ايول عيد داره نزديك مي شه و فكر كنم ديگه از هفته ي بعد به مدرسه نريم ولي من بايد درس بخونم ( اگه بتونم) الان دارم حال مي كنم و منتظرم كه هفته ي بعد بشه. چهارشنبه سوري هم نزديكه ولي من هيچ ترقه اي نگرفتم ) : چون از خونه مي گن مگه بچه اي . ترقه مي خواي چيكار.تولدمم نزديكه يعني يكه يكه فروردين كه اكثر آدما باور نمي كنن تولد من درست تو اين تاريخه و من هم كيف مي كنم كه چه تاريخ تولد جالبي دارم ولي من كه يادم نمياد تو تولدام چيزي برام بگيرن : ( و بعضا يادشون هم مي ره بگن تولدت مبارك ولي ولش بابا چيه كه مگه . اوه وقتي د و سال پيش يادم مياد بازم كيف مي كنم چون اولين نفري كه تولدمو بهم تبريك گفت واااي نمي گم ديگه.اما من خيلي هم ناراحت نمي شم ازينجور چيزا چون شايد خودمم يادم بره كه تولدمه.اما ببين الان از كي مي گم تولدم نزديكه !؟( :. من هر سال كه بزرگ مي شم تغييرات خيلي زيادي مي كنم . يه وقتي يه آدم مذهبي بودم بعد يه آدم 180 درجه متفاوتي شدم .يه زماني بچه مثبت بودم كه الان منفي شدم . ولي بازم تاثيراته بچه مثبتي روم مونده و بازم تو بعضي چيزا خيلي بچه مثبتم.امسال خيلي چيزا هست كه نتيجه گرفتم كه ازين قرارن كه تا عيد شايد به اينا هي اضافه بشه چون همشون يادم نيست

خودمو دوست داشته باشم.

به خودم افتخار كنم.

زود قضاوت نكنم.

ساده لوح نباشم.

از هيچكس هيچ انتظاري نداشته باشم.

خودمو با شرايط زود وقف بدم.

تو زندگي به كسي تكيه و اعتماد نكنم.

تنها راه خوشبختيم درس خوندنه كه اينو دير فهميدم و كارم خيلي سخت شده .

بي رحم بشم.(اينو هرقدر سعي مي كنم نمي تونم)

زندگي نه بده ونه خوبه و زندگي معلوم نيست واقعيته يا دروغه و معلوم نيست اين دنيايي رو كه مي بينم همش ساخته ي مغز خودمه ولي اونطور نيست.

خيلي از آدما خيلي بي منطق و بد ذاتن و مثل اونا فكر نكني ممكنه حتي بكشنت واسه اين هم هر حرفي رو به هركسي نبايد بزنم ديگه.

اشتباهات زيادي دارم ولي فكر كنم آدم خوبيم.

سعي مي كنم به اونايي كه تحقير مي كنن آدمو يا مسخره مي كنن كوچكترين توجهي نداشته باشم.

آدم در طول زندگيش دوستا و هميشه دشمنايي رو داره و بايد اونارو بشناسه.

خيلييا هستن كه بديه آدمو مي خوان و تو پنداشون و توصيه هاشون يه چيزايي مي گن كه تو آينده ما رو هم مثل خودشون بدبخت كنن.

همه به فكر خودشونن حتي تو كمك كردن به ديگران هم آدم براي قلب خودش و براي ناراحت نشدنه خودش اينكارو مي كنه.

آدما خيلي تنها هستن و هر كسي به اين پي مي بره افسرده مي شه. ما حتي پيش نزديكترين دوستا و كسامون هم تنهاييم.

وقتمو به چيزاي بيهوده تلف نكنم.

فقط اينو بدونم كه خودم بايد براي خودم كاري بكنم و تلاش كنم.

خوابيدنمو به حداقل برسونم.

وقتي عصبي يا خوشحالم هيچ تصميمي نگيرم.

آدم قانعي باشم.

بدونم كه دروغگو خيلي خيلي زياده.

يه آدم پرتلاش باشم چون بي كاري فكراي پوچ رو هم به دنبال داره .

فكرامو كنترل كنم يعني وقتي به چيزاي پوچ و اعصاب خورد كن مي ره بگم : اؤتور بابام سن ده. چون اونوقت اونقدر بد بختي و مشكلات يادم مياد كه خودمو بدبخت ترين ادم مي بينم.

به كسي نيازمند نباشم.

از حقير كردنه خودم براي تعريف ديگري خودداري كنم كه اينو هميشه خودداري كردم.

زير منت كسي نباشم.

دعوا هم بكنم فحش هم بدم و صلح طلب و سوسول نباشم كه تا حالا كم تر شده دعوا كنم و بدترين فحشم ائشك بوده.

7:07 PM - March 3, 2006 - Yorum Yaz