20/2/2006 - Yarının Büyükleri Çocuklarımız

                     YARININ BÜYÜKLERİ ÇOCUKLARIMIZ

Gerek ana babanın ve gerek devletin bütün bu eğitime yönelik gayretlerin tek gayesi çocuklarımızı yarına,yarının bugünkünden daha çok kudretli ve kuvvetli Türk iyesi için en iyi bir şekilde yetiştirmektir.Devlet olarak,öğretmen olarak,ana baba olarak sarf edilen bunca gayretlerin en iyi neticeyi vermesi,ayrıca üzerinde çok ve müştereken durulacak bir meselemizdir.

Bir çocuk bir sene annesine ve babasına masraf ettirecek,tıklım tıklım dolu okullarda ve sınıflarda sıra işgal edecek,öğretmenini kendisi ile meşgul edecek kısa olan hayatından bir senesi daha akıp gidecek,fakat bu çocuk bu bir seneyi kıymetlendirerek kendisini kendisi için,ailesi için ve kendisine şüphesiz çok muhtaç olan yurdu ve milleti için hazırlanmış olmayacak.Bu çok acı bir hadisedir.Hele bu çocukların sayısı büyük rakamlara baliğ olursa,hadisenin acılığı ve ehemmiyeti fevkalâde artar.Bu neden böyle oluyor?Bunun sebep ve âmilleri nedir?Bunun üzerinde durmadan bir noktayı hep beraber tespit etmek mecburiyetindeyiz.

Hiçbir Türk ç ocuğunun ziyan edecek senesi değil,ayı değil,günü dahi yoktur.Ve hiçbir Türk çocuğunun milletin kendisinden bir an evvel hizmetler beklediği bir zamanda bu hizmetler için geç kalmaya hakkı yoktur.Ve kendisi için milletinin,ailesinin,öğretmeninin sarf ettiği parayı,emeği,zamanı israf etmeye mezun değildir.Eğer çocuklarımız muvaffak olamadıkları bir seneyi,sadece kendilerine ait bir mesele telakki ederek,bu derece şumüllü düşünmezlerse, ve biz meseleyi bu derece ehemmiyetli telakki ederek ele almazsak,milletçe kaybımız çok büyük olur.Evet,bütün bu gayretlere rağmen bu halin sebebi âmili nedir? Mesulü kimdir?

Şüphe yok ki bizzat çocuklarımızın birtakım hataları ,kusurları,kabahatleri ve mesuliyetleri vardır.Tembel olabilirler,haylaz olabilirler,devamsız olabilirler ve onların bu tutumları neticesinin böylesine tecellisine âmil olabilir.Fakat karşımızdakinin çocuk olduğunu ve tembelse çalışkan yapmaya,haylaz ve terbiyesiz ise terbiyeli .yapmaya,dikkatli ve devamlı yapmaya,bizim mecbur olduğumuzu düşünürsek,sebep ve âmilleri başka yerlerde aramaya mecbur olduğumuzu kabul ederiz.Çünkü bu çocuklar bizimdir.bunlar doğuştan zekidirler,kabiliyetlidirler.Büyük ve asil bir millete mensup olmanın bütün meziyetlerine sahiptirler.iyi işlenebildikleri takdirde çok kıymetlenecek birer özlü ham maddedirler.bunları itina ile işleyerek vatanımıza ve milletimize muhtaç olduğumuz büyük hizmetler yapacak birer insan olarak yetiştirmeğe mutlak surette mecburuz.

Bu işi kim yapacak?Şüphesiz bu işi başarmanın şerefi herkesten evvel kıymetli ve fedakâr Türk Türk öğretmenine aittir.Ama bütün yükü ve bütün mesuliyeti ona bırakmak haksızlık olur.İdealist ve kendilerine  çok şeyler borçlu olduğumuz her derecedeki okullarımızda vazife .yapan Türk öğretmenlerini bu büyük davada muvaffak kılmak için el birliği ile desteklemeye,ona yardımcı olmaya mecbur bulunduğumuzu bir an olsun unutmamamız lâzımdır.Ana ve baba olarak,müfettişler olarak,idare âmirleri olarak,programları tanzim eden öğretmenleri teçhiz eden heyetler ve bakanlık olarak öğretmene yardımcı olmalıyız.Bir sene müddetle çocuğun gidişatı ile hiç alâkalanmayan,çocuğunun mürebbisi ile hiç temas etmeyen ve ancak çocuğu sınıfta kalınca harekete geçerek,bütün kabahati okulda ve öğretmende arayan ana  ve baba haksızlık eder.Ve bütün bunları çocuğunu çok sevdiği için yaptığı halde,çocuğuna fayda değil,zarar getirir.Çocuğumuzu sevdiğimiz nispette çocuğumuzla beraber okulun ve öğretmenin karşısına çıkmak değil,okul ve öğretmenle bir olarak çocuğumuzun üzerine eğilmek zaruretinde olduğumuzu  bir an unutmamamız lâzımdır.Gaye istatistik rakamlarının bilakayduşart menfiden müsbete çevirmek değildir.

Çocuklarımızın sınıf geçmeleri için daha müsamahakâr olmak değildir.Gayemiz hayatta tek başına dimdik durabilecek ve millete yük olmak değil,bu yurdun yükünden bir kısmını omuzlayabilecek ve milletimizi en ileri seviyelere götürmek imkânlarına sahip gençleri yetiştirmektir.Gaye bu kadar asil olunca,hattâ,sınıfta kalmak,sınıf geçmek mefhumu dahi sadece basit bir ölçü olmaktan bir adım ileri gidemez.Çünkü asgâri

 Numaralarla sınıf geçmek dahi bu büyük gayenin tahakkukuna hiçbir zaman imkân veremez Her şey çocuk için diyerek,hepimiz öğretmenlerimin etrafında halka olalım.Ve bu aziz varlığın üzerine daha dikkatle eğilelim.Cenabı haktan hepimiz için muvaffakiyetler niyaz ederim..