GÜLE GÜLE BAYRAM

     Hatırlarım;henüz çok küçükken hani cep telefonları icat edilmeden önce sadece bir evde telefonun bulunduğu zamanlarda, nasılda sıraya girerdi büyüklerimiz,o evin kapısında sevdiklerinin bayramını kutlamak özlemlerini gidermek için mahçubiyeti göze alırlardı.

Köylerde telefon yoksa her türlü zor koşula rağmen inilirdi şehire kadar yada kıt kanaat geçinseler bile köylerine anne babalarını görmeye mutlaka giderlerdi.okadar mutlu olurlardı ki ne yorguluk akıllarına gelir nede masrafları.Herşeye değerdi yaşadıkları o an.

      Biz çocuklar en güzel giysilerimizi giyer sırayla büyüklerin ellerini öperdik.Usuldendi bayram harçlığını cebe indirirdik.Sonra kapı kapı dolaşır bayramlarını kutlardık tanıdık tanımadık herkesin. Her evde bizim için hazır şekerler mutlaka vardı.Tekrar bir araya gelir şekerlerimizi sayardık.En çok toplayan övünürdü kendisiyle.

     Akşam hava karardığı zaman sokaklara  dökülürdük. Çıtıpıtı, mantar patlatır, kızkovalayanlar füzeler uçururduk.Bulaşık tellerini iple bağlayıp ipin diğer ucundan tutar dairesel hareketlerle çeviridik.manzara havai fişeklere taş çıkarırdı.

      Bayram bittiğinde ise hepimizde tatlı bir yorguluk olurdu.İşbaşı yapacaklar daha bir mutlulukla başlardı işlerine.

Şimdi ise;

      Bayramlar insanlar için tatil fırsatı olmaya başladı.Evimizde tek başımıza oturmayı yeğler olduk. Yormuyoruz kendimizi bir telefonla bahanelerimizi sıralayıp gelemeyeceğimizi söylüyoruz ailelerimiz uzaktaysa.Kutlayıveriyoruz bir kaç kelimeyle bayramlarını.

Hatta daha fazla abartıp kaydettiğimiz bir kaç kelimeyi tüm sevdiklerimize sms yoluyla gönderecek kadar tembelleştik.

      Küçücük mesajlara sığdırmaya çalıştık yüreğimizi

Ve ne yazıkki kimimiz için bayram, eski bayramları anmaktan öteye gidemiyor artık

06:55 - 5/11/2005