Yine güneş doğmayı unutmuş..

Yine gündüz karanlığa boğulmuş..

Yine her yer zindan olmuş..

Sen yoksun diye..

Esen rüzgarın çıkmıyor sesi..

Cıvıldayan kuşların kesilmiş nefesi..

Bu ne sessizlik bu ne durgunluk..

Sen yoksun diye..

Çağlayan sular akmaz oldu..

Her yer hüzünle doldu..

Seven gönüller yasa boğuldu..

Sen yoksun diye..

Yeşillikler kurudu çöl oldu..

Açan çiçeklerin rengi soldu..

Bahçemde bülbüller ötmez oldu..

Sen yoksun diye..

Dönsen yeniden canlanırdı doğa..

Kuruyan çöller olurdu ova..

Mutluluk saçardım sağa sola..

Ağlayan gözlerim bakardı mutlulukla..

Gelsen sular yeniden çağlardı..

Kuşlar hep bir ağızdan cıvıldardı..

Yasa bürünen gönüller..

Mutluluktan ağlardı..

Neden gidenler dönmez..

Ağlayan gözler gülmez..

Şu kısacık dünyada..

Sevenin çilesi bitmez..

Dönmeyeninde derdi bitmesin..

Hep ağlasın inim inim inlesin..

Bir derdine bin dert eklensin..

Sürüm sürüm sürünsün ölmesin..

AğLaYaN GöZLeR