|
Gözlerine bakmayacaktım...hayır bakacaktım...Son buluşmamızdı ve doya doya sevecektim seni sanki hiç sevmemişim gibi...Ellerini tutmayacağımı söylüyordum ama biliyordum,tutacaktım...İlk defa hiç bırakmamacasına tutacaktım ellerini...Sana sarılacaktım,doya doya sana sarılarak,kokunu untmamacasına içime çekecektim...
Plan değil...Hayaldi...
Yanına geldiğimde tüm ağırbaşlılığımla kuruldum yanına....
Ardına sevgimi gizledim bir soğukluk koydum aramıza.Sana birazcık meyledecek olsam tavırlarından yararlanacağımı düşünüyorum...Soğuktum ben,seni düşünüyordum...BEN DE istemiyordum, istiyordum kahretsin ki istiyordum ve sen bunu biliyordun...biliyordum...''Kocaman'' hep böyle derdin ya, hep ''kocaman bir sarılsana bana'' derdin ya...Aynen öyle sarıldın bana işte...Hayır sarılmadın, ben ''kocaman''ın bu denli ''kocaman'' olduğunu bilememişim hiç...Oysa ki hep böyle sarıldın bana...aslında...biliyordum, belki de hep...
Gözlerim dolmuyordu...
Sana baktıkça ağlamamak ''seni kaybetmek istemiyorum'' dememek için öylesine sıkıyordum ki kendimi, gözlerim hiç dolmuyordu...Sonra sana baktım...yine sarıldın bana sedece ve ben, hiç değilse bir gün, seni kendimce sevebilmek isterdim...Sarıldım sana ''kocaman''...konuşuyorduk...havadan sudandı...Sana dokunmak gibi bir amacım yoktu, iyi niyetliydi.Bakışında öyle bir sevgi vardı ki; sanki hiç sahip olmadığımı düşündüğüm bir şeyi kaybetmediğimi gösteriyordun bana...Soğulamadım nedenini nedensizliğini anlamını saçmalığını...''bir yerlerde'', sevginin ''bir noktasında'' ulaşabilmiştik işte yine birbirimize...Yüreğim yine seninle, sende çarpıyordu, yüreğini içimde hissediyordum, ''BİZ'' olduğumuzu hissediyordum...
Sorgulamadım ayrılığımızı!!!
Garip bir sevgi sarmıştı sanki her yanımızı...sıcaktı iyi niyetliydi, bizdendi, bize aitti...sanra uyandım ve yüzümü göğsünde gördüm ya...İşte o an dayanamadım...Boşalı verdi göz yaşlarım kollarından aşağıya...Denedim, engellemeyi denedim ama...kollarının arasında olmanın, yine seninle olmanın verdiği bir rahatlık, bir huzur vardı ya...Tüm samimiyeti ve mahremiyetiyle boşalı veriyordu göz yaşlarım. Yalnız senin yanında...Yine, yineden...
Ben senden başkasıyla paylaşamamıştım ki hiç dertlerimi, başka kimse görmemişti ki yüreğimi hiç...kimse anlamamıştı ki beni...ve ben şimdi, kollarında özlemimin tesellisini arıyorum...özlemini teselli etmen için sana ağlıyordum...Garipti, saçmaydı ama gerçekti...
Bu hayat beni bir sensizlikle yıkabilirdi
Henüz değil, vakit değildi
Ama bir gün dönmeliydin bana
Bir gün dönmelisin bana !!!
|
