31/1/2007 - BENİM ÖĞRETMENİM

Cahili, aydını gelse de üstüne, Yediden, yetmişe eğitti öğretmen. Kafiri, putperesti gelse de üstüne, Yedi cephede savaştı öğretmen. Ata’sını da eğitti öğretmen, Kendisine bakan doktoru da. Dillerde gönüllerde taht kurdu, Vatanı, milleti cehaletten korudu. En büyük mükafattı, öğrencisinin başarısı, Yetiştirmişti sanki, binlerce bal arısı. Karış karış gezdi, ülke toprağını, Taşıdı imanlı göğsünde,al bayrağını. Ne elde vardı, ne de avuçta, Bahane aramak yoktu, onun lügatında. Yılmadan ,usanmadan baş koymuştu bu işe, Uygarlık yarışında,dünya şaştı bu işe. Samsun’da,Erzurum’da,Sivas’ta, Ata’sının emrindeydi öğretmen. Ülkesinin yaralarını sarmayı , Kendisine görev saymıştı öğretmen. Geride bıraktığın fennin, bilimin izi, Dilerim olursun iki cihanın fatihi, Peygamberin göz nuru, incisi, Demokrasi savaşının birincisi. Öpülesi ellerini öpeyim, Sevilesi gözlerini seveyim, Tapılası sözlerine tapayım, Sen ülküsün, sen öndersin, sen öğretensin. BİTMEZ SANA OLAN SEVDALAR, SEN HEP VARDIN VE HEP VAR OLACAKSIN.................. TÜRKÇE ÖĞRETMENİ FATMA SÜSLÜGİL İLKÖĞRETİM OKULU ZEYTİNBURNU/İSTANBUL

Oktay Ersel http://www.fsio.net/siir/