isyankar bakışlarını üzerimden çek !
acının yüz ölçümünü vermem mümkün değil...
son çizikti bu attığın, sevda yanığı yüreğim kanamaya devam etsin ... farketmez ... son çizikti bu ... son ...

ömrümün telaffuzunu dudak uçlarından okuyorum şehrin en sessiz çığlığını ruhumda duyuyorum tenim ürperiyor...
sensizlikten olsa gerek ya da sessizlikten (?)
kaçan hayaller geceme sığınıyor
"kalk, git artık" demeye dilim varmıyor
sınırsız sevgi ve şiddetli bi özlemle kucaklamak istiyorum seni yeniden ateşe elimi sürecek olmak korkutuyor beni yapamıyorum.. gücüm yetmiyor biliyorum zaman geçer ve bana kalanı verir hayat, avuçlarıma ben gelişiyle göğe açılan ellerimi indiremem istediğim "O"dur Onun verdiği değil!

hiç bir gidiş senin gelişin kadar üzmedi beni
yenik hayallerle gelmeyişinin resmini çizdim hep
geldin... geldiğin gibi gittin...
masallara inancım bitti gidişinle gök kuşağı çıkmadı ağlamalarımın ardından bulutlar hiç gitmedi gözlerimden hep bir gün gelir diye bekledim gelmeyişini umudumda kalmadı ki artık zaman hep senden yana ... bende bitti vakit... gelme... istemem... kavuşuruz... buluşur bedenler... hem sonra; "ölüme ne kaldı ki?"

Bütün sorularda tek şık, ama ben boş bırakıyorum bütün soruları....
Vazgeçiyorum bütün sorulardan....
Vazgeçiyorum senden....

Tek seçenekli bir hayatta, ben bile bile sensizliği seçiyorum.
Hayatta boş bıraktığım tek kare, cevabını bildiğim halde yazamadığım tek isim. Sen...

Çoktan seçmeli zamanlarımda ben yanlış olduğunu bildiğim halde seni seçtim.
İnat ettim bildiğim doğrularda...
Bütün cevap kağıdını adının baş harfiyle doldurdum.
Tek sıra, tek düze, sınav, ya da hayat...
Adımı yazmadım hiçbir sınav kağıdına. Kimse bilsin istemedim. Gözyaşlarımı kondurdum imza diye, kırmızıya boyadım bütün cevapları, aşkıma buladım hayatımı....
Ama olmadı, hiç bir zaman geçemedim ben bu sınavdan.

Direndim, tekrar tekrar aldım aynı dersleri... Tekrar kaldım. Tekrar denedim.
Tekrar tekrar adını haykırdım yalnız kaldığımda ama hiç olmadı.
Her defasında disiplin cezalarına çarptırıldım.
Bekledim aylarca... Bekleyişler sardı dört bir yanımı, yılmadım.

Şimdi yine önümde sorular...
Bütün sorular tek şık ama ben cevap vermeye korkuyorum. Adını yazmaya korkuyorum.
Bu kez yalnızca adımı yazıyorum.
Gözyaşlarımı tükettim. İmzamı atamıyorum. Ama içim parçalanıyor.

Kendimi en iyi bildiğim dersten, senden bile bile kalıyorum.
Bu kez yazmıyorum adını. Bu kez boş bırakıyorum ben bu hayatı...