BEN ÜŞÜYORUM

Seni andığım vakit

Gül oluyor tüm ağaçlar

Pembe

Sarı

Mor

Kırmızıda yanağına dokunmadan

Kızıyorum yağmurlu havalara.

Seni andığım vakit

Güneş oluyor evren

Yanıyor yüreğim kızıllığında

Sen uzaklaşıyorsun

Ben üşüyorum.

Seni andığım vakit

Atıyorum bir dağ yamacına

Kendimi

Dağ yoncalarına veriyorum

Adını

Dolanıyor dilim,

Elim böğrümde kalıyor

Silemiyorum alın yazımı.

Ertürk DEMİRCİ