Karlı bir akşamdı Ankara'da;
Son kez el ele yürümüştük,
Bitmesin istediğimiz yola
Kısacık beraberliğimizin bütün anılarını sığdırmıştık.
Yazarsın bana demiştin
Bende yazarım sana sık sık.
Ağlıyordum...
Sen görmeyesin diye kaldırmıyordum başımı.
Elimi daha sıkı tuttun,
Anlıyordum...
Bu ayrılığa dayanmıyordu kalbim...
Öğrettiğim çiçek adlarını unutma dedin,
Kelebekleri kitap arasında kurutma,
Sık sık fotoğraf çektir, yolla bana,
Kitaplarım sana emanet,
İncitme kimseyi, kin büyütme kalbinde...
Beni bekle...
Yol bitti, gidiyordun artık;
Gittin...
Sokakta gördüklerimi, filmlerdeki aktörleri sen sandım bir süre,
Kin büyütmedim kalbimde, söz vermiştim sana diye,
Kitaplarını okudum, kelebeklere dokunmadım,
Öğrendiğim çiçek adlarına yenilerini ekledim,
En çok fesleğeni, çoban heybesini, akşam sefasını sevdim.
Seni beklerken çok şey öğrendim,
Yolunu gözlediğim, sevdiğim ilk adam...
Nasılsa bulacaktır diye, her görüşümde aynı güçle seslendim;
"Uçak, babama selam söyle!"
Beni kötü rüyalardan uyandıran sevdiğim ilk adam...
Bir bilsen seni nasıl özledim...
Kar yağıyor şimdi, otuz yaşım bitti,
Kitapların bende, kelebekler gibi kar taneleri,
Kendi yolumda yürürken hiç unutmadım o cümleyi;
Selamını aldım babacığım,
Kin büyütmedim kalbimde...
Küçük kızının gözleri hala senin çiçeklerinde.
Uçak, babama selam söyle!

                                      iclal aydın

YOKLUĞUNDA

Yokluğunda; Matem kokan saçlarımı dağıttım geceye Yetim çiçekler gibi Hasretin büyüdü kalbimde. Biliyorum baba; Serçeler göç etmez Ve kar altında kalmaz umutlar Biliyorum; Hiçbir acı sonsuz değil Puslu bir cam ardından bakıyor En keskin ayrılıklar. Gurbet değmiş türkülere, Çalınmış çocukluğuma, Dar yollara sığmayan hayallere Emanetsin şimdi. Bense dalgın sularda yüzüyorum, Belli belirsiz gülümsüyorum Sensizlikten çığ düşüyor Vakt-i sehere İçimi çize çize geçiyor hüzünlerim Kader mi, değil mi bilmem ama İçimde isyan var bu ayrılığa...

Söz Bitti...Çöl de...kalbim...çöl...de...

Benim artık sana dair kelimelerim bitti, hayatta çözemediğim tek problemim olarak kalacaksın kişisel tarihimde...Ve ben boğazımda yutkunamadığım bir lokma olarak taşıyacağım seni içimde. Sana rağmen nefes almaya çalışacağım, boğazımda bıraktığın küçük boşluktan. Bir yerlerde saklı kalmış gerçeğimi, hiç anlatılmamış hikayemi, ben bekleyen prensi aramak için yola çıksam da, boğazımda kımıldamayan bir nesne gibi içimde, yağmayan bir bulut gibi üstümde taşıyacağım seni ömür boyu.

Yenilmeyi gördüm sende, hayatta ilk kez, mutlu olmasını istediğim birine ve umutlu olmasını istediğim bir ilişkiye karşı kaybetmeyi yaşadım. Kelimelerin sihriyle dünyayı değiştirebileceğimi düşünürken, birkaç kelam fukarası olduğumu hatırlattın. Kendime olan yenilgimi tattırdın bana. Kendime yenildim, kendi ruhuma bedenime, gölgeme...

Şimdi susuyorum, sonu belli olmayan bir sürece giriyorum. Ortada dolaşan bütün hakları sana teslim edip sessizce çekiliyorum hayatından... Ve yine inanıyorum ortada bir ayrılık varsa ne gidendir yaşayan ne kalan. ortada bir ayrılık varsa iki cesettir onca yaşanılandan arda kalan...

Annem;
Gül kokulum
Dün rüyamdaydın yine,
Elini uzattın tutamadım,
Kızma bana,elimde olsa
Uçar gelirdim yanına…!
Bak yine canım yandı annem,yine bi sonu hazırladı hayat bana”Herkes canı yanınca annesine naz ediyor,benimse kendime bile geçmiyor nazım…Dün yine rüyama geldin annem,biliyorum hissettin canımın yandığını yanımda olmak istedin…Seni çok özledim Annem…
Çok yanlızım annem,
Olsaydın şimdi yanımda
Hani bana bıraktığın yüzük var ya,o artık tam oluyor bana…Hiç çıkartmıyorum annem,sanki onu takınca yanımdaymışsın,yine kapıyı çalsam sen açıcakmışsın,bana en güzel yemeklerini yapıcakmışsın gibi geliyor…!Herkes başı sıkışınca annesine koşuyor,bense kapanıp odana resmini alıp basıyorum kalbimin üstüne….Kimi zaman isyan ediyorum,yokluğun beni çıldırtıcakmıi gibi oluyor biliyo musun annem?Çok özledim geceleri gelip beni öpmeni,sevmeni,pamuk ellerini,yanaklarını…Dayanamıyorum annem…!
Bak yine canım yandı,
Annem diye bağırdım,
Herkes gitti anne,
İçime atıyorum derdimi yine!
Sende gittin,oda gitti!
Bana ne kaldı bu hayatta annem!!
Hatıralardan bir yol çizdim kendime,
Hatırladım gelip geçenleri,
Gülüyorum şimdi halime!!!
Hatıralardan bir yol çizdim kendime,
Unutmadım yıkıp geçenleri
Karaladım kirli deftere…
Yalan…
Kimse sen değil,
Ölümlü aşkları ezberledim,
Kimse sen kadar can değil…!!
Annem,Çok yanlızım,
Sana gel diyemem!
Yalanlardan yoruldum
Sonumu bilemem!!!
Dayanamıyorum artık Annem…!

Birgün söylemek istedim içimdekini…

“Niçin”diye açılırken ağzım

Lugatlardan çıkardılar “niçin”i

Dediler:”Nene lazım”

Sizin olsun gün,saat…

Sizin olsun su,sizin olsun ekmek…

Yetişti günlerin,gecelerin

Mevsimlerin nazını çekmek.

Kuşum dilediği dalda

Yapsın yuvayı

Ona armağan bırakıyorum

Kanatlarımı,bulutları,havayı

Yazık ki dolmadı çağlar:

Yükümü bir gün daha

Taşıyacak dünyalar

Unuttum kimlere dost olduğumu,

Şaşırdım kimlere tapacağımı

Yaşamak bir vazife olmasaydı

Ben bilirdim yapacağımı

Seninle olamadıklarımız…

Bir sabah karşılıklı oturup taze demlenmiş birer bardak çay içemedik. Çıtır çıtır kızarmış bir simidi bölüşüp yiyemedik.Sabahlar olmadı!

Kış güneşinin odayı ısıtan sıcağında dizlerimde uyumadın. Çünkü, güneş bize hiç doğmadı!

Gözlerinin içine heyecanla bakamadım; bakışlar donmadı! Başımı omzuna yaslayıp Sezen’i dinlemedim seninle. Sezen bize hiç şarkı söylemedi! Dudağıma kondurduğun ilk busede yüzüm kızarıp, avuç içlerim terlemedi.

Senden kaçışlarımın nedenini sabahlara kadar hiç düşünmedim. Telefonuma gelen mesajlarına gülümseyemedim. Sana hiç sevgilim diyemedim.


Sen arabayı hızlı kullanıp yüreğimi ağzıma getirmedin; ben yavaş kullan arabayı, diye çığlık atmadım…

Sen cep telefonunu bana verip uykuya dalmadın; ben telefonuna gelen mesajları, aramaları kontrol edip, hiç karıştırmadım.Ne sen bana güvendin ne de ben seni kıskandım.



Olamadık ‘biz’ ... Gündüzleri geceye taşıyamadık işte, sabahları uyanamadık…

Aynanın karşısına sarılarak geçip şımarıkça birbirimize ‘yakışıyor muyuz’ diye sormadık. Türk kahvesi içip fallarımıza bakamadık…Hiç şarkımız olmadı mesela... Bir resimde beraber yer alamadık!

         

Seninle yaşanan hiçbir an’

 ı hafızama kaydedemedim.Çünkü merhaba ile elveda arasında kalmayı umursamadık ve aslında kaybetmekten hiç korkmadık.

Şimdi bunca yazdığım ‘olamadıklarımızı’ aslında olduğumuzdan mı yoksa unuttuğumuzdan mı üzgünüm işte onu bilmiyorum! Yani cesaretimizle mi övüneyim yoksa korkaklığımızdan mı utanayım bilemedim!

Olamadık aslında sevgilim, biz hiç 'biz' olamadık…  

                               

                               binnur edisan

Kadınlar…

Bazen savaşçı, bazen yorgun, bazen savunmasız, bazen kırılgan, bazen kırıcı…

Benim diyen en eli maşalı, en acımasız kadının bile yüreğinin derinlerine sakladığı ve kimseyle paylaşamadığı kaç kesiği vardır kim bilir? Ve o kesikler en çok hangi zamanlarda daha da acıtır? Bilirim ki acı ne kadar derinse sancısı o kadar uzun sürüyor.

Benim de yüreğimin derinlerine sakladığım gizli acılarım var. Nerde ne yapmam gerektiğini şaşırdığım ve kendimi çıkmazda hissettiğim çaresizliklerim var.Elimi sol yanıma koyup ‘ölüyorum galiba’ dediğim ve kalbimin bir an önce durmasını istediğim anlarım var… Kadının kalbi yorgun!

Neden, diye soramadığım kanımı donduran gecelerim, göz yaşlarımı içime akıttığım kırgınlıklarım, geriye sarmanın mümkün olmadığı pişmanlıklarım var. Son günlerde beynimde dolaşan savruk, uyuşmuş, keşke cümle olmasaydı dediğim, sahiplenemediğim ve sahibini tanımadığım gereksiz sözcükler var…Kadının kalbi savunmasız!

Hayatıma artık dokunmasını istemediğim insanlara karşı umursamaz tavırlarım, anlam katmaya çalışmadığım vedalarım; kıyıdan uzaklaştığım, sınırları zorladığım inatlaşmalarım var…Kadının kalbi kırıcı!


Kadınlar...Kırılgan, narin, incinmiş kadınlar…Ürkek adımlarla bir yüreğe ‘merhaba’ derken olabilecekleri hesaba katamayan kadınlar.Acı çeken ve acıları kemikleşen kadınlar.


Kısa bir süre önce gözlerimin içine bakan bir çift kahverengi gözün karşısında elim ayağım birbirine dolaşmıştı. Sen benim bakışlarımı sevdin, derken ne kadar mağrurdu. Kimse sana böyle bakamaz, dercesine de küstah! Her cümlenin ardında saklı bir cümle daha var oysa…Devamını dileyemeyeceğim soluksuz günlerdi benim için. Nefesim yettiğince yaşadım ve zamanı gelince de ellerine teslim ettim artık içimde öldürdüğü tüm hislerimi.Kadının kalbi vazgeçti!  

                     

                                                    BİNNUR EDİSAN

herşey sen tadyor bugün
sanki tüm lokmalarm senden almş tadn
belki de bugün bu yüzden yutkunup duruyorum
krk kanatl bir kuş tadnda,
mavi bir kuş tadnda kald aklmda gözlerin
en büyük hatamda bu oldu zaten
ksack, simsiyah bir saç teline
bağladm tüm ümitlerimi
göğsümde biriken hçkrklarm
boğazma ilikledim,
sonra izlediğim ilk çizgi filmde
neden deli gibi ağladm anneme söyleyemedim.

Mavi kuş tadnda kalan gözlerinle
Pembe düşlerime,
menekşe tadnda gözyaşlarm iliştirirdin sen
şükürler olsun! derken ardndan akan damlalara
inan sana ağladğm için hiç üzülmedim

bir kartal kadar cesaretli,
bir o kadar da kanad krk kuştum ben
siyah bezler büyüttüm dilek ağaçlarnda
beni senden ayran mavilere inat
siyah matemdi
siyah ac demekti
ben seni brakp gittikten sonra
bana bakan gözlerinin iz düşümünde
çok ac çektim

sensizlik
bu fikrin, bu seçimin şifresini hiç bilemedim
mavi ve seyrek dokunmuş bir kumaşn içinde
döndüm durdum
tüm gecelere. Her gece söz verdim
senle biten virgüllü cümleleri unutmak için
ama hiç beceremedim
artk bir garip türkü dinletisi kalbimde
bir başka atyor kalbim, iki ileri bir geri sanki
o bir geri, arkamda braktğm sen için belki

içim yanyor
ama ben üşüyorum
tüm zamanlara her zaman bir sözüm olacak
seni bu kadar sevmenin cezasn
en yakn zamanda kendime ödeteceğim

Oradan bakınca ne görebiliyorsun Bende ?
İçimi? Dışımı? Karakterimi? Kişiliğimi? Düşüncelerimi? Hislerimi? Sevgimi? Nefretimi? Değerimi? Değerini? Kendini? Başkasını? Diğerini? Şeklimi? Şemalimi? Rengimi? Tenimi? Hayalimi?
Alışkanlığımı?
Aşk?

Görmediğin hiçbirşeyin peşine düşme,

Sitemlerle Öptün Gecemi

Aşkın ölümcül bir yüzü daha varmış
Seninle gördüm.
Okyanusta dolaşan menzilsiz gemi gibi
Asi fırtınalarda kayboluyorken,
Sessiz yıldırımlar gibi düştün geceme.
Güneşin batıdan doğuşu bir aşk
Can çekişiyordu gecenin koynunda.
Başı sonu belirsiz karmaşık öykü,
Yazılamıyordu bir türlü.
Ruhlardan kopan parçalar
Rüyalara dadanıyordu arsızca..
En derin duygular tarumardı.
Görmezden gelmelerin
Hele o suskunluğun ve gece,
Ayaz ve puslu gece
Aşkın ölümcül yüzüydü..
Yiğitler yiğidi bir kalp,
Tüm hüzünlerini yüklenmiş
Bir türlü olamayan sabaha inat
Küskünlüğünden nice sonra
Uzanıp en olmadık zamanda
En olmadık dokunuşu verdi.
Yüzleşiyorken aşkla
İşte tam o an,yalnızlığımın orta yerinde
Sitemlerle öptün gecemi...


Alıntı...

Sevginin bittiği yerde sarıL bana heyecanLarın tükendiği ve artık yapacak hiçbir şeyin kaLmadığı bir anda çek koLumdan..
gözLerimi daya gözLerine bir anda daLıp git bana ..

DüşLerimizin yoruLduğu yerde tutun bana beni çağıramayacak kadar uzakta oL ve ben geLemeyecek kadar koşayım sana ..
imkansızı iste,meseLa "unut", de...DudakLarım değiL gözLerim boşaLsın o dakika
giderken unutamadığım yerden dönüp bakayım sana..

Üşümeye başLadığın yerde ısın bana, gözLerim ağlamaktan şişmiş olabilir ... aLdırma
her haLimLe güzeL buL beni,her haLimLe karış bana..Bir demet papatyayLa bile kandırabiLirsin beni ..
Sakın unutma sende tutunduğum yer kadar yüreğimi öP...

                                                                  alıntı

Bir masaldı bu! Sen anlatırdın…
Miş’li geçmiş zamanlardan yokluğa uzanan
Dinle derdin:
Ateşi,yağmuru,güneşi dinle
Kekik kokulu dağlarda
Bir çoban kavalında saklı
Eski bir türkünün yakarışını
Alev alev bir yüreğin yanışını dinle…….

Sen anlatırdın…
Yanmış bir türkünün ezgisinde
Diyar diyar dolaşan aşkları
Oysa
Yalınayak sevdalarım gezinirdi düşlerinde
Bilmezdin……..
Düşlerin vardı
Asırlar öncesinden uykularıma süzülen
Ve gözlerin…
Her mevsim yeniden yeşeren

Kim bilir şimdi neresindesin zamanın
Hangi yüzyılın masalında saklısın
Belki bin bir geceli Şehrazat’sın
Belki Babil’in asma bahçelerinde
Çocukluğumun ellerinden tutmaktasın

Bir masaldı bu!
Hep sen anlattın…
Çocuktum…..inandım….

               alıntı