TARİH ŞURUNA SAHİP OLMAK

            Tarih o kadar mühim,o kadar dikkate değer bir ilimdir ki,tarih bilinmez ise devlet gemisinin dümeni istenilen istikamete çevrilemez.Tarih bir milletin bakıp bakıpta varsa ayıp ve noksanlarını görüp düzeltmesi için bir ayna gibidir.

            Yukarıdaki satırların bizlere tarihimizi öğrenme ve tarih şuuruna sahip olma gereği konusunda söylenmiş babacan sözler olduğunu görüyoruz.

            Ancak hemen belirtelim ki tarih bilmek ayrı bir şey,tarih şuuruna ermek ayrı bir şeydir.

            1071 yılında;Ağustos ayının,filan gününün ,şu saatinde Alparslan ‘ın ordusu düşmanları yerle bir etti demek tarih şuuruna ermek değildir.

            Tarih şuuru;Malazgirt deyince,onu ruhen ve bedenen yaşamaktır.Romen Diyojen’in karşısında ,dedenin,amcanın,soyunun,sopunun savaştığını düşünüp bu amansız kavgayı kendi benliğinde hissetmektir.

            Çanakkale harbinde;

            Bomba şimşekleri beyninden inip her siperin

Sönüyor göğsünün üstünde o aslan neferin

            Diye tasvir edildiği gibi düşman gülleleri tepelerine düştükçe gökyüzüne fırlayan baş,gövde,kol ve bacakların dedene,babana,amcana yahut bir başka sevdiğine ait olduğunu düşünüp irkilmendir;bu acıyı ruhen ve bedenen yaşamandır.

            Eğer bunu yapamıyorsan Malazgirt’i yahut Milli Mücadele’yi anlamazsın.

            Milli Mücadele’yi anınca,yunan palikaryalarınca göğsü kesilen bacının feryadını dalga dalga duymuyorsan;halkının yaşadığı acı ve ızdırıplar kalbini sızlatmıyorsa,İstiklâl marşı’yla benliğin titremiyor,zafer evinciyle gözlerin yaşarmıyorsa;Bunun sebebi Tarih Şuuruna erememiş olmandan kaynaklanıyor.

            Tarih şuuruna eremeyen bir kişinin okudukları ise kuru,hissiz ve anlamsız bir metin parçasından farksızdır.