از تغيير فكر با تغيير احساس خسته شدم . يه لحظه از يه چيز خوشم مياد يه لحظه بدم مياد . يه لحظه مي خوام يه كاري بكنم ولي يه لحظه ي ديگه پشيمون مي شم .از يه مطلب خوشم مياد مي ندازم وبلاگم بعدش بدم مياد پاك مي كنم . يه لحظه از كلاس رزمي خوشم مياد يه لحظه بدم مياد. يه لحظه از يكي خوشم مياد و يه لحظه هم خودمو تحقير مي كنم و ديگه خوشم نمياد . اعصابم از اين همه تغيير خورد ميشه و از اين كه يه تصميم نمي تونم بگيرم و اين كه تو هيچ چيز مطمئن نيستم . با خودم درگيرم انگار.از خودم خسته شدم . كاش يكي بياد خودشو با من عوض كنه من ديگه خودمو نمي خوام . مي خوام يكي ديگه باشم ولي تا وقتي كه خودمم نمي تونم.با فكر انجام يه كار در فردا مي خوابم ولي وقتي پا مي شم مي خوام يه كاره ديگه بكنم ولي صورتمو كه مي شورم نظرم عوض مي شه و ... .فكر كنم دارم عقلمو از دست مي دم .يه تغيير بزرگ در نگاه به دنيا تو من به وجود اومده كه با اين نگاه نمي تونم تو دنيايي كه خيلي از چيزايي كه براي زندگي غير طبيعي لازمن و از ديده عوام درست شده زندگي كنم(چي گفتم (:) .رفته - رفته دارم تو نظرهاي ديگرون يكم ديوونه ديده مي شم ((: ببينيم تو آينده چي ميشه اما من با ديدي كه دارم مطمئنم اون ها ديوونن.اصلا خودمو تو آينده نمي تونم تصور كنم .هر روز مي خوام تو آينده يه چيزي بشم واسه ي اين هم نمي تونم كاري براي رسيدن به اون همه چيز بكنم .مي دونم كه هر هدفي دارم يعني هيچ هدفي ندارم .مثل هرشئي و هئچ بيرشئي.احساس پشيماني خيلي تكراري شده . احساس شرم خيلي تكراري شده .احاس شكست خيلي تكراري شده .خيلي-خيلي دوست دارم برم دانشگاه ولي هيچ زحمتي نمي كشم .همه مي گن بري دانشگاه خيلي عوض مي شي و مي گن .

از فكر كردن بدم مياد . از كلمه ها بدم مياد .بايد حيوون مي مونديم.دوست دارم يه زن لال بگيرم و برم جنگل يا يه غار و يه جاي دور افتاده وناشناخته و شروع كنيم به بودن مثل انسان هاي اوليه و مثل سگ و گربه و ... و بچه هامون هم حرف زدن ياد نديم و بذاريم مثل حيوونا بزرگ شن و يه زبوني مثل اونا داشته باشيم و نذاريم بدبخت شن .ما آخه چرا به انسان بودنمون حال مي كنيم ؟ به فكرامون به همه چيزمون ؟ اه.

2:36 AM - August 2, 2006 - Yorum Yaz