Bu akşam seni anıyorum yine…

Elimde bitirmeye kıyamadığım kadehim…

Her yudumda seni içiyorum,

Kıyamıyorum sana, bitiremiyorum seni…

Ne sana olan susuzluğum diniyor,

Ne de bitirmek istiyorum seni…

Her yudumda bir hoş oluyorum…

İçim sıcacık oluyor varlığınla.

Bu muydu içimi ısıtan

Birkaç damlanın içimdeki uzun yolculuğu…

Yoksa sen miydin yüreğimi sızlatan her yudumda…

Sen miydin yoksa boğazıma düğümlenen acı haykırışlarım.

Bak son yudum kaldın kadehimde…

Birazdan bütün benliğinle benim olacaksın…

Dudaklarımdan süzülüp kalbimde son bulacaksın…

İnsan bazen herşeyden vazgeçiyor unutmak kolay sanılıyor ya da öyle olduğuna inanılıyor daima...ama ilk andan itibaren başlıyor ayrılığın acısı taş gibi saplanıyor insanın kalbine...delicesine özlem duyuyor insan geri dönmek istiyor yürek...ama nedensizce vazgeçiyor korkuyor çekiniyor yeniden yıkılmaktan...tutamıyor insan gözyaşlarını boşanıyor bütün yaşlar...insan şaşırıyor bu kadar yaşın böyle süzülüşüne...düşünmekten başka çaresi kalmıyor insanın..düşünüyor hep ve sadece onu...yaşanılmış ne varsa geçiyor birer birer gözlerin önünden...içini bir titreme alıyor aniden dudakların kilitleniyor sanki, derken ellerin de başlıyor titremeye ... Yavaş yavaş ilerliyor vücudunda soğukluk, yavaş yavaş esir oluyor bedenin...ellerini ver demeye bile çekiniyor gözlerine bile bakamıyor ayrılırken..biliyor ki bakarsa gidemeyecek, bırakamayacak o gözleri...sessizce elveda diyor dudaklarından zorla çıkarcasına..kimbilir belki de dur gitme diyecek mi diye düşünüyor içinden...ama gururundan taviz vermemek gerek diyor içinden arkasına bakmamak gerek diyor...bütün yaşanmışlıklara basıp geçiyor içi bile yanmadan...arkasından sadece bakakalıyor insan...hayatın anlamsızlaştığı çıkmaz bir sokak oluyor her yer...boğulmak üzere olan birinin hayattan vazgeçişi gibi vazgeçiyor insan...ama unutmuyor unutamıyor ne yapsa da ... Her zaman taşıyor yüreğinde...bırakmak kolay ama bırakılmak çok koyuyor insana...

Hadi gel bu akşam…

Yetmez mi hasretin.

Daha kaç gece sabah olacak gelmen için,

Daha kaç gün geçecek sensiz…

Kaç saat bekleyeceğim,

Aşkının kapısında…

Özlemin vururken dalgalar gibi,

Sahillerime…

Durulsun artık deniz…

Şu karayel getirsin kokunu.

Sevdalı martılardan alayım haberini…

Özlemimi yolladım ufak bir içki şişesinde…

Geldi mi bilmem denizlerine.

Gelmediyse de sen yine gel olur mu?

Atla şu yalnız gezen sandala.

Dalgalara inat kürek çevir, aşkıma…

Bak işte buradayım…

Seni bekliyorum kıyıda.

Daha çabuk olmaya çalış... Daha çabuk…

Sensiz geçen her dakika ölüm…