nedense zehir zembelek konuşasım var şu aralar.. hıncım kime mi? hayatı yoluna girince, yollarımızı ayıran tüm tanıdıklarıma(!)

dertlidir, sevgilisinden ayrılmıştır, okulu kötü gidiyodur, sınavları-projeleri yetiştiremiyordur, ailesiyle sıkıntısı vardır, para sorundur.. vs, vs.. gelir sana, anlatır da anlatır. (hani bugüne kadar kimsenin anlattıklarını dinlemekten rahatsız olmadım öyle çok ama..) sonra ağlar. dayanamazsın, önce selpak verirsin, sonra ellerini, derken omzunu.. ama gel gör ki yeni bir sevgili bulduğunda, projelerini-okulunu yoluna yordamına soktuğunda (ve hatta timsah gözyaşlarıyla projelerini sana yaptırdığında) ve biraz da cebi para dolduğunda unutur seni ve onun için tüm yaptıklarını..

elbette herkes böyledir demiyorum. ama nedense bana hep bu tarzlar rast geliyo..

bilmiyorum ya belki de bu sitemimin tüm sebebi her ne olursa olsun o insanları çok sevmemdir..