KIYAMADIM...

  Senin beni öldürdüğün gibi öldürecektim seni bende...kendimde o gücü bulabilseydim eğer...Sindiremeyecekdim senden kalanları benden uzak mezarlara koymaya...Diyar diyar dolaşıp yine içime gömecektim seni en sonunda.Ben demişdim diyenlere,üzüntümü belli etmemek için kuşandııım o masum tebessümlerin ardındaki yaşlarla sulayacakdım taze mezar toprağına ekdiğim çiçekleri...Ama ben seni içimde öldürmeye kıyamadım..

  Başarabilseydim incitecekdim seni,incinmişliğimin verdiği cahil cesaretle...Ne var ne yok sayıp dökecektim karşına geçip...Kendimi hayrete düşürürcesine birer tokat gibi vuracakdım o ağır lafları yüzüne...Kıracakdım seni binbir parçaya ayırana kadar...Duvardan duvara fırlatacaktım  sevgi diye önüme sunduğun hastalıklı duyguları...Ama ben seni incitmeye de kıramadım...!

  Elimden gelseydi unutacakdım seni...Gözlerimden silecekdim hayalini  ve dilimden adını...Duman duman atacakdım seni bu şehirdeki tüm bacalardan;ama soluduğum hava olup yine dolacakdın ciğerlerime... Onlarca damla döküp göz pınarlarımdan akıtacakdım seni sevgimin atığı diye ama ıslaklığın kalacakdı elmacık kemiğimde,bu kez de tenimin tozuna karışacakdın.. Sözümü tutacağım adını anmayacağım nağmelerini dinleyip neyi unutacağımı unutacakdım seni unutayım derken...

Zaten ben seni unutmaya da kıyamadım ....

Ne kdr çabuk geldi ayrılık..Oysa daha yeni başlamışdık birbirimize ayak uydurmaya daha doğrusu ayak uyduramamaya...Nedensizliklerin iç çekişlerini dinlerken vedalar bozdu suskunluğumuzu...Bana mıydı kızgınlığın yoksa kendine mi anlamadım...

Kaçar gibi veda ettin...Oysa ben seni sevmelere doyamadım....!

Öldürecektim seni...

İncitecektim seni...

Unutacaktım seni...

Ama lanet oLsun...!!!

KI-YA-MA-DIM...!

                                  ρяєnѕєѕ ρєяι<3