HARMAN KALDIRMA

Sonbahar mevsiminde yağmurlar yağmaya başladığı zamanlarda insanlar çift sürme  işine başlarlar. Özellikle bu dönem, yazın bittiği ve güz yağmurlarının başladığı Eylül – Ekim ayları arasıdır. Daha sonraki aylarda kar yağdığı için çitf sürme fırsatı bulunmamaktadır.İnsanlar bir yıl ektikleri tarlayı diğer yıl boş ( nadasa ) bırakırlar. Boş bırakılacak tarla herk edildikten sonra dinlenmeye bırakılır. Bir yıl içerisinde çiftçiler bir tarladan sadece bir kere ürün alırlar. 

Ekilecek tarlaların sulanma imkânı varsa, ekilmeden önce sulanır. Modern tarım araçlarının bulunmadığı dönemlerde tarlalar öküzlerle sürülmektedir. Bu iş çok emek ve zaman isteyen bir yöntemdir. Günümüzde ise traktörle çok kısa bir sürede ve daha kaliteli sürülmektedir. Ancak hala traktörün giremediği engebeli arazi de insanlar sabanla çift sürmektedir. Sürülen bu tarlalar dokuz ay gibi çok uzun bir bekleme süresinden sonra biçilecek duruma gelirler. Bu uzun süre zarfında; kışın karın altında kalan ve ilkbaharda da bahar yağmuru alan bu tarlalar yeşerir ve Temmuz – Ağustos aylarında hasat edilir. 

Daha önceleri hasat zamanında  tarlada ekin biçme işi ırgatlar  tarafından yapılmaktaydı. İnsan emeğine dayanan bu işlem de hayli zordur. Ekin biçme işi orak, kalıç denilen ekin biçme aletiyle yapılırdı.

Daha sonraki zamanlarda ise ekinler erkekler tarafından tırpanla biçilirdi  Köyümüzde hasat zamanı; arpa için Temmuzun sonu, ekin için ise  Ağustosun başı ve Ağustos sonudur.

Tarlada biçilen ve bağ haline gelen bu ekinlerin evlere gelmesi için hayvanlar kullanılmaktadır. Hayvanların sırtlarına yapılan semere genellikle iki veya üç bağ sap yüklenir.  Bu bağların hayvanlara yükleniş şekilleri de ilginçtir. Bağcı semerin sağ yanına bir tane bağı, kendir denilen bir iple sarar. Aynı işlemi semerin sol yanında da uygular. Daha sonra semerin ortasında kalan yere ( buraya üste denir ) bir tane bağı yerleştirir. Sağ yandaki kendir bu iki bağın üstünden sola atılır. Sol yandaki kendir de yine üsteyi saracak şekilde soldan sağa atılır. Karşılıklı atılan bu ipler sıkı bir şekilde çekilerek bağlanır.  Hayvanın sapı yememesi için de ağzına burun delikleri açık olan torba takılır. ( Genellikle at, eşek ve katır kullanılır )  Toplanan bu hasatlar evlerin harman denilen yerlerine yığılırdı. Bu işlem bittikten sonra ise ekin başakları, eski zamanlarda düven, cem; günümüzde ise patozla birbirinden ayrılır.

yüzünde keskin çakmak taşları dikine çakılı bulunan, kızak biçiminde Düven "harmanda ekinlerin sapı ve tanelerini (buğday, arpa, mercimek vs) ayırmak için kullanılan, önüne koşulan hayvanlarla çekilen, alt yaraç" olarak tanımlanmaktadır.Şimdiki zamanda ise bu hasat işlemi tarlada yapılmaktadır. Biçilen ekinler belli bir yerde yığın olarak toplanır ve orada patoza verilir . Bağlama işlemi ve sap çekme işi artık çok azalmıştır.Patoza verilen ekinler buğday, saman ve çöp olmak üzere ayrılır. Patoz verilirken buğdayı elekten almak için bir kişi görevlendirilir. Bu kişi buğdayı çuvallara doldurur. Traktörlerle samanlar ve çuvallara konulan buğdaylar evlere getirilir. Buğday; tohumluk, un, bulgur, düğürcek gibi işlerde kullanılmak üzere ayrılır. Saman ise küçükbaş ve büyükbaş hayvanların kışlık yiyeceği olarak samanlıklarda depolanır .

SÜT ÜRÜNLERİ	HARMAN KALDIRMA
KOYUN KIRKMA	KOÇ KATMA