hatun kişi prensesmiş, ah etmiş vah etmiş, olmaz demiş.. gel gelelim sonunda öpmüş kurbağayı. nitekim kavuşmuş prensine. e bulmuş yakışıklı çocuğu, bırakmamış tabi sonrasında.

.

.

nihayetinde prensesmiş bizim hatun kişi.. babadan anadan zengin, e hani ülkede de sözü geçiyo. bir eli yağda, öteki desen baklavada hesabı.. bahtı kraliyet soyundan, kaderi şanlı şöhretli..

eh ben ki bir garip keloğlan misali ruki'yim sadece.. masamın üstündeki kaplumbağa mı öpsem n'olur, seyretsem n'olur? kabuğundan çıkıp, bana, masaldaki gibi bir prens olacak, değil ya? hem sonra ondan prens olsa -benim gönlüm maçka'da kalmışken- benden ona prenses olacak, değil ya? 

gel gelelim lafın özü, masallar çocuklara.. büyüdükten sonra insanın gözü görmüyor masallardaki sevdaları.. acıtsa da seviyor karşısındakini, incitse de.. dönecek de gülümseyiverecek yine diye bekliyor sadece..

.

.

uzatmamak gerek herhal.. hem öpsem şunu, kambur olur belki de benim prens.. en iyisi rahat bırakmak hayvanı.. o bari uyusun bu gece