Oysa seni uyutmayan icindeki o yanginli hesaplasmaydi. Gece iner, asiklar, yuzler, bedenler, anilar kaybolurdu; sadece ikimiz kalirdik. Ve sen uykunda sevgimle hesaplasmaya dalardin. Cennette cehennemi hatirlardin.

Donup geriye bakiyorum da, sanki yillar degil yuzyillar gecmis aramizdan... Aramizdan ayriliklar, ihanetler, kayboluslar, vazgecisler, yeniden bulmalar, korkular, yalnizliklar, savrulmalar gecmis. Ve bu iliski ne cok bicim degistirmis...

Seni yollarca, sehirlerce uzagindan sevdim. Seni kelimelerce, siirlerce yakinindan sevdim. Seni dunya uzerinde sanki ilk kez benim icin kalemi eline alip da yazdigin mektuplarca sevdim. Seni umutsuzca, beklentisizce, hayallerce sevdim uzagindan. Hayatimi oyle oldugu gibi biraktim. Sehrine geldim, ama kalbine giremeden sevdim. Neydik biz o yillarda hic dusundun mu? Neydik birbirimiz icin sevgili?

Geldim. Bana destek olacak, sirtimi verecegim bir askin yoktu arkamda. Kendime yeni bir hayat kuracagim yalanini, kendim dahil, sen dahil herkese soyledim. Oysa tek istedigim seninle birlikte bir hayatti. Oyle cesaretsizdim ki karsinda ve oyle acik sozluydun ki bana karsi, ancak iddiasiz bir siginmaci olabildim hayatinda. Hayatina iltica etmek isteyen bir yurek surgunu... Bir ask meczubu sadece...

Durustluk kimi zaman yalanlardan cok daha acimasizmis, sevgili... Gercegin buzdan ulkesinde yapayalniz kalan yurek, hayatta kalabilmek icin yalanlari bile ozleyebilirmis kimi zaman... Bana aksini ispat etmek icin elinden geleni yaptigin o yillarda, buzlar ulkesinde biraz olsun isinabilmek icin, aslinda beni sevdigin yalanina inandirmistim ben de kendimi...

Askima kapali bir kapinin onune birakilmis yarali bir kus gibiydim. Inanacak, bir ibadet gibi yasayacak tek seyimdi senin askin. Karsiliksiz, guvensiz, sessizce yasanan bir ask... Nasil da hoyrattin bana karsi... Kalbinde degil miydim gercekten? Neydik biz soylesene? O yillarda senin neyindim ben sevgili? Can yoldasin mi? Yol arkadasin mi? Dostun mu? Sevgilin mi? ..

Sonra bir gun geldi ve unutuldum. Ve bu sorular birer birer bicak gibi saplandi yuregime ve yuregimde yanitlarini buldu. Unutulus hepsinin acimasiz cevabi oldu. Sonrasi dipsiz bir karanlik... Sonrasi caresiz bir cildiris...

Hayata karismamak icin tek kalkanim, tek siginagimdi askin. Tek silahimi yitirdim ve hayata teslim oldum. Aldi beni savurdu baska bedenlere, parcasi olamadigim o kirik dokuk oykulere...

Kirginlik kimlik degistirdi ve vazgecis oldu benim icin. Unutmanin en agiri unutamadan unutmaktir. Seni sonsuza kadar kaybetmek kimlik degistirdi ve unutmak oldu benim icin. Seni unuttugum yalaniyla hayati kandirmaya calisinca hayat hic olmadigi kadar acimasiz tokatlar indirdi yuzume... Sonrasi dipsiz karanlik... Sonrasi hatirlamaya bile dayanamadigim dus yikimlari... Sonrasi kesif, karanlik ve rutubetli bir kuyu... Koskoca bir bosluk... Sonrasi 'yalnizlik' kelimesine sigmayacak kadar derin bir yalnizlik...

MaSuM Sevgi
http://www.benimblog.com/masumsevgi

Sayfa.com