Geçenlerde çocuklarla yardımlaşmanın önemi hakkında konuşuyoruz.İhtiyacı olan insanlara elimizden geldiğince yardım etmemiz gerektiğini yineliyoruz.Verda durgun ve düşünceli duruyor ve sonra diyeceğini diyor;

-Annee şişman olan fakirlere ben çok üzülüyorum biliyormusun??

-Hayırdır niye ki kızım?

-çünkü onlar şişman olduğu için bi türlü doyamazlar ya,zaten evlerinde de çok yiyecek yok...........

Düşünceli prensesim benim

Hafta Sonu alışveriş merkezinde geziyoruz,çocular bi taraftar mağazası gördüler,vitrindede onlarca  formalar.evimizde fanatik olan yoktur,hatta ben takım bile tutmam,ama bizimkiler babalarından ve arkadaşlarından hevesle fenerbahçeyi tutmaya karar epey önce.hah işte fener formalarını da görüce vitrinde başladılar"lay lay lay lay   lay lay lay lay laaaaaay   yaşaa feneeeeerbaççeee"demeye.Bizimkilerin sesleri ile dışarı çıkan bir mağaza çalışanı naralar atan Arda ya sordu heyecanla;

"en büyük kim?!!!!!"Arda önce bi duraksadı,cevap vermedi,sonraa kısık ama emin bir sesle"Allahh"

oy kuzum benim ya hemen mantık devreye sokmuş,bu cevabı verdi.Sonra da bize "ama abi bana en büyük takım kim demedi kiii,deseydi fener diyecektim"

Dün akşam otururken Verda herzamanki gibi tuvaleti geldiği halde son ana kadar tutma alışkanlığını sürdürüyor,bir yandan da sallanıyor;

-kızım hadi artık wc ye giiit.

-ama anne tuvaletim yok kiii!!

-kızım ama sallanıyorsun..

biraz duraksadıktan sonra;

-anne ben içimden şarkı söylüyorum kiiii!!!

seni laf cambazı seniiiiii