|
Bu yazı gerçek bir aşk hikayesini anlatmaktadır ve yazıların hepsi aşık delikanlının günlüğünden alınmıştır.Yazanin adi belirtilmedigi icin size isim veremiyorum....SOYLEMEK İSTEDİGİNİZ SEYLERİ ASLA ERTELEMEMENİZ DİLEGİ İLE...
10. sınıf: İngilizce dersinde yanımda bir kız oturuyordu onun için `benim en iyi
arkadaşım` diyordum... ama ben onun ipek gibi saçlarına bakıp onun benim olmasını istiyordum... ama o bana benim ona baktığım gözle bakmıyordu bunu biliyordum, dersten sonra kalktı ve geçen gün sınıfta olmadığı için günün notlarını istedi ona notları verirken bana teşekkür
etti ve yanağımdan öptü. Onu sadece arkadaş olarak istemediğimi bilmesiniistiyordum, onu çok seviyordum ama söyleyemiyordum nedenini bilmiyorum ama çok utanıyordum...
11. sınıf: Telefonum çaldı, arayan oydu ve ağlıyordu bana aşkın nasıl kalbini
kırdığını anlattı, beni evine çağırdı, yalnız kalmak istemediğini söyledi,bende tabiki gittim, koltuğa, onun yanına oturdum, güzel gözlerine bakmaya başladım ve onun benim olmasını diledim, 2 saat sonra Drew Barrymore`un bir filmi başladı ve onu izledik filmi izledikten sonra uyumaya karar verdi, bana herşey için teşekkür etti ve yanağımdan öptü. Onu sadece arkadaş olarak istemediğimi bilmesini istiyordum, onu çok seviyordum ama söyleyemiyordum nedenini bilmiyorum ama çok utanıyordum... Son sınıf Mezuniyet balosundan birgün önce yanıma geldi ve `çıktığım çocuk hasta ve partiye gelemicek` dedi, benimde çıktığım biri yoktu ve 7.sınıfta birbirimize söz vermiştik eğer çıktığımız biri olmazsa partilere birlikte gidicektik, `en iyi arkadaş` olarak. Ve partiye birlikte gittik, o akşam çok güzeldi, her şey yolunda gitti, partiden sonra onu evine kapısının önüne kadar bıraktım, kapının önünde ona baktım o da bana o
güzel gözleriyle gülümseyerek baktı. Onun benim olmasını istiyordum...ama o bana benim ona baktığım gözle bakmıyordu bunu biliyordum, bana
`hayatımın en güzel zamanını geçirdiğini` söyledi ve yanağımdan öptü. Onu sadece arkadaş olarak istemediğimi bilmesini istiyordum, onu çok
seviyordum ama söyleyemiyordum nedenini bilmiyorum ama çok utanıyordum...
Günler, haftalar, aylar geçti ve mezuniyet günü geldi çattı...
Sürekli onu izledim..Mükemmeldi...Diplomasını almak için sahenye çıkarken sanki havada süzülen bir melek gibiydi.Onun benim olmasını istiyordum... ama o bana benim ona baktığım gözle bakmıyordu bunu biliyordum.Herkes evine gitmeden önce yanıma geldi ve ağlayarak bana sarıldı sonra başını omzuma koydu ve `sen benim en iyi arkadaşımsın, teşekkürler` deyip yanağımdan öptü. Onu sadece arkadaş olarak istemediğimi bilmesini istiyordum, onu çok seviyordum ama
söyleyemiyordum nedenini bilmiyorum ama çok utanıyordum...
Aradan yıllar geçti...Bir kilisedeyim ve o kızın nikahını izliyorum...evet artık
evleniyordu,onun `evet, kabul ediyorum` demesini,yeni hayatına girmesini
izledim,başka bir adamla evli olarak. Onun benim olmasını istiyordum...ama o bana benim ona baktığım gözle bakmıyordu bunu biliyordum. Yeni hayatına
girmeden önce yanıma geldi ve `nikahıma geldin teşekkürler` deyip
yanağımdan öptü. Onu sadece arkadaş olarak istemediğimi bilmesini
istiyordum, onu çok seviyordum ama söyleyemiyordum nedenini bilmiyorum
ama çok utanıyordum... Yıllar çok çabuk geçti... Şu an benim bir zamanlar en iyi arkadaşım olan kızın tabutuna bakıyorum, çok kötüyüm,dayanamıyorum...etrafıma bakıyorum..her yerde o.. eşyaları toplanırken lise yıllarında yazdığı günlüğü ortaya çıktı... Hemen günlüğünü aldım ve günlükte okuduğum satırlar şöyleydi...
"Onun gözlerine bakarak onun benim olmasını diledim... ama o bana benim
ona baktığım gözle bakmıyordu bunu biliyordum. Onu sadece arkadaş olarak istemediğimi bilmesini istiyordum, onu çok seviyordum ama söyleyemiyordum nedenini bilmiyorum ama çok utanıyordum.Keşke bana beni sevdiğini söyleseydi... "
10:42 - 29/11/2007 - {0} -
Gözlerim cehennem ateşi... Dudaklarım mühürlenmiş , Ellerim titriyor..
Yüreğim kızgın demirlerle dağlandı,
Yokluğunun bedeli çok ağır sevgilim.
Sevinçlerim, hayallerim, umutlarım,
Renkli dünyam elveda... Elveda yaşamak...
Yaşamın anlamı elveda. Kimse farkında değil yokluğunun.
Sensiz ne hallerde olduğumu kimse bilmiyor.
Anlamıyor yitip giden bir aşkın kederini.
Düne kadar en yücesini yaşadım mutluluğun,
Ayaklarımın altından kayıp gidiyordu toprak,
Denizlerin ovaların üstünde uçuyordum.
Güneş kadar yakındı bana aşk.
Güneş kadar sıcak ve parlak.
Bıraktın birdenbire, kanatlarım kesildi.
Hızla çakıldım yere, boşluğun içindeyim,
Şimdi hiçbir şeyim.
Oysa dünyanın en zenginiydim.
Bütün çiçekler bizim için açardı,
Bizim için ballanırdı meyveler
Ekinler bizim için bereketli,
Sular bizim için çağlardı.
Şimdi toz duman içinde kızgın bir çöldeyim.
Yönümü yolumu şaşırdım.
Sam rüzgarlarına bıraktım gövdemi, Sürüklenmekteyim.
Sen bensiz nasılsın, bilmiyorum.
Düne kadar gözlerinden aşkı içtiğim,
Dudaklarında yüreğimi erittiğim
Uğruna bıçaklar çekip dünyaya meydan okuduğum
Ey sevgili nerdesin?
Kimlesin?.. Kimlerlesin?..
10:36 - 29/11/2007 - {0} -
|
