Günler o kadar hızlı geçiyor ki son zamanlarda benim için,nasıl bittiğini bilemeden, bir o kadar da boş ve hakkı verilemeden..

Bugün sabah bir arkadaşa gittim, birkaç kişi orada konuştuk bu meseleyi. Herhalde dedik ahir zamanda olduğumuzdan oluyor böyle, o kadar çok uğraş ve telaş konusu var ki, biri bitse biri, o da bitse bir diğeri kapıda hazır bekliyor bizi...

ve hatta olmaması gereken boş zaman bulup kendimize, bir de nasıl olsa boş zaman diyerek belkide dolduruyoruz boş işlerle...

Kaçtır giriyorum buraya yenileyim, yazı ve resim ekleyeyim diye, ama bilemiyorum elim geri çekiliyor, bundan önce yapman gereken çok iş var dercesine....

Eee peki yapıyormuyum? diye soruyorum elimi çektikten kısa bir süre sonra kendime; bir boyun eğiş, sonra büyük bir vicdan azabı ve sonra yine başa saran bir film gibi dolanıyorum aynı fasık dairelerde...

Dedim ya işte boş ve hakkı verilemeyen diye; sanırım o yüzden geldi bu düşünceler bir bir beynime...

   ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Yukarıda ki yazıyı yakınlarda yazdım. Yazdıktan sonra biraz düşündüm, mutlu olmam için, beni mutluluğa götürecek yollardan gitmeliyim ve gerçek huzur bulacağım yolda yürümeliyim dedim kendime...ve sonra şu dua geldi dilime; "Rabbim okumayı, okuduklarımızı anlamayı, anladıklarımızı yaşamayı ve yaşadıklarımızı yaşatmak içinde vesile olmayı nasip eyle sen bize"...

İşte şimdide pc başına geldiğimde, çocuklarım  mutluluk ve huzur dolu bakış attılar, onlar gibi olmak isteyen annelerine:)

                                          Çimlere hayat veren suyu gördüler önce; 

             ve hiç kaygı duymadan ıslanırmıyız diye,suladılar balonlarını gönüllerince:))

                                            sonra o güzel yolda yürüdüler kah kol kola,

                                                 kah el ele,biz kardeşiz dercesine...

   sonra oturdular denizin dibine,başladılar balonları patlatmak için çırpınan amcaları izlemeye;

       ve sonra mutluluk bu dercesine güvercinlerle arkadaş olmayı tercih ettiler işte:))