Her sabah güneş doğarken..

Kuş sesleriyle aydınlalnır dünyam..

Aydınlanan sadece dünyadır..

Benim içim hep karanlık..

Görmez gözlerim sabahın o güzelliğini..

Susmaz yüreğimdeki feryatlar, patlayan volkanlar..

Ne güzeldir değil mi yaşamak..

Gönlünde ateş yerine çiçekler olsa..

Ruhun huzur dolsa..

Ne güzeldir yaşamak sevdiğin deseni sevse..

Uzanan ellerini tutsa..

Ağlayan gözlerini silse..

Ne güzeldir değil mi yaşamak..

Yüreğini yakan o hasret ateşi son bulsa..

Sevdiğin yanında olsa..

Ellerini tutup gözlerine baksam..

Nefesini nefesinde hissetsen..

Acıların son bulmaz mı..

Güneş artık sanada doğmaz mı..

Ne güzeldir değil mi sevdiğinin kokusu..

Eritmez mi yüreğindeki o buzu..

Isınır bütün dünyan..

Alırsan sevdiğinin kokusun..

Biliyorum ben hep üşüyeceğim..

Ağustosta bile titreyeceğim..

Ağlayan gözlerim artık gülmeyecek..

Sevdiğim bana hiç gelmeyecek..

Ümitsizlik artık karım oldu..

Ömrüm hep hazan oldu..

Gözlerime hep kanlı yaş doldu..

Baharı görmeden gençliğim soldu..

Neden gülmedi bana felek..

Ağlattı hep süründürerek..

Gelecek baharı bekleyerek..

Zemheri oldu hayatım inleyerek..

                                                                                                                       AğLaYaN GöZLeR