Yine akşam oldu hüzün çöktü yüreğime..Yine ümitsiz çaresiz..Yine uykusuz geceler..

Her sabaha ümitle uyanıp akşam ümitsiz kapatmak..Ne kadar ağır geliyor..Çekemiyorum artık..

Yüreğim ateşler içinde çırpınıp feryat ediyor..Ne kadar sürecek bu ızdırap..

Biliyorum gelecekte mutluluk olmayacak..Hala neyi bekliyorum..Acımasızca terkeden, asla dönmeyecek olan o zalimi mi?

Dönmeyeceğini bile bile beklemek..O kadar acı veriyor ki..Hiç bir teselli fayda etmiyor..Secdelerde ettiğim dualar..Sabır diye çektiğim tesbihler..Çaresizim yine çaresiz..

Denizde boğulmamak için yardım isteyen feryad eden insan gibi..

Nafile..Hiç kimse feryatımı duymuyor..Düşünüyorum sadece düşünüyorum..

Çıkamıyorum içinden..Kurtulmalıyım diyorum..Unutmalıyım..Sönmeli artık içimi yakan ateş..Ama nasıl..Olmuyor..

Hep kendimle mücadele ediyorum..Başaramıyorum unutmayı..Kalbimde, beynimde, damarlarımdaki kanda bile o var..Nasıl atabilirim?..İçimi yakan ateşten nasıl kurtulabilirim..Ne yaptımsa olmadı, olmuyor..

Gözlerim hasretten kapanmıyor..Uykular haram oldu..Gözlerim ağlamaktan gülmeyi unuttu..Yine çaresiz yine ümitsiz yine yalnız..

..::AğLaYaN GöZLeR::..