CIR CIR BÖCÜĞÜ
olum blog, bugün sabah saatlerinde ne güzel yatağımda mışıl mışıl uyur-kene karnıma bi ağrı saplandı. Belim açılmış herhalde ondan dedim ama yok, örtüm ama yinede geçmedi, ama karnım o kadar ağrıyo ki anlatamam sana, biraz içeri gittim kanepeye yattım. Bi müddet sonra derinlerden gelen bişey hissettim. Çok hızlı dışarı doğru yol alıyodu. Dışarı çıkmak için elinden gelen her şeyi yapıyodu, bende onu daha fazla içeride tutamayacağımı anladım ve wc ye doğru hayatımın en hızlı deparını yaptım, zamanlamam harikaydı. Tam iki deliği üst üste getirdim, o anda karnımdan tarifi imkansız bir ses ve acı geldi ki sonrası malum, içimden çıkmak isteyen şey özgürlüğüne kavuşmuştu artık.
Sanırım dün gece basketbol oynarken biraz fazla rüzgarda kaldım ve motoru bozdum. Bu olaydan sonra bünyemde bi rahatlama oluştu, bende -oohhh bee rahatladım, bitti galiba dedim ve sevinç içinde sıcak yatağıma girdim. Ama ters giden bişeyler vardı, o iğrenç ağrıyı hafiften hissetmeye başladım ve gittikçe şiddetlendiğini fark ettim, bu sefer önümde daha uzun bir yol vardı, ranzadan inip çok hızlı bir deparla hedefe ulaşmam gerekiyodu, hiç panik yapmadım ve sakin bir şekilde ranzadan indim, hızlı ve esnek bir şekilde hedefe ulaştım, yine aynı olay oldu, ama bu sefer şiddeti biraz daha azdı. Artık uykum kaçmıştı. İşimi bitirdim ve içeri gideyimde biraz televizyon izleyim diye düşündüm. Fakat salondan tam giriyordum ki, midem acayip şekilde bulandı, yine içimde bir şeyler dışarı çıkmak istiyordu ama bu sefer kendine farklı bir yol seçmişti, üst taraftan çıkcaktı, ne gerek var üste, neden zorluyosun kendini içimden çıkmak isteyen şey...! illa değişiklik yapcaksın, o bulantıyla birlikte hemen kendimi kanepeye attım, veeee o an... nefesim kesilmişti, nefes alamıyordum, bir an için gözlerimi salonda gezdirdim ne güzel anılarım olmuştu orda, bütün bunlar aklıma geldi, sanırım ölmeden önce gözler önünden geçen hayat filmini izliyordum şu anda, bu nefes alamama sırasında hayatın güzel olduğunu fark ettim :D en azından bu şekilde ölmek istemiyordum. Bunun için kendimi zorladım ama gece yediğim bir kaç havuçun bedenimi terk etmesine engel olamadım, havuçlar çıkarken adeta bana şunları söyler gibilerdi;
-bizi yersen biz adamı böyle yaparız işte, yiyemezsin olum bizi, çıkarız biz heuehue naniiik
ortalığı berbat etmemek için tişörtümü kullandım, tişörtün görünüşünden bahsetmek istemiyorum, kafanızda görüntüye dair bişeyler oluşmuştur zaten, işte o görüntünün daha beteri. Gün boyunca dışarı çıkmak isteyen şeyler 2-3 defa oldu ve dışarı çıkmayı başardılar. Her an yine bişeyler olabilir ama merak etme blog buraya yapmam, depar için hazırım hemen wc ye koşarım. Eski güzel günlerime dönmek için sabırsızlanıyorum...
|
ohh beaaaa
beddualarımın gerçekleştiini görmek kadar
insana((bana:C:C))husur weren bişe daa yoktur heralde
:C:C
kusura baqma ahm@jimm sana çok
sinirlendiim anlarda ettiim bedduaların
kaçınılmaz sonucu bütün bunlar:D:D:D
Baglantı