Gökyüzüne bakıyorum,yıldızlara.Ne kadar parlak ve güzel gözüküyorlar.

Yıldızlar bu parlak ve güzel gözükmelerini güneşe borçlular.

Yıldızlar ışığını güneşten alır.

Eğer güneş olmazsa yıldızın da bir anlamı olmaz.

Işıksız kalır ve kaybolur sonsuz karanlıkta.

Onları var eden güneştir.

Bir an gelir,kayar yıldız,kaybolup gider ebediyen.

Ve güneşin anlamı yoktur artık,kayıp giden yıldız için.

Güneşimdin…

Ama yoksun şimdi..

Işıksızım…

Kayboldum sensizliğin karanlıklarında.

Bir gün bende kaybolup gideceğim,ebediyen,kayan yıldız misali..

Çektiklerim,yüreğimde hissettiğim acı son bulacak belki..

Fakat o zaman bana dönsende anlamsız olacak her şey,sadece bir mezar taşı görecek gözlerin..

Ama hayattayım hala ve şunu unutma kara sevdam

Yıldızların güneşe olduğu gibi muhtacım sana…

<<_AĞLaYaN GöZLeR_>>