilmek,
bildigini söylemekten daha zor.
Bir uçurum gibi derinlesen
sessizlik, bizi birbirimizden ayırdı bile.
Yenildik dostlugumuza, zamana,
yanlızlıga, yenildik iste!
Sinsice sardı sessizlik, böyle birdenbire,
ansızın...
ve ben hala unutmam gerektigini söyleyenlere inanmiyorum.

Hissettiklerimi söylemektense dost kalmayı,
seni sensiz yasamaktansa susmayı
tercih ederim.
Senin beni sevme fikri bile
beni mutlu edebilecek kadar güzel
ve asil!

Seni seviyorum
çünkü sen benim siyah beyaz dünyamı renklendiren
o çok az seyden birisin.
Sensiz her andan korktum,
korkuyorum. Alıp gitme ellerini,
alıp gitme gülüslerimi,
götürme düslerimi.
Sen benden gittin gideli öyle
bıktım ki sensiz kendimden.

Seni seviyorum
çünkü hala birseyler var vazgeçemedigim.
Ben herkes için siir
yazmazdım, bu hep tuhaf gelmisti.
Fakat simdi senin için siir yazmamak tuhaf
geliyor.
Bu yıllarca sürecek ve de hiç dinmeyecekmis gibi düsünürken
görüyorum ki anlamını yitiren birseyler var aramizda.

Seni seviyorum
çünkü tam herseyden vazgeçmistim ki,
karanlıgımın perdesini
yırttı ellerin.
Ama yine direndik sessizlige,
hala konusulmadan kalan öyle
çok sey varki!
"Sustugun yerde birseyler kırılıyor"