17/2/2006 - Maarif

MAARİF

            “Maarifte kalite meselesi her zamanın maarif politikasına ait ebedi hakikatlerden biri başlıcasıdır.” Sözü,ikinci Dünya Harbi Sonu karşısında büsbütün başka mahiyet alıyor.Daha açık konuşalım.Elinde mali ve maddi imkânı olan her Türk ana ve babanın,devlet okullarında Sıtkı sıyrılıyor.Niçin ve neden?Bunun sebebini kozmopolitliğe,servet şımarıklığına,milli üstünlük duygusundan mahrumiyete ve Türk Kültür müesseselerini sevmemeğe atfetmek mümkün.

            Gayri milli basın Türk Milletinin aklı selimini köreltmeğe devam ediyor.Okullar sizin için ve canınızdan aziz bildiğiniz çocuklarınızın saadeti içindir.Çocuklarımızın eğitimini sağlamak bir kanun borcu olduğu kadar da büyük bir vazifemizdir.

            İyi bir öğretmende aranan vasıflar:

1-Öğrencilere ders ve işi sevdirme motifleri bulmak.

2-Dersine iyi vâkıf olmak.

3-Öğrencilerle yakından ilgilenmek.

4-Öğrencileri düşünmeğe sevk edebilmek.

5-İntibak kabiliyeti iyi olmak.

6-Öğrencilere cesaret verebilmek.

7-Maksadı tam belirtmek.

8-Dersleri iyi düzenleyebilmek.

9-Sabırlı olmak.

11-Samimi olmak.

12-Heyecanlı olmak.

13-Halk sever olmak.

14-Merhametli olmak.

15-İşbirliği yapabilmek.

16-Kolayca tedbir ve çareler bulmak.

17-Adalet hissi kuvvetli olmak.

18-Dostluk hissi kuvvetli olmak.

19-Her şeye çok dikkat ve itina etmek.

20-Disiplini temin edebilmek.

21-Kendi nesini kontrol edebilmek.

22-Başkalarına hürmet etmek.

23-Güler yüzlü olmak.

24-Günlük hazırlığını yapmak.

25-Onur duygusuna sahip olmak.

26-Nefsine itimat sahibi olmak.

27-sesi güzel olmak.

28-Sıhhatli olmak.

29-Ahlâki nüfuz ve tesir sahibi olmak.

30-Meslek alakası kuvvetli olmak.

31-İdare kabiliyeti iyi olmak.

32-Görünüş cazibesine sahip olmak.

33-Öğrencilerin isimlerini ilmek iyi tesir yapar.

34-Dakika şaşırmaz olmak.

35-Hakkı ve doğruluğu sevmek.

36-İyimser olmak.

37-Eğitimcilik ruhu kuvvetli olmak.

38-Cemiyetle ilgili olmak.

            Bence bir öğretmende aranılacak en önemli vasıf;kendi nefsine hâkim olmada örnek olabilmesidir.Kendi hareketlerini iyi disiplinleştirememiş bir öğretmen bilgice kuvvetli olsa da başarılı bir eğitimci olamaz.Bugün9kü insanlığın çektiği,bilgi azlığından değil,hal ve hareket sapıklarındandır.

            (Fr.Anjeliko) Fırçasını eline alazdan önce,Semavi resimler yapmağa muvaffak etmesi için Tanrı’ya yalvarırmış.Biz eğitimle uğraşanlar da önümüzdeki  çocuklardan tam adam olma yolunda ve bundan hiç sapmaz bir halde olmalıyız.

            Kendimiz her gün en küçüğümüzden en büyüğüne kadar bütün hareketlerimizi  en iyi yapmağa doğru şahlanmadıkça ve bunun bizden istediği ş,eyleri sevinçle kabul edip ki biz bunları çocuklardan istiyoruz.Severek yapmadıkça eğitimcilik işimizi tam yapmış ayılmayız.

            Öğretmenlik çok bilgi kazanmaktan ziyade hali hareket ve karakteri yükseltme işidir.Bir çocuk karşısındaki duygumuz,bir dindarın mabet kapısındaki duygusu gibi olmalıdır.Her çocuğa borcumuz onun derinliklerinde uyuyan yüce düşünce ve duyguları uyarıp harekete getirmektir.Uyarma işini üstümüze alan,mermer bloktan çıkarma kadar içi aşk ve heyecan ile dolu olmalıdır.