Bir söz vardırya "Unutma Unutulanlar Unutanları Asla Unutmazlar..."

Evet asla unutmazlar..

Dillerinde beddua gözlerinde yaş yüreklerinde ateş...

Unutmak isteselerde unutamazlar..

Keşke unutmak o kadar kolay olsaydı..İstermiydi insan bu çileyi çekmeyi..

Hergün yüreğinde ateş gözünde yaş inlemeyi..Yüreğini alacağız kurtulacaksın deseler..

Hiç düşünmeden vermezmiydi yüreğini..Yakan ateşten kurtulmak için..

Ama yok çaresi yok..Ölene kadar çekecek seven bu yürek..

Neden yanmaz sevilenin yüreği..Hiç mi hissetmez sevenin çektiğini..

Hissetse çektirmez değil mi?Çektirir..

Çünkü onda ne merhamet ne vicdan vardır..

Seven o zalimi eşiyle her gördüğünde titremez mi elleri,kalbi,bedeni..

O anda kıyamet kopsun bitsin artık ızdırabım demez mi?

Neden Allah'ım neden diye isyan etmez mi?

O zalim yok olsa bitecektir sevenin çilesi..

Görmeyecektir o şerefsizin mutluluğunu..

Onu her gördüğünde erimez mi tükenmez mi seven...Kapatmaz m ı kendini dört duvar arasına çaresi yoktur başka..Yalnızlığı birde sigarası..

Allah'ım neden yakanlar yanmaz diye düşünür gözyaşı döker seven..Kİmse duymaz sesini,anlatamaz kimseye derdini..

Başını alıp gitmek istersin,karanlıklara gömülüp yok olmak,hiç bir acıyı hissetmemek..Unutmak için hep mücadele edersin,kıvranırsın başaramazsın..Yine yenik düşersin..

YAşayan ölü,cansız cesetsin..Senin için hiç bir şeyin anlamı yoktur..Hiç bir şeyden zevk alamazsın..Yediğin yemekten içtiğin sudan..Hepsinde zehir tadı vardır..

Mutlu olmak acılarından kurtulmak ne kadar güzeldir değil mi?

                                                                                                             AğLaYaN GöZLeR